تفکر در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

تفکر در حدیث (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۲۱:۰۹

۶ بایت اضافه‌شده ، ‏۹ دسامبر ۲۰۱۹

جز

جایگزینی متن - 'اینرو' به 'این‌رو'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۹۸۹

ویرایش

@@ خط ۱۹: / خط ۱۹: @@
 ==[[تفکّر]] درباره [[مرگ]]==
-#"مردی به نزد [[امام صادق]]{{ع}} آمد و عرض کرد: از [[دنیا]] خسته شده‌ام، از اینرو از [[خداوند]] آرزوی [[مرگ]] خود را دارم. [[حضرت]] فرمودند: [[آرزو]] کن که زنده باشی تا [[اطاعت خداوند]] را بنمائی، نه معصیتش را؛ چه اگر زنده باشی و به [[طاعت]] بپردازی، بهتر است از آنکه بمیری و نه [[اطاعت]] کنی و نه [[معصیت]]"<ref>{{متن حدیث| جَاءَ رَجُلٌ إِلَى الصَّادِقِ{{ع}} فَقَالَ قَدْ سَئِمْتُ الدُّنْيَا فَأَتَمَنَّى عَلَى اللَّهِ الْمَوْتَ فَقَالَ: تَمَنَّ الْحَيَاةَ لِتُطِيعَ لَا لِتَعْصِيَ فَلَأَنْ تَعِيشَ فَتُطِيعَ خَيْرٌ لَكَ مِنْ أَنْ تَمُوتَ فَلَا تَعْصِيَ وَ لَا تُطِيعَ}}؛ بحار الأنوار، ج۶، ص۱۲۸.</ref>؛
+#"مردی به نزد [[امام صادق]]{{ع}} آمد و عرض کرد: از [[دنیا]] خسته شده‌ام، از این‌رو از [[خداوند]] آرزوی [[مرگ]] خود را دارم. [[حضرت]] فرمودند: [[آرزو]] کن که زنده باشی تا [[اطاعت خداوند]] را بنمائی، نه معصیتش را؛ چه اگر زنده باشی و به [[طاعت]] بپردازی، بهتر است از آنکه بمیری و نه [[اطاعت]] کنی و نه [[معصیت]]"<ref>{{متن حدیث| جَاءَ رَجُلٌ إِلَى الصَّادِقِ{{ع}} فَقَالَ قَدْ سَئِمْتُ الدُّنْيَا فَأَتَمَنَّى عَلَى اللَّهِ الْمَوْتَ فَقَالَ: تَمَنَّ الْحَيَاةَ لِتُطِيعَ لَا لِتَعْصِيَ فَلَأَنْ تَعِيشَ فَتُطِيعَ خَيْرٌ لَكَ مِنْ أَنْ تَمُوتَ فَلَا تَعْصِيَ وَ لَا تُطِيعَ}}؛ بحار الأنوار، ج۶، ص۱۲۸.</ref>؛
-#"... در این حال مردی برخاست و گفت: ای [[فرزند]] [[رسول خدا]]! چرا ما [[مرگ]] را ناخوش داشته دوستش نمی‌داریم؟ [[حضرت]] [[امام حسن]]{{ع}} ل فرمودند: شما [[آخرت]] خود را ویران و دنیای خود را آباد کرده‌اید؛ از اینرو از اینکه از آبادی به سوی ویرانی بروید ناراحت می‌شوید"<ref>{{متن حدیث|... فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ مَا بَالُنَا نَكْرَهُ الْمَوْتَ وَ لَا نُحِبُّهُ قَالَ فَقَالَ الْحَسَنُ{{ع}} إِنَّكُمْ أَخْرَبْتُمْ آخِرَتَكُمْ وَ عَمَرْتُمْ دُنْيَاكُمْ فَأَنْتُمْ تَكْرَهُونَ النُّقْلَةَ مِنَ الْعُمْرَانِ إِلَى الْخَرَابِ}}؛ بحار الأنوار، ج۶، ص۱۲۹.</ref>؛
+#"... در این حال مردی برخاست و گفت: ای [[فرزند]] [[رسول خدا]]! چرا ما [[مرگ]] را ناخوش داشته دوستش نمی‌داریم؟ [[حضرت]] [[امام حسن]]{{ع}} ل فرمودند: شما [[آخرت]] خود را ویران و دنیای خود را آباد کرده‌اید؛ از این‌رو از اینکه از آبادی به سوی ویرانی بروید ناراحت می‌شوید"<ref>{{متن حدیث|... فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ مَا بَالُنَا نَكْرَهُ الْمَوْتَ وَ لَا نُحِبُّهُ قَالَ فَقَالَ الْحَسَنُ{{ع}} إِنَّكُمْ أَخْرَبْتُمْ آخِرَتَكُمْ وَ عَمَرْتُمْ دُنْيَاكُمْ فَأَنْتُمْ تَكْرَهُونَ النُّقْلَةَ مِنَ الْعُمْرَانِ إِلَى الْخَرَابِ}}؛ بحار الأنوار، ج۶، ص۱۲۹.</ref>؛
 #[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "[[داناترین]] و زرنگترین [[مردم]]، کسی است که بیشتر از دیگران به یاد [[مرگ]] باشد"<ref>{{متن حدیث| عَنِ الصَّادِقِ{{ع}} قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} أَكْيَسُ النَّاسِ مَنْ كَانَ أَشَدَّ ذِكْراً لِلْمَوْتِ}}؛ بحار الأنوار، ج۶، ص۱۳۰.</ref>؛
 #[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "[[برترین]] زهدها در [[دنیا]] یاد [[مرگ]] است، و [[برترین]] عبادتها یاد [[مرگ]] است، و [[برترین]] اندیشه‌ورزی‌ها یاد [[مرگ]] است؛ پس هرکس در این [[دنیا]] از یاد [[مرگ]] سنگین شود - و از انجام بسیاری از [[کارها]] باز ماند-، چون بمیرد [[قبر]] خود را [[باغی]] از باغ‌های [[بهشت]] می‌‌یابد"<ref>{{متن حدیث| قَالَ النَّبِيُّ{{صل}}: أَفْضَلُ الزُّهْدِ فِي الدُّنْيَا ذِكْرُ الْمَوْتِ وَ أَفْضَلُ الْعِبَادَةِ ذِكْرُ الْمَوْتِ وَ أَفْضَلُ التَّفَكُّرِ ذِكْرُ الْمَوْتِ فَمَنْ أَثْقَلَهُ ذِكْرُ الْمَوْتِ وَجَدَ قَبْرَهُ رَوْضَةً مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ}}؛بحار الأنوار، ج۶، ص۱۳۷.</ref>؛