عرب در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

*این کلمه بارها در [[قرآن]] به کار رفته و جنبه‌های مختلف معنایی را دنبال می‌کند، از [[قوم عرب]] گرفته، تا زبان روشن و آشکار و یا مردمی که در [[بادیه]] سکونت دارند و از [[شهرنشینی]] و [[تمدن]] و [[دانش]] به دور هستند و اهل مبادی [[آداب]] نیستند و هر کدام از این معانی به گونه مرتبط با [[پیامبر]] و شیوه برخورد ایشان با آنان بوده است، مثلاً، وقتی گفته می‌شود {{متن قرآن|قُرْآنًا عَرَبِيًّا}}<ref>«قرآنی عربی» سوره یوسف، آیه ۲.</ref> این کتاب [[عربی]] است، یعنی زبان و مخاطب آن [[عرب]] است و یا منظور با زبان و [[قوم عرب]] با خودش مسائل گوناگون و پرسش‌هایی را به وجود میآورد؛ زیرا زبان، برای انتقال مفاهیم، پیام‌ها و مقصود [[آفریده]] شده که با [[نظام]] ارتباطی هیچ موجود و پدیده‌ای در غیر [[انسان]] قابل مقایسه نیست. هر [[انسانی]] که سخن می‌گوید و از زبان استفاده می‌کند، همراه با معنا، [[نظام فرهنگی]] را به مخاطب خود انتقال می‌دهد و علاوه بر انتقال مستقیم [[پیام]] خود توسط واژه‌ها، به عمد یا غیر عمد، نشانه‌های دیگری از اطلاعات را بیان می‌کند و فضا را برای برداشت‌ها فراهم می‌سازد. به همین [[دلیل]] از پیچیدگی و گستردگی خاصی برخوردار است.