ضبیعه بنت خزیمه

این مدخل زیرشاخهٔ بحث اصحاب امام علی است. مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد

ضبیعه بنت خزیمه (ذوالشهادتین)

ضبیعه دختر خزیمة بن ثابت بن فاکه بن ثعلبة بن ساعدة بن عامر بن غیان بن عامر از قبیله اوس است. پدرش از سابقین در اسلام بود و از حواریون امیرالمؤمنین علی(ع) به‌شمار می‌رفت. ضبیعه همچنین خواهر ام‌عطیه انصاری است. ضبیعه از اصحاب و شیعیان مخلص امیرالمؤمنین علی(ع) و یکی از شاعران توانمند عرب بود. وی پس از شهادت پدرش در سوگ از دست دادن او چنین سرود: عَيْنُ جُودِي عَلَى خُزَيْمَةَ بِالدَّمْعِ *** قَتِيلِ الْأَحْزَابِ يَوْمَ الْفُرَاتِ قَتَلُوا ذَا الشَّهَادَتَيْنِ عُتُوّاً *** أَدْرَكَ اللَّهُ مِنْهُمْ بِالتُّرَابِ قَتَلُوهُ فِي فِتْيَةٍ غَيْرِ عُزْلٍ *** يُسْرِعُونَ الرُّكُوبَ لِلدَّعَوَاتِ نَصَرُوا السَّيِّدَ الْمُوَفَّقَ ذَا الْعَدْلِ *** وَ دَانُوا بِذَاكَ حَتَّى الْمَمَاتِ لَعَنَ اللَّهُ مَعْشَراً قَتَلُوهُ *** وَ رَمَاهُمْ بِالْخِزْيِ وَ الْآفَاتِ ای دیده بر خزیمه که به روز جنگ فرات به دست احزاب مخالف (اسلام) کشته شد، اشک ببار. ذوشهادتین را ستمگرانه کشتند، خداوند آنان را عذاب دهاد. او را با زبده جوانمردان کارآمد که به هنگام دعوت و حق‌طلبی شتابان پا در رکاب می‌کردند، کشتند. به سرور (عالمیان) و خواجه کامکار دادگستر یاری دادند و در این راه تا پای مرگ پیش رفتند و جان باختند. نفرین خدا بر گروهی باد که ایشان را کشتند و رسوایی و گزندهای بسیار نصیبشان باد.

منابع

1. محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین