اصحاب اخدود: تفاوت میان نسخه‌ها

*در سال ۵۲۳ میلادی جمعیتی به [[رهبری]] ذو نواس [[یهودی]] بر نصارای [[نجران]] حمله کرده، تا آنان را به [[زور]] از [[مسیحیت]] در آورند، و چون نتوانستند، به [[شکنجه]] و اذیت و [[آزار]] و از آن جمله انداختن در گودال‌هایی از [[آتش]] روی آوردند. [[دولت]] [[روم]] پس از دو سال (۵۲۵ م) به [[حمایت]] از این [[مسیحیان]] منطقه بر می‌آید<ref>الاثار و التاریخ ص ۳۷</ref>. [[قرآن کریم]] این قصه را برای [[پیامبر]] خود در سال‌های نخست [[بعثت]] ذکر می‌کند و برای تسلی دادن و این که [[سرنوشت]] [[موحدان]] [[پیروزی]] است، در سوره بروج یادآوری کرده است. {{متن قرآن|قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ * النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ * إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌ * وَهُمْ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌ * وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَنْ يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ * الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ}}<ref>«مرگ بر گروه (آتش افروز در) آن خندق*آن آتش پرهیزم*آنگاه که کنار آن نشسته بودند*و بر آنچه بر سر مؤمنان می‌آوردند گواه بودند*و با آنان کینه‌توزی نکردند مگر از آن رو که آنان به خداوند پیروزمند ستوده، ایمان داشتند*همان که فرمانفرمایی آسمان‌ها و زمین، از آن اوست و خداوند بر همه چیز گواه است» سوره بروج، آیه ۴الی ۹.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۲۴.</ref>.