مقام امام: تفاوت میان نسخه‌ها

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ‏۲ ژوئن ۲۰۲۰
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{خرد}} {{نبوت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font...» ایجاد کرد)
 
خط ۱۰: خط ۱۰:


==مقدمه==
==مقدمه==
*توصیف [[مقام امام]] و [[سخن گفتن]] از اوصاف وی، شروع امری است که به [[اجمال]] برنیاید؛ اما به منظور [[درک]] بلندای آن، می‌توان [[عقل]] را به جلوه‌ای از اوصاف او رهنمون گردید که همانا [[مقام شفاعت]] مبرّای [[امام]] است؛ او تنها حلقه واسط بین [[انسان]] و [[خداوند]] است. بر این اساس، [[ارتباط]] با مبدأ هستی در [[تکوین]] و [[تشریع]]، منحصر در او است و [[مقام]] دیگری را جایگزین ندارد تا بتوانیم شفیع خود نزد [[خداوند]] قرار دهیم: {{متن حدیث|لَوْ وَجَدْتُ شُفَعَاءَ أَقْرَبَ إِلَيْكَ مِنْ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ الْأَخْيَارِ- الْأَئِمَّةِ الْأَبْرَارِ لَجَعَلْتُهُمْ شُفَعَائِي}}<ref>من لا یحضره الفقیه (ط. جامعه مدرسین، ۱۴۱۳ ه.ق.)، ج۲، ص۶۱۷: باب زیاره جامعه لجمیع الأئمه{{عم}}.</ref>.
*توصیف مقام [[امام]] و [[سخن گفتن]] از اوصاف وی، شروع امری است که به [[اجمال]] برنیاید؛ اما به منظور [[درک]] بلندای آن، می‌توان [[عقل]] را به جلوه‌ای از اوصاف او رهنمون گردید که همانا [[مقام شفاعت]] مبرّای [[امام]] است؛ او تنها حلقه واسط بین [[انسان]] و [[خداوند]] است. بر این اساس، [[ارتباط]] با مبدأ هستی در [[تکوین]] و [[تشریع]]، منحصر در او است و [[مقام]] دیگری را جایگزین ندارد تا بتوانیم شفیع خود نزد [[خداوند]] قرار دهیم: {{متن حدیث|لَوْ وَجَدْتُ شُفَعَاءَ أَقْرَبَ إِلَيْكَ مِنْ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ الْأَخْيَارِ- الْأَئِمَّةِ الْأَبْرَارِ لَجَعَلْتُهُمْ شُفَعَائِي}}<ref>من لا یحضره الفقیه (ط. جامعه مدرسین، ۱۴۱۳ ه.ق.)، ج۲، ص۶۱۷: باب زیاره جامعه لجمیع الأئمه{{عم}}.</ref>.
*اما صد افسوس که در طول [[تاریخ]]، اغلب [[آدمیان]] به [[دلایل]] گوناگون، در عین [[فقر]] و [[نیاز]]، خود را از سرچشمه [[فیض]] و معدن [[نعمت]] [[محروم]] ساختند؛ گاه از سر [[جهل]] و زمانی از سر [[هوای نفس]] و برهه‌ای دیگر از سر [[حسادت]] یا [[عداوت]]، به ستیزه‌جویی با [[اولیاء]] [[خدا]]{{عم}} برخاستند و این داستان هماره در ادوار مختلف تکرار شد؛ تا به آنجا که تلاش نمودند اصل این [[اندیشه]] زلال را منهدم، متروک و یا سخیف گردانند و خزف را به جای گوهر به طالبانش قالب کنند؛ به‌گونه‌ای که در نهایت، کس نتواند از آن سرچشمه [[پاک]] و طهور بنوشد. لذا [[دشمنان]] در کنار [[تهدید]] و [[تحقیر]] و [[شکنجه]] و حبس و [[قتل]]، به [[تحریف]] و هدم و حذف آثار و منابع [[ارزشمند]] و [[روایات]] متقن و مستحکم روی آوردند، تا شاید بتوانند [[نور]] [[حق]] را خاموش کنند:{{متن قرآن|يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ}}<ref>«بر آنند که نور خداوند را با دهانهاشان خاموش کنند» سوره صف، آیه ۸.</ref>.
*اما صد افسوس که در طول [[تاریخ]]، اغلب [[آدمیان]] به [[دلایل]] گوناگون، در عین [[فقر]] و [[نیاز]]، خود را از سرچشمه [[فیض]] و معدن [[نعمت]] [[محروم]] ساختند؛ گاه از سر [[جهل]] و زمانی از سر [[هوای نفس]] و برهه‌ای دیگر از سر [[حسادت]] یا [[عداوت]]، به ستیزه‌جویی با [[اولیاء]] [[خدا]]{{عم}} برخاستند و این داستان هماره در ادوار مختلف تکرار شد؛ تا به آنجا که تلاش نمودند اصل این [[اندیشه]] زلال را منهدم، متروک و یا سخیف گردانند و خزف را به جای گوهر به طالبانش قالب کنند؛ به‌گونه‌ای که در نهایت، کس نتواند از آن سرچشمه [[پاک]] و طهور بنوشد. لذا [[دشمنان]] در کنار [[تهدید]] و [[تحقیر]] و [[شکنجه]] و حبس و [[قتل]]، به [[تحریف]] و هدم و حذف آثار و منابع [[ارزشمند]] و [[روایات]] متقن و مستحکم روی آوردند، تا شاید بتوانند [[نور]] [[حق]] را خاموش کنند:{{متن قرآن|يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ}}<ref>«بر آنند که نور خداوند را با دهانهاشان خاموش کنند» سوره صف، آیه ۸.</ref>.
*و البته زهی پروای خام، که [[قادر]] توانا خود بقاء این بنا را تضمین نموده است: {{متن قرآن|وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ}}<ref>«و خداوند کامل‌کننده نور خویش است هر چند کافران نپسندند» سوره صف، آیه ۸.</ref>.
*و البته زهی پروای خام، که [[قادر]] توانا خود بقاء این بنا را تضمین نموده است: {{متن قرآن|وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ}}<ref>«و خداوند کامل‌کننده نور خویش است هر چند کافران نپسندند» سوره صف، آیه ۸.</ref>.
۱۱۵٬۳۵۳

ویرایش