محمد بن ابی بکر: تفاوت میان نسخه‌ها

: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[محمد بن ابی بکر در رجال و تراجم]] | [[محمد بن ابی بکر در نهج البلاغه]]| [[محمد بن ابی بکر در تاریخ اسلامی]]</div>

<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">

'''محمد بن ابی بکر'''، پسر [[اسماء بنت عمیس]] بود. شوهر اسماء، [[جعفر طیار]] بود که در [[جنگ موته]] [[شهید]] شد. پس از شهادتش اسماء به همسری [[ابوبکر]] درآمد و [[محمّد بن ابی بکر]] ثمرۀ این [[ازدواج]] بود که در سال [[حجة الوداع]] به [[دنیا]] آمد. پس از درگذشت [[ابوبکر]] در سال ۱۳ [[هجری]]، اسماء [[همسر]] [[امام علی|علی بن ابی طالب]] شد. [[محمّد بن ابی بکر]] که آن هنگام سه ساله بود، تحت [[تربیت]] [[امام علی]]{{ع}} قرار گرفت. [[حضرت]] به او علاقه داشت، او هم شیفتۀ [[امام]] بود. پس از کشته شدن [[عثمان]] و به [[خلافت]] رسیدن [[امام]]، وی در رکاب [[حضرت امیر]] قرار گرفت، در [[جنگ جمل]] از [[فرماندهان سپاه]] [[امام]] بود. سپس [[حضرت]] او را به [[فرمانروایی]] [[مصر]] گماشت. در حملۀ [[سپاه شام]] به [[مصر]] در سال ۳۸ [[هجری]]، مورد [[بی‌وفایی]] [[یاران]] خویش قرار گرفت، او را گرفته و [[شهید]] کردند. [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} از شنیدن خبر [[شهادت]] او بسیار [[اندوهگین]] شد.<ref> نهج البلاغه، نامه ۳۵</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۷۵.</ref>.