بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، تونهای، مجتبی، [[موعودنامه') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
*در لغت به معنی بیابان نرم و هموار و بیآبوعلف است. نام سرزمینی است میان [[مکه]] و [[مدینه]]؛البته به مکه نزدیکتر. در این سرزمین، لشکر [[سفیانی]] با [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} وارد جنگ میشود که به امر خداوند در زمین فرومیروند و نابود میگردند<ref>منتهی الامال، باب ۱۴، فصل ۷.</ref>. "[[خسف در بیداء]]" بهمعنای فرورفتن در سرزمین بیداء، یکی از نشانههای حتمی ظهور ذکر شده است<ref>منتخب الاثر، ص ۴۵۲.</ref>. | *در لغت به معنی بیابان نرم و هموار و بیآبوعلف است. نام سرزمینی است میان [[مکه]] و [[مدینه]]؛البته به مکه نزدیکتر. در این سرزمین، لشکر [[سفیانی]] با [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} وارد جنگ میشود که به امر خداوند در زمین فرومیروند و نابود میگردند<ref>منتهی الامال، باب ۱۴، فصل ۷.</ref>. "[[خسف در بیداء]]" بهمعنای فرورفتن در سرزمین بیداء، یکی از نشانههای حتمی ظهور ذکر شده است<ref>منتخب الاثر، ص ۴۵۲.</ref>. | ||
*در حدیث است که از نماز گزاردن در بیداء نهی شده، چون مورد غضب خدا واقع شده است. در حدیث دیگری است که بیداء همان "ذات الجیش" است که هروقت [[امام صادق]] {{ع}} به آنجا میرسید، زود میگذشت و در آن نماز نمیخواند<ref>مهدی موعود، پاورقی ص ۷۷۴.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۸۷.</ref>. | *در حدیث است که از نماز گزاردن در بیداء نهی شده، چون مورد غضب خدا واقع شده است. در حدیث دیگری است که بیداء همان "ذات الجیش" است که هروقت [[امام صادق]] {{ع}} به آنجا میرسید، زود میگذشت و در آن نماز نمیخواند<ref>مهدی موعود، پاورقی ص ۷۷۴.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۸۷.</ref>. | ||
==پرسش مستقیم== | |||
* [[خسف بیداء که از نشانههای حتمی ظهور است چیست؟ (پرسش)]] | |||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||
{{پرسمان خسف بیداء}} | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
{{پرسشهای وابسته}} | {{پرسشهای وابسته}} | ||