عزرائیل: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص')
جز (جایگزینی متن - ')| ' به ')|')
خط ۱۲: خط ۱۲:
*یکی از [[فرشتگان]] بزرگ [[الهی]] که [[مرگ]] [[مأموریت]] او میراندن [[انسان‌ها]] و [[قبض روح]] است. به او [[ملک الموت]] ([[فرشته]] [[مرگ]]) هم گفته می‌شود{{متن قرآن|قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ}}<ref> «بگو: آن فرشته مرگ که بر شما گمارده‌اند جان شما را می‌ستاند سپس به سوی پروردگارتان بازگردانده می‌شوید» سوره سجده، آیه ۱۱.</ref>.
*یکی از [[فرشتگان]] بزرگ [[الهی]] که [[مرگ]] [[مأموریت]] او میراندن [[انسان‌ها]] و [[قبض روح]] است. به او [[ملک الموت]] ([[فرشته]] [[مرگ]]) هم گفته می‌شود{{متن قرآن|قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ}}<ref> «بگو: آن فرشته مرگ که بر شما گمارده‌اند جان شما را می‌ستاند سپس به سوی پروردگارتان بازگردانده می‌شوید» سوره سجده، آیه ۱۱.</ref>.
*طبق [[روایات]]، گاهی او خودش [[جان‌ها]] را می‌‌گیرد و گاهی [[قبض روح]] توسط فرشته‌های دیگری که دستیار اویند انجام می‌‌پذیرد.
*طبق [[روایات]]، گاهی او خودش [[جان‌ها]] را می‌‌گیرد و گاهی [[قبض روح]] توسط فرشته‌های دیگری که دستیار اویند انجام می‌‌پذیرد.
*عزرائیل به معنای "[[نصرت]] ‌‌خدا" است و یکی از چهار [[فرشته]] [[مقرب]] است که امور عالم را به [[اذن]] [[خدا]] [[تدبیر]] می‌کنند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)| فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۱۵۲.</ref>.
*عزرائیل به معنای "[[نصرت]] ‌‌خدا" است و یکی از چهار [[فرشته]] [[مقرب]] است که امور عالم را به [[اذن]] [[خدا]] [[تدبیر]] می‌کنند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۱۵۲.</ref>.


==منابع==
==منابع==

نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۱۶

اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل عزرائیل (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. «بگو: آن فرشته مرگ که بر شما گمارده‌اند جان شما را می‌ستاند سپس به سوی پروردگارتان بازگردانده می‌شوید» سوره سجده، آیه ۱۱.
  2. محدثی، جواد، فرهنگ‌نامه دینی، ص۱۵۲.