خسف بیدا در منابع فقهی چگونه بیان شده است؟ (پرسش)
خسف بیدا در منابع فقهی چگونه بیان شده است؟ | |
---|---|
![]() | |
موضوع اصلی | بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت |
مدخل بالاتر | مهدویت / غیبت امام مهدی / عصر غیبت کبری |
مدخل وابسته | ؟ |
تعداد پاسخ | ۱ پاسخ |
خسف بیدا در منابع فقهی چگونه بیان شده است؟ یکی از پرسشهای مرتبط به بحث مهدویت است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی مهدویت مراجعه شود.
پاسخ نخست
![](https://commons.imamatpedia.com/w/images/thumb/6/6c/151879.jpg/100px-151879.jpg)
حجت الاسلام و المسلمین نصرتالله آیتی در کتاب «تأملی در نشانههای حتمی ظهور» در این باره گفته است:
«دامنه ماجرای خسف بیداء به کتابهای فقهی نیز کشیده شده است. در این خصوص روایات متعددی مبنی بر کراهت نماز گزاردن در سرزمین بیداء وجود دارد. برای نمونه از امام صادق (ع) در اینباره چنین روایت شده است: " الصَّلَاةُ تُكْرَهُ فِي ثَلَاثَةِ مَوَاطِنَ مِنَ الطَّرِيقِ- الْبَيْدَاءِ وَ هِيَ ذَاتُ الْجَيْشِ وَ ذَاتِ الصَّلَاصِلِ وَ ضَجْنَانَ "[۱]. برخی از فقها علت حکم یاد شده را خسف سپاه سفیانی در این سرزمین میدانند. برای نمونه ابن ادریس حلی در مقام شمارش مکانهایی که نماز در آنها کراهت دارد چنین مینویسد: و بیداء چراکه آنجا سرزمین خسف است بر اساس آنچه در روایات آمده است سپاه سفیانی در حالیکه قصد مدینةالرسول را دارد به آنجا میآید و خداوند آنها را در دل زمین فرو میبرد[۲]»[۳].
پرسشهای وابسته
- خسف بیداء که از نشانههای حتمی ظهور است چیست؟ (پرسش)
- سرزمین بیدا در چه مکانی واقع شده است؟ (پرسش)
- سپاه بیدا چه هویتی دارند؟ (پرسش)
- حادثه خسف بیدا چه اهمیتی دارد؟ (پرسش)
- آیا خسف بیدا در قرآن ذکر شده است؟ (پرسش)
- خسف بیدا در منابع شیعی و اهل سنت چگونه بیان شده است؟ (پرسش)
- خسف بیدا در منابع فقهی چگونه بیان شده است؟ (پرسش)
- گونههای خسف بیدا در روایات چیست؟ (پرسش)
- سپاه خسف بیدا به کدام سمت حرکت میکند؟ (پرسش)
- هدف سپاه خسف بیدا از حرکت خود چیست؟ (پرسش)
- ماجرای خسف بیدا چیست؟ (پرسش)
- خسف بیداء در چه زمان و مکانی خواهد بود؟ (پرسش)
پانویس
- ↑ در سه مسیر نماز خواندن مکروه است: بیداء که همان ذات الجیش است و ذات الصلاصل و ضجنان؛الکافی، ج۳، ص۳۸۹.
- ↑ السرائر، ج۱، ص۲۶۵.
- ↑ آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص ۱۹۲.