بیداء

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • در لغت به معنی بیابان نرم و هموار و بی‌آب‌وعلف است. نام سرزمینی است میان مکه و مدینه؛البته به مکه نزدیک‌تر. در این سرزمین، لشکر سفیانی با حضرت مهدی (ع) وارد جنگ می‌شود که به امر خداوند در زمین فرومی‌روند و نابود می‌گردند[۱]. "خسف در بیداء" به‌معنای فرورفتن در سرزمین بیداء، یکی از نشانه‌های حتمی ظهور ذکر شده است[۲].
  • در حدیث است که از نماز گزاردن در بیداء نهی شده، چون مورد غضب خدا واقع شده است. در حدیث دیگری است که بیداء همان "ذات الجیش" است که هروقت امام صادق (ع) به آن‌جا می‌رسید، زود می‌گذشت و در آن نماز نمی‌خواند[۳].[۴].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. منتهی الامال، باب ۱۴، فصل ۷.
  2. منتخب الاثر، ص ۴۵۲.
  3. مهدی موعود، پاورقی ص ۷۷۴.
  4. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۱۸۷.