مقام تسلیم: تفاوت میان نسخه‌ها

*از حضرت [[امام صادق]]{{ع}} پرسیدند: "از کجا دانسته شود که کسی مؤمن است؟ حضرت فرمود:"مؤمن را از [[تسلیم]] شدنش در برابر خدا و خرسندی‌اش به هر خوشی و ناخوشی که به او می‌رسد، بشناسید"<ref>{{عربی|اندازه=120%|" بِالتَّسْلِيمِ‏ لِلَّهِ‏ وَ الرِّضَا بِمَا وَرَدَ عَلَيْهِ‏ مِنْ‏ سُرُورٍ وَ سَخَطٍ‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}، بحارالأنوار، ج۲، ص:۲۰۵.</ref><ref>[[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۵۵۹.</ref>.

*واژه {{عربی|"سَلَّمْتُمْ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}} ماضی باب تفعیل از مصدر "[[تسلیم]]" به معنای "واگذاردن چیزی به دیگری" است؛ خواه واگذاری متاع باشد: ودیعه را به صاحبش تحویل داد<ref>{{عربی|اندازه=120%|" سَلَّمَ‏ الْوَدِيعَةَ لِصَاحِبِهَا ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ مصباح المنیر، ص:۲۸۷.</ref>. و خواه سپردن زمام اختیار خود به دیگری باشد: اجیر، خود را [[تسلیم]] اجاره‌کننده کرد؛ یعنی اختیار خود را به دست او داد<ref>{{عربی|اندازه=120%|"سَلَّمَ‏ الْأَجِيرُ نَفْسَهُ‏ لِلْمُسْتَأجِرِ مَكَّنَهُ‏ مِنْ‏ نَفْسِهِ‏ حَيْثُ‏ لَا مَانِع‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ مصباح المنیر، ص:۲۸۷.</ref><ref>[[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۳.</ref>.

*۱. قضای قولی بشر، مانند: "حاکم، فلان حکم را صادر کرد"<ref>{{عربی|اندازه=120%|"قضى‏ الحاكم‏ بكذا‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}.</ref><ref>[[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۴.</ref>.

*حضرت [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: "سزاوارترین خلق خدا به گردن نهادن در برابر قضا و فرمان او کسی است که خداشناس باشد"<ref>{{عربی|اندازه=120%|" أَحَقُ‏ مَنْ‏ خَلَقَ‏ اللَّهُ‏ بِالتَّسْلِيمِ‏ لِمَا قَضَى‏ اللَّهُ‏ مَنْ‏ عَرَفَ‏ اللَّهَ‏‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ بحارالأنوار، ج۷۱، ص:۱۵۳.</ref><ref>[[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۷.</ref>.

*[[نبی اکرم]]{{صل}} فرمود:"ای بندگان خدا! شما چون بیمارید و پروردگار جهانیان مانند طبیب و بهبود حال بیمار در گرو توصیه‌های طبیب به او و تدبیر اوست، نه در آنچه بیمار می‌خواهد و پیشنهاد می‌کند، هان! در برابر فرمان خداوند گردن نهید تا از رستگاران باشید"<ref>{{عربی|اندازه=120%|"يَا عِبَادَ اللَّهِ أَنْتُمْ‏ كَالْمَرْضَى‏ وَ رَبُ‏ الْعَالَمِينَ‏ كَالطَّبِيبِ‏ فَصَلَاحُ الْمَرْضَى فِيمَا يُعَلِّمُهُ الطَّبِيبُ وَ تَدْبِيرِهِ بِهِ لَا فِيمَا يَشْتَهِيهِ الْمَرِيضُ وَ يَقْتَرِحُهُ أَلَا فَسَلِّمُوا لِلَّهِ أَمْرَهُ تَكُونُوا مِنَ الْفَائِزِين‏‏‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ تنبیه الخواطر، ج۲، ص:۱۱۷.</ref><ref>[[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۷.</ref>.

*هر چه در عرصه معرفت، انسان اوج پیدا کند، در این فضیلت به قلّه نزدیک‌تر می‌شود، لذا نقل شده است که [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:"[[رسول خدا]]{{صل}} درباره کاری که گذشته بود، نمی‌فرمود: کاش جز آن بود"<ref>{{عربی|اندازه=120%|"لَمْ‏ يَكُنْ‏ رَسُولُ‏ اللَّهِ‏ يَقُولُ‏ لِشَيْ‏ءٍ قَدْ مَضَى‏: لَوْ كَانَ غَيْرُه‏‏‏‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ تنبیه الخواطر، ج۲، ۱۸۵.</ref> و [[امامان معصوم]]{{عم}} که در قلّه این معرفت هستند -همانند [[نبی اکرم]]{{صل}}- [[تسلیم]] بی‌چون و چرای قضای الهی هستند و پسندند آنچه را جانان پسندد، آنچه سالار شهیدان در آخرین لحظات عمر مبارکش فرمود، در حقیقت زبان حال و زبان قال همه [[امامان معصوم]]{{عم}} است<ref>[[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۷.</ref>.

*"در مقابل قضا و قدر تو شکیبا هستم ای پروردگاری که جز تو خدایی نیست! ای فریادرس دادخواهان! که مرا جز تو پروردگاری و معبودی نیست، بر حکم و تقدیر تو صابر و شکیبا هستم ای فریادرس آن‌که فریادرس ندارد! ای همیشه زنده‌ای که پایان ندارد! ای زنده کننده مردگان! ای خدایی که هرکس را با اعمالش می‌سنجی! در میان من و این مردم حکم کن که تو بهترین حکم کنندگانی"<ref>{{عربی|اندازه=120%|"...صبراً علی قضائک یا ربّ، لا اله سواک یا غیاث المستغیثین، مالی ربّ سواک ولا معبود غیرک، صبراً علی حکمک یا غیاث من لا غیاث له، یا دائماً لا نفاد له، یا محیی الموتی، یا قائما علی کلّ نفس بما کسبت، احکم بینی وبینهم وأنت خیر الحاکمین"؛ موسوعة کلمات الامام الحسین {{ع}}، ص:۶۱۵.</ref> آنگاه صورت به خاک گذاشت و گفت:{{عربی|" بِسْمِ‏ اللَّهِ‏ وَ فِي‏ سَبِيلِ‏ اللَّهِ‏ وَ عَلَى‏ مِلَّةِ رَسُولِ‏ اللَّهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}<ref>[[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۸.</ref>.

*حضرت [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:"اگر جمعیّتی خدا را بپرستند، نماز را بپا دارند و زکات را بپردازند و روزه ماه رمضان و حج را بجا آورند، ولی نسبت به کارهایی که پیامبر انجام داده، با سوءظن بنگرند و یا بگویند: اگر فلان کار را انجام نداده بود، بهتر بود، آنان در حقیقت مؤمنان واقعی نیستند، سپس امام آیه{{متن قرآن| فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّىَ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لاَ يَجِدُواْ فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسْلِيمًا }}<ref> سوگند به پروردگارت که ایمان نمی‌آورند مگر آن‌که در نزاعی که در میان آنان است تو را داور قرار دهند و از حکمی که تو می‌دهی، هیچ ناخشنود نشوند و به درستی، [[تسلیم]] آن گردند؛ سوره  نساء، آیه: ۶۵.</ref> تلاوت فرموده، چنین فرمود: بر شما باد به [[تسلیم]]"<ref>{{عربی|اندازه=120%|" لَوْ أَنَ‏ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ‏ وَحْدَهُ‏ لَا شَرِيكَ‏ لَهُ‏ وَ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَ آتَوُا الزَّكَاةَ وَ حَجُّوا الْبَيْتَ وَ صَامُوا شَهْرَ رَمَضَانَ ثُمَّ قَالُوا لِشَيْ‏ءٍ صَنَعَهُ اللَّهُ تَعَالَى أَوْ صَنَعَهُ النَّبِيُّ ص أَلَّا صَنَعَ خِلَافَ الَّذِي صَنَعَ أَوْ وَجَدُوا ذَلِكَ فِي قُلُوبِهِمْ لَكَانُوا بِذَلِكَ مُشْرِكِينَ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ  {{متن قرآن| فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّىَ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لاَ يَجِدُواْ فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسْلِيمًا }}  ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} وَ عَلَيْكُمْ بِالتَّسْلِيم‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ اصول کافی، ج۱، ص۳۹۰، ح ۲.</ref><ref>[[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۹.</ref>.