دیدار با امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

*در نتیجه، یکی از مسائل [[شیعه]] در [[عصر غیبت]] آن بوده است که آیا می‌توان در [[روزگار غیبت]] به [[دیدار]] آن [[امام]]{{ع}} شرفیاب شد یا نه. [[ملاقات با حضرت مهدی]] به‌معنای دیدن و [[شرف]] حضور یافتن به [[خدمت]] ایشان است.  هر چند، [[ملاقات]] [[حضرت]] [[فضیلت]] بزرگی است؛ امّا آنچه مهم‏تر است، [[شناخت]] و [[معرفت]] آن بزرگوار و عمل به دستورهایی است که [[رضایت خداوند]] و آن [[حضرت]] را در پی دارد. دیدگاه‌های مختلفی دربارۀ [[ملاقات]] با [[حضرت]] مطرح شده است. برخی قائل به عدم [[امکان]] [[دیدار]] با آن [[امام همام]] به صورت مطلق شده‌اند و برخی دیگر، به [[امکان]] [[ملاقات با امام مهدی]]{{ع}} [[معتقد]] هستند.

*[[دیدار حضرت مهدی]]{{ع}} سعادتی است که افراد بسیاری تا کنون به این [[شرف]] نایل آمده‌اند. کتاب‌های متعددی حکایت این [[دیدارها]] را جمع‌آوری نموده‌اند. [[دیدار حضرت مهدی]]{{ع}} را از دو جنبه می‌‌توان بررسی کرد. اول [[دیدار]] آن جناب پیش از [[شهادت امام عسکری]]{{ع}} و پیش از شروع [[غیبت]]، و دیگر امکان مشاهده [[حضرت]] پس از آغاز [[غیبت]]. مشاهده [[حضرت]] پیش از [[غیبت]] و در زمان حیات [[امام عسکری]]{{ع}}، امری است که قطعاً رخ داده است و تمام علمای [[امامیه]] بدان معتقدند و در آن [[اختلاف]] ندارند. [[امام عسکری]]{{ع}} پس از [[تولد]] [[فرزند]] خود، وی را به [[خواص شیعه]] معرفی می‌‌کرد و آنان را به [[شرف]] [[دیدار]] آن جناب مفتخر می‌‌نمود و بدان‌ها می‌‌فرمود که [[امام]] پس از من این [[فرزند]] خواهد بود و [[شیعیان]] را از وجود [[فرزند]] خود و [[امام]] پس از خود [[آگاه]] می‌‌نمود. در این باره [[احادیث]] بسیاری وارد شده است که مرحوم [[شیخ صدوق]] آنها را در بابی جداگانه در کتاب ارجمند "[[کمال الدین و تمام النعمة]]" جمع‌آوری نموده است، [[باب ]]"من [[شاهد]] القائم{{ع}}" یعنی کسانی که [[حضرت قائم]]{{ع}} را [[زیارت]] نموده‌اند. حتی برخی از عوام نیز [[حضرت]] را در سن [[طفولیت]] مشاهده نموده‌اند. زمانی که [[امام عسکری]]{{ع}} از [[دنیا]] رفت، [[جعفر]] [[برادر]] [[امام عسکری]]{{ع}}خواست که بر [[بدن]] [[مبارک]] [[حضرت]] [[نماز]] بگذارد، اما ناگاه همه نمازگذاران دیدند که [[کودکی]] پنج ساله ظاهر شد و [[لباس]] [[جعفر]] را گرفت و گفت: "عمو کنار برو که من بدین کار سزاوارترم!"<ref>برای اطلاع بیشتر از این روایات به کتاب کمال الدین، باب ۴۳ رجوع نمایید.</ref>.

*علمای [[شیعه]] درباره [[دیدار]] [[حضرت]] پس از آغاز [[غیبت]]، [[اختلاف]] نظر دارند. در [[دوران غیبت صغری]] یقیناً این [[دیدارها]] میان [[حضرت]] و [[نواب اربعه]] رخ می‌‌داده است، در [[روایات]] دلایلی مبنی بر این امر وجود دارد. اما مشاهده [[حضرت قائم]]{{ع}} در [[دوران غیبت کبری]]، نزد برخی از [[علما]] امکان‌پذیر نیست و این [[عقیده]] از نام‌های نشأت می‌‌گیرد که [[حضرت مهدی]]{{ع}} به [[آخرین نایب]] خاص خود، [[علی بن محمد سمری]] نوشتند. در این [[نامه]] [[حضرت]] می‌‌فرماید: "بدان ای [[علی بن محمد سمری]]، [[خداوند]] اجر [[برادران]] تو را در [[مصیبت]] از دست دادنت فزون گرداند، زیرا تا شش روز دیگر از [[دنیا]] خواهی رفت. مهیا شو و به شخص دیگری برای [[جانشینی]] خود [[وصیت]] نکن. به تحقیق که [[غیبت]] تامّه واقع شده است و [[ظهور]] پدیدار نمی‌شود مگر زمانی که [[خداوند]] إذن دهد و این امر هنگامی است که [[دل‌ها]] سخت شود و [[زمین]] از [[ستم]] پر گردد. به زودی از میان [[پیروان]] من گروهی ادعای "مشاهده" می‌‌کنند، [[آگاه]] باشید که هر کسی پیش از [[خروج سفیانی]] و [[ندای آسمانی]] چنین ادعایی کند، [[دروغ‌گو]] و افترا زننده است".