آرزو در معارف و سیره سجادی: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'ونهم' به ' و نهم'
(صفحهای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{نبوت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233);...» ایجاد کرد) |
جز (جایگزینی متن - 'ونهم' به ' و نهم') |
||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
یکی از ویژگیهای [[آدمی]] داشتن آرزوست. برخی از آرزوهای [[انسان]] [[پسندیده]] و برخی [[ناپسند]] است و انسان را از [[هدف]] اصلی خویش دور میسازد. [[قرآن کریم]] در این رابطه میفرماید: {{متن قرآن|ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ}}<ref>«آنان را واگذار تا بخورند و بهره گیرند و آرزو سرگرمشان دارد، زودا که بدانند» سوره حجر، آیه ۳.</ref>. | یکی از ویژگیهای [[آدمی]] داشتن آرزوست. برخی از آرزوهای [[انسان]] [[پسندیده]] و برخی [[ناپسند]] است و انسان را از [[هدف]] اصلی خویش دور میسازد. [[قرآن کریم]] در این رابطه میفرماید: {{متن قرآن|ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ}}<ref>«آنان را واگذار تا بخورند و بهره گیرند و آرزو سرگرمشان دارد، زودا که بدانند» سوره حجر، آیه ۳.</ref>. | ||
[[امام سجاد]]{{ع}} در [[صحیفه]] زوایای مختلفی از [[آرزوی آدمی]] را در قالب [[دعا]] و [[نیایش]] بیان میدارد. از نگاه [[حضرت]] [[آرزو]] یکی از ویژگیهای انسان است، و به همین جهت [[خدای متعال]] از این بعد نیز او را مورد [[ابتلا]] قرار میدهد. ایشان در نیایش خود این چنین عرضه میدارد: «خدایا... و من، بندهای هستم در [[عمل]] [[ضعیف]] و به آرزو بزرگ<ref>نیایش سیودوم.</ref>،... تو ما را آزمودی تا... در مدت عمرمان به [[آرزوهای دور و دراز]] گرفتار آمدیم»<ref>نیایش | [[امام سجاد]]{{ع}} در [[صحیفه]] زوایای مختلفی از [[آرزوی آدمی]] را در قالب [[دعا]] و [[نیایش]] بیان میدارد. از نگاه [[حضرت]] [[آرزو]] یکی از ویژگیهای انسان است، و به همین جهت [[خدای متعال]] از این بعد نیز او را مورد [[ابتلا]] قرار میدهد. ایشان در نیایش خود این چنین عرضه میدارد: «خدایا... و من، بندهای هستم در [[عمل]] [[ضعیف]] و به آرزو بزرگ<ref>نیایش سیودوم.</ref>،... تو ما را آزمودی تا... در مدت عمرمان به [[آرزوهای دور و دراز]] گرفتار آمدیم»<ref>نیایش بیست و نهم.</ref>. | ||
بیشک آرزو داشتن [[خصلت]] آدمی است و عیبی بر آن مترتب نیست. از این روی [[امام]]{{ع}} عرضه میدارد: «خدایا... و آنچه مرا آرزوست بر من ارزانی دار»<ref>نیایش سیوهفتم.</ref>. | بیشک آرزو داشتن [[خصلت]] آدمی است و عیبی بر آن مترتب نیست. از این روی [[امام]]{{ع}} عرضه میدارد: «خدایا... و آنچه مرا آرزوست بر من ارزانی دار»<ref>نیایش سیوهفتم.</ref>. | ||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
[[بندگان]] [[صالح]] [[خدا]] [[راه]] رسیدن به آرزوهای خویش را جز در [[مسیر خدا]] نمیبینند. [[حضرت]] عرضه میدارد: «ای خداوند،... باز هم برای رسیدن به آرزوهایم راهی جز تو نمییابم»<ref>نیایش بیستویکم.</ref>. | [[بندگان]] [[صالح]] [[خدا]] [[راه]] رسیدن به آرزوهای خویش را جز در [[مسیر خدا]] نمیبینند. [[حضرت]] عرضه میدارد: «ای خداوند،... باز هم برای رسیدن به آرزوهایم راهی جز تو نمییابم»<ref>نیایش بیستویکم.</ref>. | ||
از نگاه [[سیدالساجدین]] تنها راه برآورده شدن [[آرزوها]] خداست؛ به همین جهت میگوید: «ای خداوند، اگر تو روی نیکوی خود از من بگردانی،... باز هم برای رسیدن به آرزوهایم راهی جز تو نمییابم»<ref>نیایش بیستویکم.</ref>. | از نگاه [[سیدالساجدین]] تنها راه برآورده شدن [[آرزوها]] خداست؛ به همین جهت میگوید: «ای خداوند، اگر تو روی نیکوی خود از من بگردانی،... باز هم برای رسیدن به آرزوهایم راهی جز تو نمییابم»<ref>نیایش بیستویکم.</ref>. | ||
ایشان یکی از [[بهترین]] اوقات درخواست آرزوها را از خداوند [[ماه مبارک رمضان]] میداند<ref>نیایش | ایشان یکی از [[بهترین]] اوقات درخواست آرزوها را از خداوند [[ماه مبارک رمضان]] میداند<ref>نیایش چهل و نهم.</ref>.<ref>الصحیفه السجادیه امام سجّاد{{ع}}، ۱۴۱۸، قم، الهادی، چاپ اول؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، چاپ دوم، قرآن کریم، ترجمه مهدی الهی قمشهای.</ref>.<ref>[[سید مهدی بهشتی|بهشتی، سید مهدی]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «آرزو»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۱.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||