رجعت: تفاوت میان نسخه‌ها

۵٬۳۵۶ بایت حذف‌شده ،  ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۰
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳۰۴: خط ۳۰۴:
*بنابراین درباره مجازات و [[پاداش]] می‌‌توان گفت فقط مجازات [[کافران]] در رجعت، دیدن [[حکومت عدل جهانی]] است که از این طریق [[عذاب]] خواهند شد، اگر چه [[روایات]] فراوانی نیز گرفتن [[انتقام]] از [[دشمنان]] [[اهل بیت]]{{عم}} را در رجعت بیان نموده‌اند. بیش از این مجازات و [[پاداش]] موکول به [[قیامت]] خواهد شد<ref>[http://fa.imamatpedia.com/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%88%DB%8C%D8%AA_%D8%AC%DB%B4_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8) درسنامه مهدویت: ج۴ ، ص ۲۲۸.]</ref>
*بنابراین درباره مجازات و [[پاداش]] می‌‌توان گفت فقط مجازات [[کافران]] در رجعت، دیدن [[حکومت عدل جهانی]] است که از این طریق [[عذاب]] خواهند شد، اگر چه [[روایات]] فراوانی نیز گرفتن [[انتقام]] از [[دشمنان]] [[اهل بیت]]{{عم}} را در رجعت بیان نموده‌اند. بیش از این مجازات و [[پاداش]] موکول به [[قیامت]] خواهد شد<ref>[http://fa.imamatpedia.com/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%88%DB%8C%D8%AA_%D8%AC%DB%B4_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8) درسنامه مهدویت: ج۴ ، ص ۲۲۸.]</ref>
*در پایان یادآوری این نکته بایسته است که برخی از پرسش‌ها و شبهه‌ها به خاطر ابهام‌ها و اجمال‌هایی است که در [[روایات رجعت]] به سبب [[حقیقت]] زنده‌شدن مردگان است که بررسی‌های کارشناسانه و ژرف می‌تواند به هر چه روشن‌تر شدن حقایق این باور سترگ بیانجامد<ref>[http://fa.imamatpedia.com/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%88%DB%8C%D8%AA_%D8%AC%DB%B4_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8) درسنامه مهدویت: ج۴ ، ص ۲۲۸.]</ref>
*در پایان یادآوری این نکته بایسته است که برخی از پرسش‌ها و شبهه‌ها به خاطر ابهام‌ها و اجمال‌هایی است که در [[روایات رجعت]] به سبب [[حقیقت]] زنده‌شدن مردگان است که بررسی‌های کارشناسانه و ژرف می‌تواند به هر چه روشن‌تر شدن حقایق این باور سترگ بیانجامد<ref>[http://fa.imamatpedia.com/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%88%DB%8C%D8%AA_%D8%AC%DB%B4_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8) درسنامه مهدویت: ج۴ ، ص ۲۲۸.]</ref>
==رجعت در موعودنامه==
*[[بهترین]] [[دلیل]] بر امکان چیزى، وقوع آن است. وقتى ثابت شود که رجعت در میان پیشینیان واقع شده است، دیگر براى اثبات امکان آن در این امّت، [[تردید]] معنى نخواهد داشت. ایات بسیارى از [[قرآن کریم]]، وقوع رجعت را در میان امّت‌هاى پیشین اثبات مى‌کند<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۲۲.</ref>.
*در لغت به‌معنای بازگشت و بازگشتن به [[دنیا]] پس از انتقال به [[جهان]] دیگر است. و در اصطلاح بدین مفهوم است که [[امامان]] [[خاندان]] [[وحی]] و [[رسالت]] {{عم}} و انبوهی از کسانی که [[جهان]] را بدرود گفته‌اند، بار دیگر پس از [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} و پیش از [[شهادت]] او به خواست [[خداوند]] و [[اراده]] حکیمانه او، بدین [[جهان]] باز می‌گردند. نخستین رجعت‌کننده، [[امام حسین]] {{ع}} است و پس از ایشان، همه [[امامان]] [[اهل بیت]] {{عم}} یکی پس از دیگری رجعت می‌کنند<ref>[[سید محمد کاظم قزوینی|قزوینی، سید محمد کاظم]]، [[امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور (کتاب)|امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور]]، ص ۷۹۲.</ref>.
*رجعت، از [[عقاید]] مسلّم [[شیعه]] است و [[آیات]] و [[روایات]] در این‌باره، بیش از حد شهرت و [[تواتر]] است.
*در یادداشت‌های مرحوم دهخدا، از [[ظهور]] [[حضرت بقیة الله]] {{ع}} و از [[نزول]] [[حضرت مسیح]] {{ع}} نیز "رجعت" تعبیر شده است<ref>لغتنامه دهخدا، حرف راء، ص ۲۹۵.</ref> که از نظر معنای لغوی درست است ولی از نظر اصطلاح، صحیح نیست؛ زیرا رجعت در اصطلاح کلامی [[شیعه]]، عبارت از بازگشت پس از [[مرگ]] است، در حالی که وجود اقدس [[حضرت صاحب الزمان]] {{ع}} در پشت پرده [[غیبت]] است و از پرده بیرون می‌آید، و وجود [[مقدس]] [[حضرت عیسی]] {{ع}} در آسمان‌هاست که [[پس از ظهور]] [[ولی عصر]] {{ع}} او نیز نازل می‌شود و در پیاده کردن [[عدالت]] اجتماعی، یار و مددکار آن [[مهر]] تابان می‌شود. از این رهگذر در مورد [[امام زمان]] {{ع}} "[[ظهور]]" تعبیر می‌شود و درباره [[حضرت عیسی]] {{ع}} "[[نزول]]"، و تعبیر رجعت اصطلاحی در حقّ‌ آن‌ها صحیح نیست. و اما [[فرمان]] رجعت، همانند [[فرمان]] [[ظهور]]، از طرف [[خداوند متعال]] صادر می‌شود و جمعی از [[بندگان]] [[خالص]] [[خداوند]] که سال‌ها و احیانا قرن‌ها پیش از آن، دیده از [[جهان]] فروبسته‌اند، بازمی‌گردند و تجلّی [[قدرت]] [[خداوند]] را در [[دولت کریمه]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} می‌بینند<ref>رجعت، محمد خادمی شیرازی، ص ۱۶.</ref>.
*سؤال مهم این است که آیا رجعت اختیاری است‌؟ ناگفته پیداست افرادی که برای [[انتقام]] و تنبیه رجعت می‌کنند، هرگز به میل و [[اراده]] خود برنمی‌گردند، بلکه به مصداق "[[کافر]] به جهنّم نمی‌رود، کشان‌کشان می‌برند"، ان‌ها نیز ناگزیر تن به رجعت نمی‌دهند، که رجعت برای آن‌ها بسیار ذلّت‌بار و سخت است. ولی در مورد [[مؤمنین]] به نظر می‌رسد که اختیاری خواهد بود نه اجباری. [[مفضل بن عمر]] می‌گوید: در خدمت [[امام صادق]] {{ع}} صحبت از [[حضرت ولی عصر]] {{ع}} شد و از افرادی که عاشقانه [[انتظار ظهور]] او را می‌کشند و پیش از نیل به چنین سعادتی از [[دنیا]] می‌روند [[گفت‌وگو]] شد، فرمود: هنگامی که [[حضرت ولی عصر]] {{ع}} [[قیام]] کند، مأمورین الهی در [[قبر]] با اشخاص [[مؤمن]] تماس می‌گیرند و به آن‌ها می‌گویند: ای [[بنده]] [[خدا]]! مولایت [[ظهور]] کرده است، اگر می‌خواهی به او بپیوندی آزاد هستی، و اگر بخواهی در [[نعمت‌های الهی]] متنعّم بمانی باز هم آزاد هستی"<ref>بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۹۲.</ref>. از این [[حدیث]] استفاده می‌شود که رجعت در مورد [[مؤمنان]]، اختیاری است<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۳۴۹.</ref>.
==رجعت در فرهنگنامه آخرالزمان==
==رجعت در فرهنگنامه آخرالزمان==
*"رجعت" در لغت به معنای [[رجوع]] و برگشت، و در اصطلاح [[دینی]] "رجعت" بازگشت [[انسان]] پس از [[مرگ]] است. این بازگشت ممکن است محشور شدن برای [[قیامت]]، یا بازگشت به [[دنیا]] باشد. در اینجا صحبت و از رجعت مربوط به بازگشت گروهی است که در [[زمان ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} به [[دنیا]] باز می‌‌گردند. بازگشت و زنده شدن پس از [[مرگ]] از نظر [[عقلی]] امری محال تلقی نمی‌شود و بارها در امت‌های پیشین اتفاق افتاده است. [[آیات]] و [[روایات]] زیادی وقوع این امر را تأیید می‌‌کنند و علمای [[شیعه]] تماماً بر [[حقانیت]] رجعت متفق القول‌اند. رجعت فقط مخصوص [[مؤمنین]] نیست، بلکه گروهی از [[کافران]] نیز در آن زمان زنده خواهند شد. البته رجعت برای این نیست که فرد به [[دنیا]] برگشته و از [[گناهان]] خود [[توبه]] کند یا جبران کاستی‌های خود را بنماید بلکه رجعت مانند محشور شدن در [[قیامت]] برای برداشت حاصل [[اعمال]] است؛ از این روست که در [[روایات]] فرموده‌اند کسانی در [[زمان ظهور]] [[حضرت]] به [[دنیا]] برمی‌گردند که در [[ایمان]] یا [[کفر]] [[خالص]] باشند، یعنی [[مؤمنین]] [[حقیقی]] هیچ‌گاه از [[ایمان]] و [[کافران]] واقعی هیچگاه از کفرشان دست نخواهند کشید. بنابر این بازنده شدن [[کافران]] و [[مؤمنان]] تغییری در [[کفر]] و [[ایمان]] آنها پیش نمی‌آید و توبه‌ای در میان نخواهد و فقط [[کافر]] به جزای [[دنیایی]] [[اعمال]] خود می‌‌رسد و [[مؤمن]] به [[زندگی]] و [[آسایش]] دست می‌‌یابد. [[اعتقاد به رجعت]] در نزد علمای [[شیعه]] جزو [[اعتقادات]] اصلی [[دین]] و ضروریات [[مذهب]] به شمار می‌‌آید و انکارکننده رجعت از [[مذهب]] خارج می‌‌شود. در [[قرآن]] [[آیات]] بسیاری به رجعت اشاره کرده است. رجعت مردگان و زنده شدن اموات در امت‌های پیشین، مکرر اتفاق افتاده است، و یکی از [[معجزات]] [[انبیای گذشته]] نیز زنده کردن مردگان بوده است. در [[قرآن]] نیز آیاتی وجود دارد که به این امر [[گواهی]] می‌‌دهد<ref>. برای اطلاع از این [[آیات]] به [[تفاسیر]] مختلف درباره [[آیات]] ذیل [[رجوع]] نمایید. بقره / ۵۵ و ۶۷ و ۲۴۳ و ۲۵۹ و ۲۶۰؛ [[اعراف]] / ۱۵۵ و ۱۵۷؛ [[آل عمران]] / ۴۹ و ۸۱؛ [[انبیا]] / ۸۴ و ۹۵؛ کهف / ۴۷ و ۸۳؛ نساء / ۱۵۳ و ۱۵۹؛ نحل / ۳۸ و ۲۶؛ نمل / ۸۳؛ ص / ۴۳؛ نازعات / ۶ و ۷ و ۱۲ و ۱۴؛ تکاثر / ۳ و ۴؛ مؤمنون / ۷۷؛ [[جن]] / ۲۴؛ عبس / ۲۳ و ۱۷؛ حجر / ۲؛ [[غافر]] / ۵۱: طه / ۱۲۴؛ اسرا / ۶ و ۵ و ۴؛ قصص / ۶۱ و ۵ و ۶ و ۸۵؛ [[شمس]] / ۱۵؛ [[نور]] / ۵۵.</ref>. [[روایات]] بسیاری در دسترس ما هست که از زنده شدن مردگان در [[امت]] [[رسول]]{{صل}} به خبر می‌‌دهد و [[ائمه هدی]]{{عم}} در طول مدت [[امامت]] خود معجزاتی از جمله زنده کردن مردگان انجام داده‌اند.  
*"رجعت" در لغت به معنای [[رجوع]] و برگشت، و در اصطلاح [[دینی]] "رجعت" بازگشت [[انسان]] پس از [[مرگ]] است. این بازگشت ممکن است محشور شدن برای [[قیامت]]، یا بازگشت به [[دنیا]] باشد. در اینجا صحبت و از رجعت مربوط به بازگشت گروهی است که در [[زمان ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} به [[دنیا]] باز می‌‌گردند. بازگشت و زنده شدن پس از [[مرگ]] از نظر [[عقلی]] امری محال تلقی نمی‌شود و بارها در امت‌های پیشین اتفاق افتاده است. [[آیات]] و [[روایات]] زیادی وقوع این امر را تأیید می‌‌کنند و علمای [[شیعه]] تماماً بر [[حقانیت]] رجعت متفق القول‌اند. رجعت فقط مخصوص [[مؤمنین]] نیست، بلکه گروهی از [[کافران]] نیز در آن زمان زنده خواهند شد. البته رجعت برای این نیست که فرد به [[دنیا]] برگشته و از [[گناهان]] خود [[توبه]] کند یا جبران کاستی‌های خود را بنماید بلکه رجعت مانند محشور شدن در [[قیامت]] برای برداشت حاصل [[اعمال]] است؛ از این روست که در [[روایات]] فرموده‌اند کسانی در [[زمان ظهور]] [[حضرت]] به [[دنیا]] برمی‌گردند که در [[ایمان]] یا [[کفر]] [[خالص]] باشند، یعنی [[مؤمنین]] [[حقیقی]] هیچ‌گاه از [[ایمان]] و [[کافران]] واقعی هیچگاه از کفرشان دست نخواهند کشید. بنابر این بازنده شدن [[کافران]] و [[مؤمنان]] تغییری در [[کفر]] و [[ایمان]] آنها پیش نمی‌آید و توبه‌ای در میان نخواهد و فقط [[کافر]] به جزای [[دنیایی]] [[اعمال]] خود می‌‌رسد و [[مؤمن]] به [[زندگی]] و [[آسایش]] دست می‌‌یابد. [[اعتقاد به رجعت]] در نزد علمای [[شیعه]] جزو [[اعتقادات]] اصلی [[دین]] و ضروریات [[مذهب]] به شمار می‌‌آید و انکارکننده رجعت از [[مذهب]] خارج می‌‌شود. در [[قرآن]] [[آیات]] بسیاری به رجعت اشاره کرده است. رجعت مردگان و زنده شدن اموات در امت‌های پیشین، مکرر اتفاق افتاده است، و یکی از [[معجزات]] [[انبیای گذشته]] نیز زنده کردن مردگان بوده است. در [[قرآن]] نیز آیاتی وجود دارد که به این امر [[گواهی]] می‌‌دهد<ref>. برای اطلاع از این [[آیات]] به [[تفاسیر]] مختلف درباره [[آیات]] ذیل [[رجوع]] نمایید. بقره / ۵۵ و ۶۷ و ۲۴۳ و ۲۵۹ و ۲۶۰؛ [[اعراف]] / ۱۵۵ و ۱۵۷؛ [[آل عمران]] / ۴۹ و ۸۱؛ [[انبیا]] / ۸۴ و ۹۵؛ کهف / ۴۷ و ۸۳؛ نساء / ۱۵۳ و ۱۵۹؛ نحل / ۳۸ و ۲۶؛ نمل / ۸۳؛ ص / ۴۳؛ نازعات / ۶ و ۷ و ۱۲ و ۱۴؛ تکاثر / ۳ و ۴؛ مؤمنون / ۷۷؛ [[جن]] / ۲۴؛ عبس / ۲۳ و ۱۷؛ حجر / ۲؛ [[غافر]] / ۵۱: طه / ۱۲۴؛ اسرا / ۶ و ۵ و ۴؛ قصص / ۶۱ و ۵ و ۶ و ۸۵؛ [[شمس]] / ۱۵؛ [[نور]] / ۵۵.</ref>. [[روایات]] بسیاری در دسترس ما هست که از زنده شدن مردگان در [[امت]] [[رسول]]{{صل}} به خبر می‌‌دهد و [[ائمه هدی]]{{عم}} در طول مدت [[امامت]] خود معجزاتی از جمله زنده کردن مردگان انجام داده‌اند.  
۱۲۹٬۷۹۱

ویرایش