تفکر در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۹: خط ۱۹:


==[[تفکّر]] درباره [[مرگ]]==
==[[تفکّر]] درباره [[مرگ]]==
#"مردی به نزد [[امام صادق]]{{ع}} آمد و عرض کرد: از [[دنیا]] خسته شده‌ام، از این‌رو از [[خداوند]] آرزوی [[مرگ]] خود را دارم. [[حضرت]] فرمودند: [[آرزو]] کن که زنده باشی تا [[اطاعت خداوند]] را بنمائی، نه معصیتش را؛ چه اگر زنده باشی و به [[طاعت]] بپردازی، بهتر است از آنکه بمیری و نه [[اطاعت]] کنی و نه [[معصیت]]"<ref>{{متن حدیث| جَاءَ رَجُلٌ إِلَى الصَّادِقِ{{ع}} فَقَالَ قَدْ سَئِمْتُ الدُّنْيَا فَأَتَمَنَّى عَلَى اللَّهِ الْمَوْتَ فَقَالَ: تَمَنَّ الْحَيَاةَ لِتُطِيعَ لَا لِتَعْصِيَ فَلَأَنْ تَعِيشَ فَتُطِيعَ خَيْرٌ لَكَ مِنْ أَنْ تَمُوتَ فَلَا تَعْصِيَ وَ لَا تُطِيعَ}}؛ بحار الأنوار، ج۶، ص۱۲۸.</ref>؛  
#مردی به نزد [[امام صادق]]{{ع}} آمد و عرض کرد: از [[دنیا]] خسته شده‌ام، از این‌رو از [[خداوند]] آرزوی [[مرگ]] خود را دارم. [[حضرت]] فرمودند: [[آرزو]] کن که زنده باشی تا [[اطاعت خداوند]] را بنمائی، نه معصیتش را؛ چه اگر زنده باشی و به [[طاعت]] بپردازی، بهتر است از آنکه بمیری و نه [[اطاعت]] کنی و نه [[معصیت]]<ref>{{متن حدیث| جَاءَ رَجُلٌ إِلَى الصَّادِقِ{{ع}} فَقَالَ قَدْ سَئِمْتُ الدُّنْيَا فَأَتَمَنَّى عَلَى اللَّهِ الْمَوْتَ فَقَالَ: تَمَنَّ الْحَيَاةَ لِتُطِيعَ لَا لِتَعْصِيَ فَلَأَنْ تَعِيشَ فَتُطِيعَ خَيْرٌ لَكَ مِنْ أَنْ تَمُوتَ فَلَا تَعْصِيَ وَ لَا تُطِيعَ}}؛ بحار الأنوار، ج۶، ص۱۲۸.</ref>؛  
#"... در این حال مردی برخاست و گفت: ای [[فرزند]] [[رسول خدا]]! چرا ما [[مرگ]] را ناخوش داشته دوستش نمی‌داریم؟ [[حضرت]] [[امام حسن]]{{ع}} ل فرمودند: شما [[آخرت]] خود را ویران و دنیای خود را آباد کرده‌اید؛ از این‌رو از اینکه از آبادی به سوی ویرانی بروید ناراحت می‌شوید"<ref>{{متن حدیث|... فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ مَا بَالُنَا نَكْرَهُ الْمَوْتَ وَ لَا نُحِبُّهُ قَالَ فَقَالَ الْحَسَنُ{{ع}} إِنَّكُمْ أَخْرَبْتُمْ آخِرَتَكُمْ وَ عَمَرْتُمْ دُنْيَاكُمْ فَأَنْتُمْ تَكْرَهُونَ النُّقْلَةَ مِنَ الْعُمْرَانِ إِلَى الْخَرَابِ}}؛ بحار الأنوار، ج۶، ص۱۲۹.</ref>؛  
#مردی برخاست و گفت: ای [[فرزند]] [[رسول خدا]]! چرا ما [[مرگ]] را ناخوش داشته دوستش نمی‌داریم؟ [[حضرت]] [[امام حسن]]{{ع}} ل فرمودند: شما [[آخرت]] خود را ویران و دنیای خود را آباد کرده‌اید؛ از این‌رو از اینکه از آبادی به سوی ویرانی بروید ناراحت می‌شوید<ref>{{متن حدیث|فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ مَا بَالُنَا نَكْرَهُ الْمَوْتَ وَ لَا نُحِبُّهُ قَالَ فَقَالَ الْحَسَنُ{{ع}} إِنَّكُمْ أَخْرَبْتُمْ آخِرَتَكُمْ وَ عَمَرْتُمْ دُنْيَاكُمْ فَأَنْتُمْ تَكْرَهُونَ النُّقْلَةَ مِنَ الْعُمْرَانِ إِلَى الْخَرَابِ}}؛ بحار الأنوار، ج۶، ص۱۲۹.</ref>؛  
#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "[[داناترین]] و زرنگترین [[مردم]]، کسی است که بیشتر از دیگران به یاد [[مرگ]] باشد"<ref>{{متن حدیث| عَنِ الصَّادِقِ{{ع}} قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} أَكْيَسُ النَّاسِ مَنْ كَانَ أَشَدَّ ذِكْراً لِلْمَوْتِ}}؛ بحار الأنوار، ج۶، ص۱۳۰.</ref>؛
#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "[[داناترین]] و زرنگترین [[مردم]]، کسی است که بیشتر از دیگران به یاد [[مرگ]] باشد"<ref>{{متن حدیث| عَنِ الصَّادِقِ{{ع}} قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} أَكْيَسُ النَّاسِ مَنْ كَانَ أَشَدَّ ذِكْراً لِلْمَوْتِ}}؛ بحار الأنوار، ج۶، ص۱۳۰.</ref>؛
#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "[[برترین]] زهدها در [[دنیا]] یاد [[مرگ]] است، و [[برترین]] عبادتها یاد [[مرگ]] است، و [[برترین]] اندیشه‌ورزی‌ها یاد [[مرگ]] است؛ پس هرکس در این [[دنیا]] از یاد [[مرگ]] سنگین شود - و از انجام بسیاری از [[کارها]] باز ماند-، چون بمیرد [[قبر]] خود را [[باغی]] از باغ‌های [[بهشت]] می‌‌یابد"<ref>{{متن حدیث| قَالَ النَّبِيُّ{{صل}}: أَفْضَلُ الزُّهْدِ فِي الدُّنْيَا ذِكْرُ الْمَوْتِ وَ أَفْضَلُ الْعِبَادَةِ ذِكْرُ الْمَوْتِ وَ أَفْضَلُ التَّفَكُّرِ ذِكْرُ الْمَوْتِ فَمَنْ أَثْقَلَهُ ذِكْرُ الْمَوْتِ وَجَدَ قَبْرَهُ رَوْضَةً مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ}}؛بحار الأنوار، ج۶، ص۱۳۷.</ref>؛  
#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "[[برترین]] زهدها در [[دنیا]] یاد [[مرگ]] است، و [[برترین]] عبادتها یاد [[مرگ]] است، و [[برترین]] اندیشه‌ورزی‌ها یاد [[مرگ]] است؛ پس هرکس در این [[دنیا]] از یاد [[مرگ]] سنگین شود - و از انجام بسیاری از [[کارها]] باز ماند-، چون بمیرد [[قبر]] خود را [[باغی]] از باغ‌های [[بهشت]] می‌‌یابد"<ref>{{متن حدیث| قَالَ النَّبِيُّ{{صل}}: أَفْضَلُ الزُّهْدِ فِي الدُّنْيَا ذِكْرُ الْمَوْتِ وَ أَفْضَلُ الْعِبَادَةِ ذِكْرُ الْمَوْتِ وَ أَفْضَلُ التَّفَكُّرِ ذِكْرُ الْمَوْتِ فَمَنْ أَثْقَلَهُ ذِكْرُ الْمَوْتِ وَجَدَ قَبْرَهُ رَوْضَةً مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ}}؛بحار الأنوار، ج۶، ص۱۳۷.</ref>؛  
#[[امام باقر]]{{ع}} فرمودند: "مردی نزد [[پیامبر اکرم]]{{صل}} آمد و گفت: چرا من [[مرگ]] را [[دوست]] نمی‌دارم؟ [[حضرت]] فرمودند: آیا ثروتی داری؟ گفت: آری! فرمودند: آیا آن را پیشاپیش خود به دنیای دیگر فرستاده‌ای؟ گفت: نه!... [[حضرت]] فرمودند: از همین جهت است که [[مرگ]] را [[دوست]] نمی‌داری"<ref>{{متن حدیث| عَنِ الصَّادِقِ{{ع}} عَنْ أَبِيهِ{{ع}} قَالَ: أَتَى النَّبِيَّ{{صل}} رَجُلٌ فَقَالَ: مَا لِي لَا أُحِبُّ الْمَوْتَ؟ فَقَالَ لَهُ أَ لَكَ مَالٌ قَالَ: نَعَمْ! قَالَ فَقَدَّمْتَهُ؟ قَالَ: لَا... قَالَ: فَمِنْ ثَمَّ لَا تُحِبُّ الْمَوْتَ}}؛بحار الأنوار، ج۶، ص۱۲۷.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۳۷۷-۳۷۸.</ref>.
#[[امام باقر]]{{ع}} فرمودند: "مردی نزد [[پیامبر اکرم]]{{صل}} آمد و گفت: چرا من [[مرگ]] را [[دوست]] نمی‌دارم؟ [[حضرت]] فرمودند: آیا ثروتی داری؟ گفت: آری! فرمودند: آیا آن را پیشاپیش خود به دنیای دیگر فرستاده‌ای؟ گفت: نه!... [[حضرت]] فرمودند: از همین جهت است که [[مرگ]] را [[دوست]] نمی‌داری"<ref>{{متن حدیث| عَنِ الصَّادِقِ{{ع}} عَنْ أَبِيهِ{{ع}} قَالَ: أَتَى النَّبِيَّ{{صل}} رَجُلٌ فَقَالَ: مَا لِي لَا أُحِبُّ الْمَوْتَ؟ فَقَالَ لَهُ أَ لَكَ مَالٌ قَالَ: نَعَمْ! قَالَ فَقَدَّمْتَهُ؟ قَالَ: لَا... قَالَ: فَمِنْ ثَمَّ لَا تُحِبُّ الْمَوْتَ}}؛بحار الأنوار، ج۶، ص۱۲۷.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۳۷۷-۳۷۸.</ref>.
== پرسش‌های وابسته ==
== پرسش‌های وابسته ==


۱۱۵٬۳۵۳

ویرایش