عوالم سه‌گانه: تفاوت میان نسخه‌ها

(صفحه‌ای تازه حاوی «==عوالم حس، مثال، و حقیقت== انسان معجونی از اجزای مختلف و قوای متباین است و با همه عوالم آشنایی دارد؛ یعنی با: # عالم حسّ یا شهادت یا طبیعت؛ # عالم مثال یا خیال یا برزخ؛ # عالم حقیقت یا امر یا عقل<ref>حسن حسن‌زاده آملی، شرح مصباح الانس،...» ایجاد کرد)
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
خط ۱: خط ۱:
==عوالم حس، مثال، و حقیقت==
==عوالم حس، مثال، و حقیقت==
[[انسان]] معجونی از اجزای مختلف و قوای متباین است و با همه عوالم آشنایی دارد؛ یعنی با:
[[انسان]] معجونی از اجزای مختلف و قوای متباین است و با همه عوالم آشنایی دارد؛ یعنی با:
# عالم [[حسّ]] یا [[شهادت]] یا طبیعت؛
# عالم «[[عالم حس|حس]]» یا «[[عالم طبیعت|شهادت]]» یا «[[عالم حس|طبیعت]]»؛
# [[عالم مثال]] یا [[خیال]] یا [[برزخ]]؛
# عالم «[[عالم مثال|مثال]]» یا «[[عالم خیال|خیال]]» یا «[[عالم برزخ|برزخ]]»؛
# عالم حقیقت یا امر یا عقل<ref>حسن حسن‌زاده آملی، شرح مصباح الانس، ص۵۳۹.
# عالم «[[عالم حقیقت|حقیقت]]» یا «[[عالم امر|امر]]» یا «[[عالم عقل|عقل]]»<ref>حسن حسن‌زاده آملی، شرح مصباح الانس، ص۵۳۹.
{{عربی|فَالْإِنْسَانُ طُبِعَ بَرْزَخٌ وَ مُفَارِقٌ *** وَ يَدْعُو الْإِلَهَ كَالْعُقُولِ الْبَسِيطَةِ}}
{{عربی|فَالْإِنْسَانُ طُبِعَ بَرْزَخٌ وَ مُفَارِقٌ *** وَ يَدْعُو الْإِلَهَ كَالْعُقُولِ الْبَسِيطَةِ}}
ترجمه: انسان عبارت از طبیعت و مثال و عقل است و خدا را همانند عقول بسیط می‌خواند. (حسن حسن‌زاده آملی، صحیفه زمردین در سخنان سید ساجدین و سرچشمه حیات، ص۱۵۲، ۱۵۳)
ترجمه: انسان عبارت از طبیعت و مثال و عقل است و خدا را همانند عقول بسیط می‌خواند. (حسن حسن‌زاده آملی، صحیفه زمردین در سخنان سید ساجدین و سرچشمه حیات، ص۱۵۲، ۱۵۳) عارف وارسته الهی، [[میرزا جواد ملکی]] نشئت‌های سه‌گانه انسانی را در کتابش موسوم به «لقاء الله» بیان فرمودند و علامه حسن‌زاده آن را به نقل از ایشان در صفحات ۱۴۹ الی ۱۵۶ کتاب لقاء‌الله خویش نگاشته است.</ref>.
عارف وارسته الهی، میرزا جواد ملکی نشئت‌های سه‌گانه انسانی را در کتابش موسوم به لقاء الله بیان فرمودند و علامه حسن‌زاده آن را به نقل از ایشان در صفحات ۱۴۹ الی ۱۵۶ کتاب لقاء‌الله خویش نگاشته است.</ref>.


[[ملاصدرا]] نیز این سه عالم را در [[اسفار]] به [[استدلال]] و [[برهان]] می‌آورد و [[نفس انسانی]] را دارای سه نشئت ادراکی می‌داند<ref>حسن حسن‌زاده آملی، ترجمه رساله لقاء الله، ص۱۵۶، ۱۵۷.</ref>:
[[ملاصدرا]] نیز این سه عالم را در [[اسفار]] به [[استدلال]] و [[برهان]] می‌آورد و [[نفس انسانی]] را دارای سه نشئت ادراکی می‌داند<ref>حسن حسن‌زاده آملی، ترجمه رساله لقاء الله، ص۱۵۶، ۱۵۷.</ref>:
#صورت [[حسّی]] طبیعی که [[مظهر]] آن حواسّ پنج‌گانه ظاهری است و به آن «[[دنیا]]» گویند و بر دو نشئت بعدی تقدم دارد؛ چون با حواس مشهود است و خیر و شرّش بر همگان معلوم، آن را [[عالم شهادت]] نیز می‌نامند.
#صورت [[حسّی]] طبیعی که [[مظهر]] آن [[حواسّ پنج‌گانه ظاهری]] است و به آن «[[دنیا]]» گویند و بر دو نشئت بعدی تقدم دارد؛ چون با حواس مشهود است و خیر و شرّش بر همگان معلوم، آن را [[عالم شهادت]] نیز می‌نامند.
#اشباح و صُوَری که از حواس، پنهان و غایبند و مظهرشان حواسِ [[باطنی]] است؛ آن را با نشئت اول مقایسه کرده و در مقابلش قرار داده‌اند؛ به این دلیل آن را [[عالم غیب]] و [[آخرت]] می‌گویند.
#اشباح و صُوَری که از حواس، پنهان و غایبند و مظهرشان [[حواسِ باطنی]] است؛ آن را با نشئت اول مقایسه کرده و در مقابلش قرار داده‌اند؛ به این دلیل آن را [[عالم غیب]] و [[آخرت]] می‌گویند.
#نشئت [[عقل]] که دار [[مقربان]] و عقل و معقول است و مظهرش [[قوه عاقله]] [[انسان]] می‌باشد.
#نشئت [[عقل]] که دار [[مقربان]] و عقل و معقول است و مظهرش [[قوه عاقله]] [[انسان]] می‌باشد.
نشئه اول دارِ [[قوه]]، [[استعداد]] و مزرعه‌ای برای [[رشد]] بذر [[ارواح]] و نهال نیات و [[اعتقادات]] است و دو مرحله دیگر، مرحله تمامیت و فعلیت و رسیدنِ میوه‌ها و درویدن<ref>حسن حسن‌زاده آملی، ترجمه رساله لقاء الله، ص۱۵۶، ۱۵۷.</ref>.
نشئه اول دارِ [[قوه]]، [[استعداد]] و مزرعه‌ای برای [[رشد]] بذر [[ارواح]] و نهال نیات و [[اعتقادات]] است و دو مرحله دیگر، مرحله تمامیت و فعلیت و رسیدنِ میوه‌ها و درویدن<ref>حسن حسن‌زاده آملی، ترجمه رساله لقاء الله، ص۱۵۶، ۱۵۷.</ref>.
۲۲۶٬۵۵۸

ویرایش