جز
جایگزینی متن - 'بزرگی' به 'بزرگی'
(صفحهای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}} ==مقدمه== این نیایش آن حضرت است در حاجت خواست...» ایجاد کرد) |
جز (جایگزینی متن - 'بزرگی' به 'بزرگی') |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است در [[حاجت خواستن]] از [[خداوند متعال]]. | این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است در [[حاجت خواستن]] از [[خداوند متعال]]. | ||
[[انسان]] سرتاسر وجودش نیاز است. او برای ادامه [[حیات]] نیاز به هوا و اکسیژن دارد، نیاز به آب و [[غذا]] دارد، نیاز به [[نور]] و حرارت [[خورشید]] دارد، نیاز به [[همسر]] و مونس دارد، نیاز به طبیب و پزشک دارد، نیاز به [[مشاور]] و [[راهنما]] دارد، نیاز به کمک کار و مشوق دارد. نیاز دارد که اگر کوتاهی کرد، [[غفلت]] کرد و یا گناهی کرد کسی او را ببخشد. نیاز دارد کسی او را به خودش بشناساند. انسان در [[جهان]] | [[انسان]] سرتاسر وجودش نیاز است. او برای ادامه [[حیات]] نیاز به هوا و اکسیژن دارد، نیاز به آب و [[غذا]] دارد، نیاز به [[نور]] و حرارت [[خورشید]] دارد، نیاز به [[همسر]] و مونس دارد، نیاز به طبیب و پزشک دارد، نیاز به [[مشاور]] و [[راهنما]] دارد، نیاز به کمک کار و مشوق دارد. نیاز دارد که اگر کوتاهی کرد، [[غفلت]] کرد و یا گناهی کرد کسی او را ببخشد. نیاز دارد کسی او را به خودش بشناساند. انسان در [[جهان]] بزرگی [[زندگی]] میکند و نیاز دارد کسی این جهان را به او معرفی کند. از گذشته و [[آینده]] بیخبر است، پس نیاز دارد کسی گذشته را برای او تعریف و آینده را برای او ترسیم نماید. در حوادث و [[مشکلات]] سینهاش تنگ میشود، نیاز دارد کسی به او [[امید]] و [[آرامش]] دهد و دهها و دهها نیاز دیگر. [[قرآن کریم]] میفرماید: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ}}<ref>«ای مردم! شما نیازمندان درگاه خداوند هستید و خداوند است که بینیاز ستوده است» سوره فاطر، آیه ۱۵.</ref>. از سورههایی که سفارش شده زیاد بخوانیم [[سوره توحید]] است. [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در نمازهایش زیاد این [[سوره]] را میخواند و [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: این سوره ثلث [[قرآن]] است. در این سوره میخوانیم {{متن قرآن|اللَّهُ الصَّمَدُ}}<ref>«خداوند صمد است» سوره اخلاص، آیه ۲.</ref>؛ یعنی [[خدا]] [[بینیاز]] است و همه موجودات به او نیازمندند. | ||
[[امام زینالعابدین]]{{ع}} در این [[دعا]] به زیباترین شکل انسان [[نیازمند]] را به خدای بینیاز، و بینهایت کوچک را به بینهایت بزرگ پیوند داده است. او در آغاز دعا عرض میکند: «بار خدایا، ای آنکه درگاه تو آخرین مقصد [[حاجات]] است و تنها در نزد توست که به خواستها توان رسید. ای خداوندی که در برابر نعمتهایت [[بهایی]] نستانی. ای خداوندی که زلال عطایت را به منّت تیره نگردانی. ای خداوندی که همگان به تو [[بینیاز]] شوند و کس را از تو [[بینیازی]] نیست». | [[امام زینالعابدین]]{{ع}} در این [[دعا]] به زیباترین شکل انسان [[نیازمند]] را به خدای بینیاز، و بینهایت کوچک را به بینهایت بزرگ پیوند داده است. او در آغاز دعا عرض میکند: «بار خدایا، ای آنکه درگاه تو آخرین مقصد [[حاجات]] است و تنها در نزد توست که به خواستها توان رسید. ای خداوندی که در برابر نعمتهایت [[بهایی]] نستانی. ای خداوندی که زلال عطایت را به منّت تیره نگردانی. ای خداوندی که همگان به تو [[بینیاز]] شوند و کس را از تو [[بینیازی]] نیست». | ||