خضر: تفاوت میان نسخه‌ها

۲۱۴ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۹
جز
جایگزینی متن - 'کمال الدین، ج' به 'شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج'
جز (جایگزینی متن - 'شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ' به 'شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج')
جز (جایگزینی متن - 'کمال الدین، ج' به 'شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج')
خط ۷: خط ۷:
==خضر در موعودنامه==
==خضر در موعودنامه==
*از [[پیامبران]] مرسل بود که [[خداوند]] او را به قومش [[مبعوث]] ساخت، تا آنان را به [[یکتاپرستی]] و اقرار به [[انبیا]]ء و رسل و [[کتب آسمانی]] [[دعوت]] نماید. معجزه‌اش این بود که هرگاه بر چوبی خشک یا [[زمین]] بی‌سبزه‌ای می‌نشست، فوراً چوب، برگ می‌آورد و [[زمین]] سرسبز می‌شد و از این جهت وی را "[[خضر]]" گویند. نام اصلی‌اش "تالیا بن ملکان بن عابر بن ارفخشد بن سام بن [[نوح]]" است.
*از [[پیامبران]] مرسل بود که [[خداوند]] او را به قومش [[مبعوث]] ساخت، تا آنان را به [[یکتاپرستی]] و اقرار به [[انبیا]]ء و رسل و [[کتب آسمانی]] [[دعوت]] نماید. معجزه‌اش این بود که هرگاه بر چوبی خشک یا [[زمین]] بی‌سبزه‌ای می‌نشست، فوراً چوب، برگ می‌آورد و [[زمین]] سرسبز می‌شد و از این جهت وی را "[[خضر]]" گویند. نام اصلی‌اش "تالیا بن ملکان بن عابر بن ارفخشد بن سام بن [[نوح]]" است.
*از [[امام صادق]] {{ع}} آورده‌اند که "... اما آن [[بنده]] [[صالح]] [[خدا]] "[[خضر]]"، [[خداوند]] [[عمر]] او را نه به خاطر رسالتش طولانی گردانید و نه به خاطر کتابی که بدو نازل کند و نه به خاطر این‌که به وسیله او و [[شریعت]] او، [[شریعت]] [[پیامبران]] پیش از او را [[نسخ]] کند و نه به خاطر امامتی که بندگانش بدو [[اقتدا]] نمایند و نه به خاطر طاعتی که [[خدا]] بر او [[واجب]] ساخته بود، بلکه خدای جهان‌آفرین، بدان [[دلیل]] که [[اراده]] فرموده بود [[عمر]] گرامی [[قائم]] {{ع}} را در دوران [[غیبت]] او بسیار طولانی سازد و می‌دانست که بندگانش بر [[طول عمر]] او ایراد و اشکال خواهند نمود، به همین جهت [[عمر]] این [[بنده]] [[صالح]] خویش "[[خضر]]" را طولانی ساخت که بدان [[استدلال]] شود و [[عمر]] [[قائم]]{{ع}} بدان [[تشبیه]] گردد و بدین‌وسیله اشکال و ایراد [[دشمنان]] و بداندیشان [[باطل]] گردد"<ref>کمال الدین، ج ۳، ص ۳۵۷؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۲۲۲.</ref>. بدون [[تردید]] او زنده است و هم‌اکنون بیش از شش هزار سال از [[عمر]] شریفش می‌گذرد<ref>یوم الخلاص، ص ۱۵۷.</ref>.
*از [[امام صادق]] {{ع}} آورده‌اند که "... اما آن [[بنده]] [[صالح]] [[خدا]] "[[خضر]]"، [[خداوند]] [[عمر]] او را نه به خاطر رسالتش طولانی گردانید و نه به خاطر کتابی که بدو نازل کند و نه به خاطر این‌که به وسیله او و [[شریعت]] او، [[شریعت]] [[پیامبران]] پیش از او را [[نسخ]] کند و نه به خاطر امامتی که بندگانش بدو [[اقتدا]] نمایند و نه به خاطر طاعتی که [[خدا]] بر او [[واجب]] ساخته بود، بلکه خدای جهان‌آفرین، بدان [[دلیل]] که [[اراده]] فرموده بود [[عمر]] گرامی [[قائم]] {{ع}} را در دوران [[غیبت]] او بسیار طولانی سازد و می‌دانست که بندگانش بر [[طول عمر]] او ایراد و اشکال خواهند نمود، به همین جهت [[عمر]] این [[بنده]] [[صالح]] خویش "[[خضر]]" را طولانی ساخت که بدان [[استدلال]] شود و [[عمر]] [[قائم]]{{ع}} بدان [[تشبیه]] گردد و بدین‌وسیله اشکال و ایراد [[دشمنان]] و بداندیشان [[باطل]] گردد"<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۳، ص ۳۵۷؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۲۲۲.</ref>. بدون [[تردید]] او زنده است و هم‌اکنون بیش از شش هزار سال از [[عمر]] شریفش می‌گذرد<ref>یوم الخلاص، ص ۱۵۷.</ref>.
*زندگی [[حضرت خضر]] و رفتنش به بحر ظلمات و خوردنش از [[آب]] حیات خود داستان مفصّلی است که در کتب تاریخی و حدیثی به تفصیل از آن بحث شده، علاقمندان به کتب مبسوط‍‌ حدیثی مراجعه فرمایند<ref>بحار الانوار، ج ۱۲، ص ۱۷۲-۲۱۵ و ج ۱۳، ص ۲۷۸-۳۲۲.</ref>.
*زندگی [[حضرت خضر]] و رفتنش به بحر ظلمات و خوردنش از [[آب]] حیات خود داستان مفصّلی است که در کتب تاریخی و حدیثی به تفصیل از آن بحث شده، علاقمندان به کتب مبسوط‍‌ حدیثی مراجعه فرمایند<ref>بحار الانوار، ج ۱۲، ص ۱۷۲-۲۱۵ و ج ۱۳، ص ۲۷۸-۳۲۲.</ref>.
*شرکت [[حضرت خضر]] در مراسم [[عید غدیر]] در سرزمین [[غدیر خم]] و در مراسم سوگواری [[رسول اکرم]] {{صل}} به هنگام [[رحلت]] آن حضرت و در سوگ [[حضرت علی]] {{ع}} به هنگام [[شهادت]] آن حضرت در کتاب‌های حدیثی مشروحا آمده است.
*شرکت [[حضرت خضر]] در مراسم [[عید غدیر]] در سرزمین [[غدیر خم]] و در مراسم سوگواری [[رسول اکرم]] {{صل}} به هنگام [[رحلت]] آن حضرت و در سوگ [[حضرت علی]] {{ع}} به هنگام [[شهادت]] آن حضرت در کتاب‌های حدیثی مشروحا آمده است.
*[[امام رضا]] {{ع}} می‌فرماید: [[حضرت خضر]] {{ع}} از [[آب]] حیات خورد، او زنده است و تا دمیده شدن صور از [[دنیا]] نمی‌رود، او پیش ما می‌آید و بر ما [[سلام]] می‌کند، ما صدایش را می‌شنویم و خودش را نمی‌بینیم، او در مراسم [[حج]] شرکت می‌کند و همه مناسک را انجام می‌دهد، در روز [[عرفه]] در سرزمین [[عرفات]] می‌ایستد و برای دعای [[مؤمنان]] آمین می‌گوید. [[خداوند]] به وسیله او در زمان [[غیبت]]، از [[قائم]] ما رفع غربت می‌کند و به وسیله او وحشتش را تبدیل به انس می‌کند<ref>کمال الدین، ج ۲، ص ۳۹۰؛ بحار الانوار، ج ۱۳، ص ۲۹۹.</ref>.
*[[امام رضا]] {{ع}} می‌فرماید: [[حضرت خضر]] {{ع}} از [[آب]] حیات خورد، او زنده است و تا دمیده شدن صور از [[دنیا]] نمی‌رود، او پیش ما می‌آید و بر ما [[سلام]] می‌کند، ما صدایش را می‌شنویم و خودش را نمی‌بینیم، او در مراسم [[حج]] شرکت می‌کند و همه مناسک را انجام می‌دهد، در روز [[عرفه]] در سرزمین [[عرفات]] می‌ایستد و برای دعای [[مؤمنان]] آمین می‌گوید. [[خداوند]] به وسیله او در زمان [[غیبت]]، از [[قائم]] ما رفع غربت می‌کند و به وسیله او وحشتش را تبدیل به انس می‌کند<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص ۳۹۰؛ بحار الانوار، ج ۱۳، ص ۲۹۹.</ref>.
*از این [[حدیث]] استفاده می‌شود که [[حضرت خضر]] {{ع}} جزء سی نفری است که همواره در محضر [[امام مهدی|حضرت بقیة الله]] {{ع}} هستند و رتق‌وفتق امور به [[فرمان]] آن حضرت در دست آن‌هاست<ref>غیبة نعمانی، ص ۹۹؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۵۸.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۲۹۹.</ref>.
*از این [[حدیث]] استفاده می‌شود که [[حضرت خضر]] {{ع}} جزء سی نفری است که همواره در محضر [[امام مهدی|حضرت بقیة الله]] {{ع}} هستند و رتق‌وفتق امور به [[فرمان]] آن حضرت در دست آن‌هاست<ref>غیبة نعمانی، ص ۹۹؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۵۸.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۲۹۹.</ref>.
==پرسش مستقیم==
==پرسش مستقیم==
۲۲۴٬۹۰۳

ویرایش