جز
جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص'
جز (جایگزینی متن - '</ref><ref>مجتبی تونهای، [[موعودنامه' به '</ref><ref>تونهای، مجتبی، [[موعودنامه') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
جز (جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص') |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*"مقدسماب" کسانی هستند که به ظاهر، خود را به قداست و تقوی آراسته میکنند و از درون به بیماری خودخواهی و خودپسندی دچارند و عوام الناس آنها را مقدس میپندارند. | *"مقدسماب" کسانی هستند که به ظاهر، خود را به قداست و تقوی آراسته میکنند و از درون به بیماری خودخواهی و خودپسندی دچارند و عوام الناس آنها را مقدس میپندارند. | ||
*طبق [[روایات]] بیشترین کارشکنیها علیه حضرت از طرف کسانی است که ادعای موافقت با امام را دارند و خود را از منتظران حضرت {{ع}} میدانند. اینان، امام را نه به خاطر پیاده کردن [[اسلام]] اصیل، بلکه برای همراه کردن امام با آرزوهای خود میخواهند. اینان چون کارها را بر وفق مراد خود نمیبینند، با سلاح دین و مذهب به جنگ امام میروند که به فرموده [[امام صادق]] {{ع}}: "چهبسیار کسانی که ادعای پیروی او را دارند، ولی پس از ظهور از او رو برمیگردانند"<ref>میزان الحکمه، ج ۱، ص ۲۹۲.</ref>. [[امام باقر]] {{ع}} میفرماید:... [[حضرت مهدی]] {{ع}} به سوی کوفه رهسپار میشود. در آنجا شانزده هزار نفر از بتریه، مجهز به سلاح در برابر حضرت میایستند؛ آنان قاریان قرآن و دانشمندان دینی هستند که پیشانیهایشان از عبادت بسیار، پینه بسته، چهرههای آنها بر اثر شبزندهداری زرد شده و نفاق سراپایشان را پوشانده است. آنان یکصدا فریاد برمیآورند، ای فرزند فاطمه! از همان راه که آمدهای برگرد، زیرا به تو نیازی نداریم. [[حضرت مهدی]] {{ع}} در پشت شهر نجف، از ظهر روز دوشنبه تا شامگاه بر آنان شمشیر میکشد و همه را میکشد<ref>غیبة طوسی، ص ۲۸۳؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۱۶؛ بحار الانوار، ج ۲، ص ۵۹۸.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، | *طبق [[روایات]] بیشترین کارشکنیها علیه حضرت از طرف کسانی است که ادعای موافقت با امام را دارند و خود را از منتظران حضرت {{ع}} میدانند. اینان، امام را نه به خاطر پیاده کردن [[اسلام]] اصیل، بلکه برای همراه کردن امام با آرزوهای خود میخواهند. اینان چون کارها را بر وفق مراد خود نمیبینند، با سلاح دین و مذهب به جنگ امام میروند که به فرموده [[امام صادق]] {{ع}}: "چهبسیار کسانی که ادعای پیروی او را دارند، ولی پس از ظهور از او رو برمیگردانند"<ref>میزان الحکمه، ج ۱، ص ۲۹۲.</ref>. [[امام باقر]] {{ع}} میفرماید:... [[حضرت مهدی]] {{ع}} به سوی کوفه رهسپار میشود. در آنجا شانزده هزار نفر از بتریه، مجهز به سلاح در برابر حضرت میایستند؛ آنان قاریان قرآن و دانشمندان دینی هستند که پیشانیهایشان از عبادت بسیار، پینه بسته، چهرههای آنها بر اثر شبزندهداری زرد شده و نفاق سراپایشان را پوشانده است. آنان یکصدا فریاد برمیآورند، ای فرزند فاطمه! از همان راه که آمدهای برگرد، زیرا به تو نیازی نداریم. [[حضرت مهدی]] {{ع}} در پشت شهر نجف، از ظهر روز دوشنبه تا شامگاه بر آنان شمشیر میکشد و همه را میکشد<ref>غیبة طوسی، ص ۲۸۳؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۱۶؛ بحار الانوار، ج ۲، ص ۵۹۸.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۸۹.</ref>. | ||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||