جز
جایگزینی متن - 'خروج' به 'خروج'
جز (جایگزینی متن - 'ثابت' به 'ثابت') |
جز (جایگزینی متن - 'خروج' به 'خروج') |
||
| خط ۲۰: | خط ۲۰: | ||
*[[ابن قبه رازی]] درباره [[جهاد]] [[معتقد]] است ما منکر [[وجوب]] و [[فضل]] آن نیستیم، اما به محاربه وقتی [[سیره رسول خدا]] را [[مشاهده]] میکنیم، میبینیم تا [[یار]] و [[یاوری]] نیافت به محاربه با [[دشمن]] نپرداخت. [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} هم همین کار را کرد، [[امام حسن]]{{ع}} نیز چنین [[رفتاری]] داشت. ایشان چون [[خیانت]] اصحابش را دید، [[معاویه]] را به حال خود گذاشت و منزلنشین شد<ref>ابن قبه رازی رازی، نقض الاشهاد، ص۱۱۸.</ref>. | *[[ابن قبه رازی]] درباره [[جهاد]] [[معتقد]] است ما منکر [[وجوب]] و [[فضل]] آن نیستیم، اما به محاربه وقتی [[سیره رسول خدا]] را [[مشاهده]] میکنیم، میبینیم تا [[یار]] و [[یاوری]] نیافت به محاربه با [[دشمن]] نپرداخت. [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} هم همین کار را کرد، [[امام حسن]]{{ع}} نیز چنین [[رفتاری]] داشت. ایشان چون [[خیانت]] اصحابش را دید، [[معاویه]] را به حال خود گذاشت و منزلنشین شد<ref>ابن قبه رازی رازی، نقض الاشهاد، ص۱۱۸.</ref>. | ||
*[[ابن قبه رازی]] از نوع [[رفتار]] [[رسول خدا]] و دو [[امام]] نخست [[امامیه]] نتیجه میگیرد که [[جهاد با دشمن]] وقتی [[واجب]] است که [[یار]] و یاورانی موجود باشد<ref>ابن قبه رازی رازی، نقض الاشهاد، ص۱۲۵-۱۲۶.</ref>. او [[معتقد]] است به [[اجماع]] [[خردمندان]]، عالم از مجاهدی که عالم نباشد [[افضل]] است؛ هر کسی نمیتواند [[مردم]] را به [[جهاد]] فرا بخواند، مگر [[حکم جهاد]] را بداند و زمان [[مقاتله]] و هنگام [[مصالحه]] را تشخیص دهد، [[آینده]] وضعت [[رعیت]] را در نظر بگیرد و بداند که [[حکم]] [[خونها]] و [[اموال]] و فروج چیست و درباره این امور باید چه کرد؟<ref>ابن قبه رازی رازی، نقض الاشهاد، ص۱۱۸.</ref>. | *[[ابن قبه رازی]] از نوع [[رفتار]] [[رسول خدا]] و دو [[امام]] نخست [[امامیه]] نتیجه میگیرد که [[جهاد با دشمن]] وقتی [[واجب]] است که [[یار]] و یاورانی موجود باشد<ref>ابن قبه رازی رازی، نقض الاشهاد، ص۱۲۵-۱۲۶.</ref>. او [[معتقد]] است به [[اجماع]] [[خردمندان]]، عالم از مجاهدی که عالم نباشد [[افضل]] است؛ هر کسی نمیتواند [[مردم]] را به [[جهاد]] فرا بخواند، مگر [[حکم جهاد]] را بداند و زمان [[مقاتله]] و هنگام [[مصالحه]] را تشخیص دهد، [[آینده]] وضعت [[رعیت]] را در نظر بگیرد و بداند که [[حکم]] [[خونها]] و [[اموال]] و فروج چیست و درباره این امور باید چه کرد؟<ref>ابن قبه رازی رازی، نقض الاشهاد، ص۱۱۸.</ref>. | ||
*[[ابن قبه رازی]] درباره [[امر به معروف و نهی از منکر]] هم [[معتقد]] است آن فریضهای است که باید به [[قدر]] کافی و بر حسب امکان انجام داد. او تصریح میکند که بر پایه [[عقل]]، [[تکلیف]] مالا یطاق [[فاسد]] است و [[مردم]] را در معرض [[هلاکت]] قراردادن امری [[ناپسند]] است. [[ابن قبه رازی]] بر اساس این دو [[حکم عقل]] میگوید فرستادن [[جماعت]] اندکی (مانند زیدیان) که [[جنگی]] [[مشاهده]] نکردهاند، [[فنون]] [[کارزار]] را نیاموختهاند، به [[جنگ]] قومی که شیوههای [[جنگی]] را فراگرفتهاند به [[شهرها]] [[تسلط]] دارند، انسانهای بسیاری را کشتهاند و میدان [[کارزار]] را تجربه کردهاند ([[عباسیان]])، آیا پیامدی جز [[هلاکت]] آنان دارد؟ آیا در برابر لشکریانی که عده آنان بسیار است، از طرف [[عامه]] ([[اهل سنت]]) هم [[یاری]] میشوند، میتوان مقابله کرد؟ به ویژه اینکه معتقدند هر آن کس بر آنان | *[[ابن قبه رازی]] درباره [[امر به معروف و نهی از منکر]] هم [[معتقد]] است آن فریضهای است که باید به [[قدر]] کافی و بر حسب امکان انجام داد. او تصریح میکند که بر پایه [[عقل]]، [[تکلیف]] مالا یطاق [[فاسد]] است و [[مردم]] را در معرض [[هلاکت]] قراردادن امری [[ناپسند]] است. [[ابن قبه رازی]] بر اساس این دو [[حکم عقل]] میگوید فرستادن [[جماعت]] اندکی (مانند زیدیان) که [[جنگی]] [[مشاهده]] نکردهاند، [[فنون]] [[کارزار]] را نیاموختهاند، به [[جنگ]] قومی که شیوههای [[جنگی]] را فراگرفتهاند به [[شهرها]] [[تسلط]] دارند، انسانهای بسیاری را کشتهاند و میدان [[کارزار]] را تجربه کردهاند ([[عباسیان]])، آیا پیامدی جز [[هلاکت]] آنان دارد؟ آیا در برابر لشکریانی که عده آنان بسیار است، از طرف [[عامه]] ([[اهل سنت]]) هم [[یاری]] میشوند، میتوان مقابله کرد؟ به ویژه اینکه معتقدند هر آن کس بر آنان خروج کند، خونش [[مباح]] است؟<ref>ابن قبه رازی رازی، نقض الاشهاد، ص۱۱۸-۱۱۹.</ref>. | ||
*[[ابن قبه رازی]] سرانجام اینگونه نتیجه میگیرد که [[جهاد]] شرایط خاصی دارد<ref>ابن قبه رازی رازی، نقض الاشهاد، ص۱۲۵-۱۲۶.</ref> و با فقدان پشتوانه کافی از [[وجوب]] میافتد<ref>ابن قبه رازی رازی، نقض الاشهاد، ص۱۲۴. </ref>. او میگوید [[امامیه]] [[جهاد]] را در حدّ به وسع و توان جایز میداند و توصیه نمیکند کسی خود را با [[دست]] خود به [[هلاکت]] بیندازد، یا به [[رهبری]] کسی | *[[ابن قبه رازی]] سرانجام اینگونه نتیجه میگیرد که [[جهاد]] شرایط خاصی دارد<ref>ابن قبه رازی رازی، نقض الاشهاد، ص۱۲۵-۱۲۶.</ref> و با فقدان پشتوانه کافی از [[وجوب]] میافتد<ref>ابن قبه رازی رازی، نقض الاشهاد، ص۱۲۴. </ref>. او میگوید [[امامیه]] [[جهاد]] را در حدّ به وسع و توان جایز میداند و توصیه نمیکند کسی خود را با [[دست]] خود به [[هلاکت]] بیندازد، یا به [[رهبری]] کسی خروج کند که [[کتاب و سنت]] را نمیشناسد و [[سیره]] [[عدل]] و [[حق]] را میان [[رعیت]] [[نیکو]] نمیشمرد<ref>ابن قبه رازی رازی، نقض الاشهاد، ص۱۲۵.</ref>.<ref>[[عباس میرزایی|میرزایی، عباس]]، [[ابن قبه رازی (کتاب)| ابن قبه رازی]]، ص۱۷۲-۱۷۴.</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||