بی‌وفایی در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

##فریبکاری روش انسان‌های [[پست]] است؛{{متن حدیث|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ شِيمَةُ اللِّئَامِ}}؛

##فریبکاری [[گناهان]] را مضاعف می‌‌سازد؛{{متن حدیث|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ يُضَاعِفُ‌ السَّيِّئَاتِ‌}}؛

##از فریبکاری به‌دور باش، که آن قبیح‌ترین و زشت‌ترین خیانت‌ها است، چه آن کس که بسیار فریبکاری می‌‌کند نزد [[خداوند]] بی‌ارزش می‌‌باشد؛{{متن حدیث|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: إِيَّاكَ‌ وَ الْغَدْرَ فَإِنَّهُ‌ أَقْبَحُ‌ الْخِيَانَةِ وَ إِنَّ الْغَدُورَ لَمُهَانٌ عِنْدَ اللَّهِ بِغَدْرِهِ}}؛

##فریبکاری برای همه [[زشت]] است، امّا از [[صاحبان قدرت]] و [[شوکت]] زشت‌تر است؛{{متن حدیث|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} فِي‌ الْغُرَرِ: الْغَدْرُ بِكُلِّ أَحَدٍ قَبِيحٌ‌ وَ هُوَ بِذِي الْقُدْرَةِ وَ السُّلْطَانِ أَقْبَحُ}}؛