امامت امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[روایات تفسیری]] این [[آیه]] نیز این [[حقیقت]] را [[تأیید]] می‏کند که [[امامی]] زنده تا [[روز قیامت]] میان انسان‏ها حضور دارد. همچنین بر اساس روایاتی درباره [[سوره قدر]]، در [[شب قدر]] هر سال تا [[روز قیامت]]، [[فرشتگان]] بر [[امام]] آن زمان نازل می‌‏شوند و این [[سوره]] [[دلیل]] روشنی بر [[وجود امام]] در همه زمان‌ها است.

*افزون بر [[آیات]]، از [[روایات]] فراوانی نیز استفاده می‏شود که [[زمین]]، هیچ‏گاه از [[حجت الهی]] تهی نخواهد بود و هرگاه از [[حجت الهی]] تهی باشد، اهلش را فرو خواهد برد؛ به گونه‏‌ای که حتی اگر دو نفر بر روی [[زمین]] [[زندگی]] کنند، یکی از آنان [[حجت]] و [[امام]] خواهد بود<ref>جمعی از نویسندگان، دائرة المعارف قرآن کریم، ج ۴، ص ۲۲۵</ref>ر.  

*سال‏ها پیش از آن‏که نهم [[ربیع الاول]] سال ۲۶۰ ق فرا رسد، [[پیشوایان معصوم]]{{عم}} و به ویژه واپسین فرستاده [[خداوند]] سبحانه و تعالی، [[پیامبر خاتم]]{{صل}} [[امامت]] آخرین [[حجّت الهی]]، [[حضرت مهدی]]{{ع}} را نوید داده بودند. [[رسول اکرم]]{{صل}} فرمود: [[پیشوایان]] پس از من، [[دوازده]] نفرند؛ نخستین ایشان، [[امام علی|علی بن ابی طالب]]{{ع}}، و آخرین آن‏ها [[امام مهدی|قائم]] است. آن‏ها [[جانشینان]] و اوصیای و اولیای من و حجت‏های [[خداوند]] سبحانه و تعالی پس از من، بر [[امت]] من هستند. اقرارکننده به آن‏ها [[مؤمن]]، و انکارکننده ایشان، [[کافر]] است<ref> {{عربی|" الْأَئِمَّةُ بَعْدِي‏ اثْنَا عَشَرَ أَوَّلُهُمْ‏ عَلِيُ‏ بْنُ‏ أَبِي‏ طَالِبٍ‏ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ هُمْ خُلَفَائِي وَ أَوْصِيَائِي وَ أَوْلِيَائِي وَ حُجَجُ اللَّهِ عَلَى أُمَّتِي بَعْدِي الْمُقِرُّ بِهِمْ مُؤْمِنٌ وَ الْمُنْكِرُ لَهُمْ كَافِرٌ‏ ‏‏"}}؛ شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۴، ص ۱۷۹</ref>.

*[[پیشوایان معصوم]]{{عم}} نیز به [[پیروی]] از [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} همواره به سلسله [[امامان]] [[دوازده‌گانه]] اشاره کرده‌‏اند؛ به روشنی از دوازدهمین ایشان یاد نموده، [[شیعیان]] را از افتادن در دام [[انحراف]] و مدعیان، بر حذر داشته‌‏اند. آن‏گاه که از [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} در باره معنای [[روایت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} که فرموده بود: "همانا من دو چیز گران‌بها را در میان شما می‏گذارم [[کتاب خداوند]] و عترتم را"<ref>{{عربی|" إِنِّي‏ مُخَلِّفٌ‏ فِيكُمُ‏ الثَّقَلَيْنِ‏ كِتَابَ‏ اللَّهِ‏ وَ عِتْرَتِي‏ ‏‏"}}</ref> پرسیده شد: "[[عترت]]" چه کسانی هستند؟ فرمود: من و [[امام حسن|حسن]]{{ع}} و [[امام حسین|حسین]]{{ع}} و [[پیشوایان]] نه‌‏گانه از [[فرزندان]] [[امام حسین|حسین]]{{ع}}. نهمین آن‏ها [[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} آن‏ها است. هرگز از [[کتاب خدا]] جدا نمی‌‏شوند و [[کتاب خدا]] نیز از آن‏ها جدا نمی‌‏شود. تا آن که کنار [[حوض]] [[پیامبر]]{{صل}}، بر او بازگردند<ref> {{عربی|"أَنَا وَ الْحَسَنُ‏ وَ الْحُسَيْنُ‏ وَ الْأَئِمَّةُ التِّسْعَةُ مِنْ‏ وُلْدِ الْحُسَيْنِ‏ تَاسِعُهُمْ مَهْدِيُّهُمْ وَ قَائِمُهُمْ لَا يُفَارِقُونَ كِتَابَ اللَّهِ وَ لَا يُفَارِقُهُمْ حَتَّى يَرِدُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} حَوْضَهُ‏ ‏‏"}}؛ [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص ۲۴۰</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۵۰-۶۲.</ref>.