جز
جایگزینی متن - ']] صفحه' به ']]، ص'
جز (جایگزینی متن - 'بصورت' به 'بهصورت') |
جز (جایگزینی متن - ']] صفحه' به ']]، ص') |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*این که آیا [[امام حسین]]{{ع}} میدانست در [[کربلا]] شهید خواهد شد، یا آنکه غافلگیر شد و در محاصره قرار گرفت، میان نویسندگان بحث است. اما آنچه از [[روایات]] و اصول اعتقادی [[شیعه]] برمیآید، آن حضرت خبر داشت و آگاهانه شهادت را برگزیده بود. نه تنها در آغاز حرکت از مدینه و شب وداع با حرم [[پیامبر]]، یا آغاز حرکت از مکه به سوی سرزمین عراق، بلکه از سالها پیش خبر داشت و شهادت، عهدی از سوی خدا و [[رسول]] با او بود. از بدو تولد آن حضرت، موضوع شهادتش در عاشورا مطرح بوده است، حتی در زمان انبیای پیشین نیز روشن بوده که [[امام حسین|حسین]]، فرزند [[پیامبر خاتم|پیامبر خاتم]] در کربلا شهید خواهد شد. در اینباره احادیث فراوان است و خبر دادن به پیامبرانی چون آدم، نوح، ابراهیم، زکریا، اسماعیل، موسی، عیسی و... در منابع حدیثی مفصل آمده است که در این مختصر نمیگنجد<ref>مجموعهای از این احادیث در بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۲۲۳ تا ۲۶۸ و عوالم(الامام الحسین) ص ۱۰ تا ۱۵۷ آمده است</ref> [[امام علی]]{{ع}} همراه تنی چند از سرزمین [[کربلا]] عبور میکرد که چشمانش پر ازاشک شد و فرمود: {{عربی|هذا مناخ رکابهم و هذا ملقی رحالهم و ههنا تهراق دمائهم}}<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۲۵۸</ref> [[جبرئیل]] هم به [[پیامبر]] خبر داده بود که {{عربی|ان امتک تقتل الحسین من بعدک}}<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۲۳۶</ref> حتی در کتب آسمانی پیشین نیز اشاراتی آمده و بهصورت خارق العاده در کنیسهها و معابد یهود و نصاری اشعاری پیرامون این حادثه با دست غیبی نگاشته شده است<ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]] | *این که آیا [[امام حسین]]{{ع}} میدانست در [[کربلا]] شهید خواهد شد، یا آنکه غافلگیر شد و در محاصره قرار گرفت، میان نویسندگان بحث است. اما آنچه از [[روایات]] و اصول اعتقادی [[شیعه]] برمیآید، آن حضرت خبر داشت و آگاهانه شهادت را برگزیده بود. نه تنها در آغاز حرکت از مدینه و شب وداع با حرم [[پیامبر]]، یا آغاز حرکت از مکه به سوی سرزمین عراق، بلکه از سالها پیش خبر داشت و شهادت، عهدی از سوی خدا و [[رسول]] با او بود. از بدو تولد آن حضرت، موضوع شهادتش در عاشورا مطرح بوده است، حتی در زمان انبیای پیشین نیز روشن بوده که [[امام حسین|حسین]]، فرزند [[پیامبر خاتم|پیامبر خاتم]] در کربلا شهید خواهد شد. در اینباره احادیث فراوان است و خبر دادن به پیامبرانی چون آدم، نوح، ابراهیم، زکریا، اسماعیل، موسی، عیسی و... در منابع حدیثی مفصل آمده است که در این مختصر نمیگنجد<ref>مجموعهای از این احادیث در بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۲۲۳ تا ۲۶۸ و عوالم(الامام الحسین) ص ۱۰ تا ۱۵۷ آمده است</ref> [[امام علی]]{{ع}} همراه تنی چند از سرزمین [[کربلا]] عبور میکرد که چشمانش پر ازاشک شد و فرمود: {{عربی|هذا مناخ رکابهم و هذا ملقی رحالهم و ههنا تهراق دمائهم}}<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۲۵۸</ref> [[جبرئیل]] هم به [[پیامبر]] خبر داده بود که {{عربی|ان امتک تقتل الحسین من بعدک}}<ref>بحار الانوار، ج ۴۴، ص ۲۳۶</ref> حتی در کتب آسمانی پیشین نیز اشاراتی آمده و بهصورت خارق العاده در کنیسهها و معابد یهود و نصاری اشعاری پیرامون این حادثه با دست غیبی نگاشته شده است<ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۹۶.</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||