جز
جایگزینی متن - 'بویژه' به 'بهویژه'
جز (جایگزینی متن - 'ہ' به 'ه') |
جز (جایگزینی متن - 'بویژه' به 'بهویژه') |
||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
*این مقدّمه، مهمترین مقدّمات تحصیل حبّ [[حضرت حق]] است. از اینروست که در شماری از [[آیات قرآن کریم]] و [[روایات]] و [[ادعیه]] [[معصومین]]{{عم}}، ضمن برشمردن نامهای او - جلّ وعلا! -، به زیبائی آنها اشاره شده؛ تا [[آدمی]] بیشتر به آنها علاقه یافته به بهرهبرداری از آنها بپردازد<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۴۱.</ref>. | *این مقدّمه، مهمترین مقدّمات تحصیل حبّ [[حضرت حق]] است. از اینروست که در شماری از [[آیات قرآن کریم]] و [[روایات]] و [[ادعیه]] [[معصومین]]{{عم}}، ضمن برشمردن نامهای او - جلّ وعلا! -، به زیبائی آنها اشاره شده؛ تا [[آدمی]] بیشتر به آنها علاقه یافته به بهرهبرداری از آنها بپردازد<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۴۱.</ref>. | ||
*قرائت [[آیات]] ابتدائی سوره حدید و انتهائی سوره [[حشر]] و [[تدبّر]] و [[تفکّر]] در آنها، در این میان از [[ارزش]] والائی برخوردارند؛ چراکه [[تدبّر]] در این [[آیات]]، بذر [[محبّت]] به [[حضرت حق]] را در [[قلب]] [[انسان]] نهاده به رشد و شکوفائی آن [[کمک]] مینماید. این مطلب، از آنروست که [[آدمی]] ذاتاً زیباپسند و زیبائیخواه است، و فطرتاً سر در پی زیبائیها مینهد؛ از اینرو چون ذاتی را که تمامی صفات زیبا را در خود دارد دریابد، و معانی آن صفات را برای خود بازگو نماید، [[محبّت]] آن ذات را بهدست آورده هر لحظه در پی نزدیک شدن به او خواهد بود<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۴۱.</ref>. | *قرائت [[آیات]] ابتدائی سوره حدید و انتهائی سوره [[حشر]] و [[تدبّر]] و [[تفکّر]] در آنها، در این میان از [[ارزش]] والائی برخوردارند؛ چراکه [[تدبّر]] در این [[آیات]]، بذر [[محبّت]] به [[حضرت حق]] را در [[قلب]] [[انسان]] نهاده به رشد و شکوفائی آن [[کمک]] مینماید. این مطلب، از آنروست که [[آدمی]] ذاتاً زیباپسند و زیبائیخواه است، و فطرتاً سر در پی زیبائیها مینهد؛ از اینرو چون ذاتی را که تمامی صفات زیبا را در خود دارد دریابد، و معانی آن صفات را برای خود بازگو نماید، [[محبّت]] آن ذات را بهدست آورده هر لحظه در پی نزدیک شدن به او خواهد بود<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۴۱.</ref>. | ||
*این مطلب، در شمار ثمرات و فوائد [[قرائت قرآن]] و [[ادعیه]]، | *این مطلب، در شمار ثمرات و فوائد [[قرائت قرآن]] و [[ادعیه]]، بهویژه دعای [[مباهله]]- نامبردار به دعاء [[سحر]] -، میباشد. از اینرو در اینجا با توصیه سالکان به مداومت بر [[خواندن]] دعای [[سحر]] در تمامی اوقات - و بهویژه در سحرگاهان [[ماه رمضان]] -، به [[نقل]] [[آیات]] پیشگفته میپردازیم؛ تا از [[برکت]] بیمانند آن استفاده نمائیم: {{متن قرآن|سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيهَا وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَهُوَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ }}<ref>«آنچه در آسمانها و زمین است خداوند را به پاکی میستاید و او پیروزمند فرزانه است فرمانفرمایی آسمانها و زمین از آن اوست، زنده میگرداند و میمیراند و او بر هر کاری تواناست او، آغاز و انجام و آشکار و نهان است و به هر چیزی داناست اوست که آسمانها و زمین را در شش روز آفرید سپس بر اورنگ (فرمانفرمایی جهان) استیلا یافت؛ آنچه به زمین درون میرود یا از آن برون میآید و آنچه از آسمان فرود میآید یا به آن فرا میرود میداند و هر جا باشید او با شماست و خداوند به آنچه انجام میدهید بیناست فرمانفرمایی آسمانها و زمین از آن اوست و کارها به سوی او باز گردانده میشود از شب میکاهد و به روز میافزاید و از روز میکاهد و به شب میافزاید و او به اندیشهها داناست» سوره حدید، آیه ۱-۶.</ref> و {{متن قرآن|هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ هُوَ اللَّهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى يُسَبِّحُ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ}}<ref>«اوست خداوندی که خدایی جز او نیست، داننده پنهان و آشکار است، او بخشنده بخشاینده است اوست خداوندی که هیچ خدایی جز او نیست، فرمانفرمای بسیار پاک بیعیب، ایمنیبخش، گواه راستین ، پیروز کامشکن بزرگ منش؛ پاکاکه خداوند است از آنچه (بدو) شرک میورزند اوست خداوند آفریننده پدیدآور نگارگر، نامهای نکوتر او راست؛ هر چه در آسمانها و زمین است او را به پاکی میستایند و او پیروزمند فرزانه است» سوره حشر، آیه ۲۲-۲۴.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۴۱-۲۴۲.</ref>. | ||
===توجه به [[بخشنده]] بودن او=== | ===توجه به [[بخشنده]] بودن او=== | ||
*توجه به این مطلب که [[حضرت حق]] تنها کسی است که به [[انسان]] – و بلکه به تمامی عوالم وجود - در [[دنیا]] و [[آخرت]] [[نعمت]] بخشیده، و این [[بخشش]] نیز نه در پی استحقاق آنها، که تنها بواسطه [[فیض]] خود او بوده؛ در این مسیر کارآمد و فائدهبخش خواهد بود. [[حضرت حق]] در این زمینه میفرماید: {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً}}<ref>«آیا ندیدهاید که خداوند آنچه را در آسمانها و در زمین است برای شما رام کرد و نعمتهای آشکار و پنهان خود را بر شما تمام کرد؟ و برخی از مردم بیهیچ دانش و رهنمود و کتاب روشنی درباره خدا چالش میورزند» سوره لقمان، آیه ۲۰.</ref>؛ و باز میفرماید: {{متن قرآن|فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}}<ref>«پس هیچ کس نمیداند چه روشنی چشمی برای آنان به پاداش کارهایی که میکردند نهفتهاند» سوره سجده، آیه ۱۷.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۴۳.</ref>. | *توجه به این مطلب که [[حضرت حق]] تنها کسی است که به [[انسان]] – و بلکه به تمامی عوالم وجود - در [[دنیا]] و [[آخرت]] [[نعمت]] بخشیده، و این [[بخشش]] نیز نه در پی استحقاق آنها، که تنها بواسطه [[فیض]] خود او بوده؛ در این مسیر کارآمد و فائدهبخش خواهد بود. [[حضرت حق]] در این زمینه میفرماید: {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً}}<ref>«آیا ندیدهاید که خداوند آنچه را در آسمانها و در زمین است برای شما رام کرد و نعمتهای آشکار و پنهان خود را بر شما تمام کرد؟ و برخی از مردم بیهیچ دانش و رهنمود و کتاب روشنی درباره خدا چالش میورزند» سوره لقمان، آیه ۲۰.</ref>؛ و باز میفرماید: {{متن قرآن|فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}}<ref>«پس هیچ کس نمیداند چه روشنی چشمی برای آنان به پاداش کارهایی که میکردند نهفتهاند» سوره سجده، آیه ۱۷.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۴۳.</ref>. | ||