رجعت: تفاوت میان نسخه‌ها

رجعت (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۲۱

۴ بایت حذف‌شده ، ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۱

جز

جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۹۰۳

ویرایش

@@ خط ۴۷: / خط ۴۷: @@
 *افزون بر آن، [[روایات]] بسیاری در باره رجعت وجود دارد که اگر چه تک تک آن‌ها [[خبر واحد]] است؛ اما [[وجوب]] نقلی اصل رجعت را به [[تواتر]] معنوی اثبات می‌نمایند <ref>المیزان فی تفسیر القرآن؛ ج ۲، ص ۱۰۷.</ref> <ref>[http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/thesaurus1.php?term_code1=66903  پایگاه مدیریت اطلاعات و مدارک اسلامی]</ref>.
 * برخی [[مفسران]] در [[تفسیر]] [[آیه]] {{متن قرآن|هَلْ يَنظُرُونَ إِلاَّ أَن يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِّنَ الْغَمَامِ وَالْمَلائِكَةُ وَقُضِيَ الأَمْرُ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الأُمُورُ}}<ref> آیا جز این انتظار دارند که (فرمان) خداوند در سایه‌بان‌هایی از ابر و (نیز) فرشتگان نزدشان بیایند و کار (هلاکشان) پایان یافته باشد و کارها به سوی خداوند باز گردانده می‌شود؛ سوره بقره، آیه ۲۱۰.</ref> با استناد به [[روایات]] می‌گویند: [[اهل بیت]] [[نبوت]] {{عم}} این [[آیه]] را گاهی به [[روز قیامت]]، زمانی به رجعت و گاهی به [[ظهور]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} [[تفسیر]] کرده‌اند‌. همچنین از [[ائمه]] [[اهل بیت]] {{عم}} [[روایت]] شده که ایام [[خدا]] سه روز است، روز [[ظهور]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} ، [[روز رجعت]] و [[روز قیامت]]. در برخی دیگر از [[روایات]] این سه روز به روز [[مرگ]]، [[روز رجعت]] و [[روز قیامت]] [[تفسیر]] شده است<ref>بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج ۵۳، ص ۶۳.</ref> <ref>[http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/thesaurus1.php?term_code1=66903  پایگاه مدیریت اطلاعات و مدارک اسلامی]</ref>.
-*سر این‌گونه تفسیر‌ها، همانا [[وحدت]] [[حقیقت]] و هم سنخی این سه موضوع، در عین [[اختلاف]] رتبی آن‌ها است؛ زیرا از یک سو، [[حقیقت]] [[روز قیامت]] این است که همه [[مردم]] در آن روز از قبرها بپا می‏‌خیزند و همه اسرارشان [[آشکار]] شده و چیزی از ایشان بر [[خدا]] پوشیده نمی‏‌ماند. و از سوی دیگر، گاهی از روز [[مرگ]] به [[روز قیامت]] تعبیر می‌‏شود؛ چون روز [[مرگ]] هم روزی است که پرده‏‌ها برای میت کنار می‏‌رود، [[روایت]] شده: هر کس بمیرد قیامتش بر پا می‏‌شود. <ref>شرح اصول الکافی؛ ج ۴، ص ۲۷۴.</ref> همچنین رجعت نیز روزی است که [[آیات]] [[خدا]] به تمام معنا ظاهر می‏‌شود، روزی که در آن روز دیگر [[خدای سبحان]] [[نافرمانی]] نمی‏‌شود، بلکه خالصانه [[عبادت]] می‌‏شود، عبادتی که مشوب و آمیخته با هوای [[نفس]] نیست، عبادتی که [[شیطان]] و اغوایش هیچ سهمی در آن ندارد. این معنا روشن می‌سازد روز رجعت خود یکی از مراتب [[روز قیامت]] است، هر چند که از نظر [[ظهور]] به [[روز قیامت]] نمی‏‌رسد، چون در روز رجعت باز شر و [[فساد]] تا اندازه‏ای امکان دارد، به خلاف [[روز قیامت]] که دیگر اثری از شر و [[فساد]] نمی‌‏ماند. و باز به همین جهت روز [[ظهور]] [[امام مهدی|مهدی]] {{ع}} هم مرتبه‌ای از [[قیامت]] و روز رجعت است؛ چون در آن روز هم [[حق]] به تمام معنا ظاهر می‏‌شود، هر چند که باز [[ظهور]] [[حق]] در آن روز کمتر از [[ظهور]] در روز رجعت و [[قیامت]] است. و این معنا یعنی اتحاد این سه روز بر حسب [[حقیقت]]، و [[اختلاف]] آنها از نظر مراتب [[ظهور]] باعث شده که گاهی به [[روز قیامت]]، گاهی به روز رجعت و گاهی به روز [[ظهور]] [[امام مهدی|مهدی]] {{ع}} از آن‌ها یاد شود<ref>المیزان فی تفسیر القرآن؛ ج ۲، ص ۱۰۶ - ۱۰۹.</ref> <ref>[http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/thesaurus1.php?term_code1=66903  پایگاه مدیریت اطلاعات و مدارک اسلامی]</ref>.
+*سر این‌گونه تفسیر‌ها، همانا [[وحدت]] [[حقیقت]] و هم سنخی این سه موضوع، در عین [[اختلاف]] رتبی آن‌ها است؛ زیرا از یک سو، [[حقیقت]] [[روز قیامت]] این است که همه [[مردم]] در آن روز از قبرها بپا می‏‌خیزند و همه اسرارشان آشکار شده و چیزی از ایشان بر [[خدا]] پوشیده نمی‏‌ماند. و از سوی دیگر، گاهی از روز [[مرگ]] به [[روز قیامت]] تعبیر می‌‏شود؛ چون روز [[مرگ]] هم روزی است که پرده‏‌ها برای میت کنار می‏‌رود، [[روایت]] شده: هر کس بمیرد قیامتش بر پا می‏‌شود. <ref>شرح اصول الکافی؛ ج ۴، ص ۲۷۴.</ref> همچنین رجعت نیز روزی است که [[آیات]] [[خدا]] به تمام معنا ظاهر می‏‌شود، روزی که در آن روز دیگر [[خدای سبحان]] [[نافرمانی]] نمی‏‌شود، بلکه خالصانه [[عبادت]] می‌‏شود، عبادتی که مشوب و آمیخته با هوای [[نفس]] نیست، عبادتی که [[شیطان]] و اغوایش هیچ سهمی در آن ندارد. این معنا روشن می‌سازد روز رجعت خود یکی از مراتب [[روز قیامت]] است، هر چند که از نظر [[ظهور]] به [[روز قیامت]] نمی‏‌رسد، چون در روز رجعت باز شر و [[فساد]] تا اندازه‏ای امکان دارد، به خلاف [[روز قیامت]] که دیگر اثری از شر و [[فساد]] نمی‌‏ماند. و باز به همین جهت روز [[ظهور]] [[امام مهدی|مهدی]] {{ع}} هم مرتبه‌ای از [[قیامت]] و روز رجعت است؛ چون در آن روز هم [[حق]] به تمام معنا ظاهر می‏‌شود، هر چند که باز [[ظهور]] [[حق]] در آن روز کمتر از [[ظهور]] در روز رجعت و [[قیامت]] است. و این معنا یعنی اتحاد این سه روز بر حسب [[حقیقت]]، و [[اختلاف]] آنها از نظر مراتب [[ظهور]] باعث شده که گاهی به [[روز قیامت]]، گاهی به روز رجعت و گاهی به روز [[ظهور]] [[امام مهدی|مهدی]] {{ع}} از آن‌ها یاد شود<ref>المیزان فی تفسیر القرآن؛ ج ۲، ص ۱۰۶ - ۱۰۹.</ref> <ref>[http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/thesaurus1.php?term_code1=66903  پایگاه مدیریت اطلاعات و مدارک اسلامی]</ref>.
 * در [[آخر الزمان]] برخی از [[نیکوکاران]] و بدکاران زمان‌های گذشته، دوباره زنده می‌شوند.{{متن قرآن|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دسته‌ای از آنان را که نشانه‌های ما را دروغ می‌شمردند گرد می‌آوریم و آنگاه آنان را به هم می‌پیوندند؛ سوره نمل، آیه ۸۳.</ref> این [[آیه]] فقط به [[برانگیخته شدن]] عده‌ای از مکذبان و نه همه آن‌ها اشاره کرده؛ بدین جهت، [[روایات]] و [[مفسران]] [[شیعه]]، میان مصداق این [[آیه]] و [[قیامت]]، تفاوت قائل شده و [[آیه]] را به [[آخر الزمان]] مربوط دانسته‌اند که عده‌ای از [[نیکوکاران]] و بدکاران اعصار گذشته، زنده شده، هر یک نتیجه دنیایی اعمال خویش را خواهد دید.<ref>مجمع‌البیان، ج ۷، ص ۳۶۶؛ البرهان، ج ۴، ص ۲۲۸ ـ ۲۳۱؛ المیزان، ج ۱۵، ص ۳۹۷ و ۳۹۸.</ref> [[مرگ]] و زندگی دوباره: {{متن قرآن|رَبَّنَا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ}}<ref> پروردگارا! ما را دو بار میراندی و دو بار زنده گرداندی؛ سوره غافر، آیه ۱۱.</ref>، <ref>بحارالأنوار، ج‌۵۳‌، ص‌۵۶‌.</ref> [[عذاب]] پیش از [[عذاب]] بزرگ: {{متن قرآن|وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذَابِ الأَدْنَى دُونَ الْعَذَابِ الأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ}}<ref> و بی‌گمان به آنان از عذاب نزدیک‌تر (این جهان) پیش از عذاب بزرگ‌تر (در جهان واپسین) خواهیم چشاند باشد که بازگردند؛ سوره سجده، آیه ۲۱.</ref>، <ref>بحارالأنوار، ج‌۵۳‌، ص‌۵۶‌.</ref> [[ظهور بندگان پیکارجو]] پیش از [[قیامت]]: {{متن قرآن|فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ}}<ref> و چون وعده نخست (از) آن دو (تباهی) فرا رسد بندگانی سخت جنگاور را که داریم بر شما برمی‌انگیزیم؛ سوره اسراء، آیه ۵.</ref> <ref>نورالثقلین، ج‌۳، ص‌۱۳۸ ـ ۱۴۰.</ref> [[میثاق]] [[پیامبران]] {{عم}} با [[خداوند]] برای [[ایمان آوردن]] و [[یاری]] رساندن به [[پیامبر خاتم]] {{صل}}: {{متن قرآن|وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ النَّبِيِّينَ لَمَا آتَيْتُكُم مِّن كِتَابٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنصُرُنَّهُ}}<ref> و آنگاه خداوند از پیامبران پیمان گرفت که چون به شما کتاب و حکمتی دادم سپس پیامبری نزدتان آمد که آن (کتاب) را که با شماست راست می‌شمارد، باید بدو ایمان آورید و باید او را یاوری کنید؛ سوره آل عمران، آیه ۸۱.</ref> <ref>[[عیاشی]]، ج‌۱، ص‌۱۸۱.</ref> و منت الهی بر [[مستضعفان]] [[تاریخ]]: {{متن قرآن|وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ}}<ref> و برآنیم که بر آنان که در زمین ناتوان شمرده شده‌اند منت گذاریم و آنان را پیشوا گردانیم و آنان را وارثان (روی زمین) کنیم؛ سوره قصص، آیه ۵.</ref> <ref>نورالثقلین، ج‌۴، ص‌۱۰۷.</ref> همگی به رجعت، [[تفسیر]] و [[تأویل]] شده‌اند؛ با این حال در [[تفسیر]] [[آیات]] پیشین، آرای دیگری نیز گفته شده است<ref>تاریخ ما بعدالظهور، ص‌۶۳۲ ـ ۶۳۹، ۶۷۴‌.</ref>.