سنگ موسی: تفاوت میان نسخه‌ها

۱ بایت حذف‌شده ،  ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۹
جز
جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص'
جز (جایگزینی متن - '</ref><ref>مجتبی تونه‌ای، [[موعودنامه' به '</ref><ref>تونه‌ای، مجتبی، [[موعودنامه')
جز (جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
خط ۱۱: خط ۱۱:
==مقدمه==
==مقدمه==
*به فرموده [[امام باقر]] {{ع}} هنگامی که [[حضرت قائم]] {{ع}} ظهور می‌کند، پرچم [[پیامبر]] {{صل}}، انگشتر سلیمان {{ع}}، سنگ و عصای موسی {{ع}} همراه او خواهد بود. به امر حضرت در میان سپاهیان اعلام می‌شود که کسی زاد و توشه برای خود و علوفه برای چارپایان برندارد. برخی از همراهان می‌گویند: او می‌خواهد ما را به هلاکت بیندازد و مرکب‌های‌مان را از گرسنگی و تشنگی نابود کند. اصحاب با حضرت حرکت می‌کنند. به اوّلین جایی که می‌رسند، حضرت، سنگ موسی {{ع}} را بر زمین می‌کوبد و آب و غذا برای نیروها و علوفه برای حیوانات بیرون می‌آید و از آن استفاده می‌کنند تا به شهر نجف می‌رسند<ref>کمال الدین، ص ۶۷۰؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۵۱؛ وافی، ج ۲، ص ۱۱۲.</ref>.  
*به فرموده [[امام باقر]] {{ع}} هنگامی که [[حضرت قائم]] {{ع}} ظهور می‌کند، پرچم [[پیامبر]] {{صل}}، انگشتر سلیمان {{ع}}، سنگ و عصای موسی {{ع}} همراه او خواهد بود. به امر حضرت در میان سپاهیان اعلام می‌شود که کسی زاد و توشه برای خود و علوفه برای چارپایان برندارد. برخی از همراهان می‌گویند: او می‌خواهد ما را به هلاکت بیندازد و مرکب‌های‌مان را از گرسنگی و تشنگی نابود کند. اصحاب با حضرت حرکت می‌کنند. به اوّلین جایی که می‌رسند، حضرت، سنگ موسی {{ع}} را بر زمین می‌کوبد و آب و غذا برای نیروها و علوفه برای حیوانات بیرون می‌آید و از آن استفاده می‌کنند تا به شهر نجف می‌رسند<ref>کمال الدین، ص ۶۷۰؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۵۱؛ وافی، ج ۲، ص ۱۱۲.</ref>.  
*[[امام صادق]] {{ع}} می‌فرماید: "هنگامی که به شهر نجف می‌رسند، در آن‌جا با نصب آن سنگ، برای همیشه از زمین آب و شیر می‌جوشد که گرسنه و تشنه‌ای را سیر می‌کند<ref>بحار الانوار، ج ۱۳، ص ۱۸۵؛ غیبة نعمانی، ص ۲۳۸؛ نور الثقلین، ج ۱، ص ۸۴.</ref>. در [[قرآن کریم]] از سنگی یاد شده<ref>سوره بقره، ۶۰.</ref> که چون [[حضرت موسی]] {{ع}} و قوم خود در بیابان سرگردان شده و راه به جایی نمی‌بردند، خداوند جهت آب آشامیدنی آنان، سنگی را به موسی {{ع}} معرفی کرد و به وی فرمود: عصای خویش را بر آن بزن. پس دوازده چشمه از آن جوشیدن گرفت و هریک از دوازده نسل یعقوب از چشمه‌ای بهره‌برداری می‌کردند<ref>معارف و معاریف، ج ۶، ص ۳۴۴.</ref>. از [[امام باقر]] {{ع}} نقل شده که سه سنگ از بهشت آمده: [[حجر الاسود]]، [[سنگ مقام ابراهیم]]، و [[سنگ بنی اسرائیل]] (سنگ موسی که چشمه‌های آب از آن می‌جوشید) <ref>معارف و معاریف، ج ۴، ص ۴۰۵.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۴۱۲.</ref>.
*[[امام صادق]] {{ع}} می‌فرماید: "هنگامی که به شهر نجف می‌رسند، در آن‌جا با نصب آن سنگ، برای همیشه از زمین آب و شیر می‌جوشد که گرسنه و تشنه‌ای را سیر می‌کند<ref>بحار الانوار، ج ۱۳، ص ۱۸۵؛ غیبة نعمانی، ص ۲۳۸؛ نور الثقلین، ج ۱، ص ۸۴.</ref>. در [[قرآن کریم]] از سنگی یاد شده<ref>سوره بقره، ۶۰.</ref> که چون [[حضرت موسی]] {{ع}} و قوم خود در بیابان سرگردان شده و راه به جایی نمی‌بردند، خداوند جهت آب آشامیدنی آنان، سنگی را به موسی {{ع}} معرفی کرد و به وی فرمود: عصای خویش را بر آن بزن. پس دوازده چشمه از آن جوشیدن گرفت و هریک از دوازده نسل یعقوب از چشمه‌ای بهره‌برداری می‌کردند<ref>معارف و معاریف، ج ۶، ص ۳۴۴.</ref>. از [[امام باقر]] {{ع}} نقل شده که سه سنگ از بهشت آمده: [[حجر الاسود]]، [[سنگ مقام ابراهیم]]، و [[سنگ بنی اسرائیل]] (سنگ موسی که چشمه‌های آب از آن می‌جوشید) <ref>معارف و معاریف، ج ۴، ص ۴۰۵.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۱۲.</ref>.


== پرسش‌های وابسته ==
== پرسش‌های وابسته ==
۲۲۵٬۰۱۵

ویرایش