ماه حرام در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

نتیجه: در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:

# [[پیامبر]] بر اساس واقعیات [[فرهنگی]] [[جامعه]] خود از [[عقاید]] و عادات مثبت [[جامعه]] در جهت کاهش [[جنگ]] و [[زمینه‌سازی]] [[صلح]] استفاده برده است. {{متن قرآن|يَسْأَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيهِ قُلْ قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ}} و همچنین در یک [[دستور]] صریح [[مؤمنان]] را به پاس داشتن [[حرمت]] [[ماه‌های حرام]] مخاطب قرارداده است و از شکستن این [[حرمت]] با [[جنگ]] برحذر داشته است {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُحِلُّوا شَعَائِرَ اللَّهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ}}؛

#اگر کسی [[حرمت]] [[ماه حرام]] را [[شکست]]، حرمتی برای او قایل نشوید {{متن قرآن|الشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ}} به [[دشمنان]] اجازه ندهید از [[احترام]] [[ماه‌های حرام]] علیه شما [[سوء]] استفاده کنند. [[قانون]] [[مقابله به مثل]] و [[قصاص]] در [[ماه‌های حرام]] مورد [[پذیرش اسلام]] است {{متن قرآن|وَالْحُرُمَاتُ قِصَاصٌ}}؛

# [[قانون]] [[مقابله به مثل]] به شکل عام و کلی به [[مسلمانان]] اجازه داده که با [[ستمگر]] به هر اندازه‌ای که [[تجاوز]] کرده مقابله شود. و [[دفاع]] [[حق]] طبیعی [[انسان‌ها]] است {{متن قرآن|فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ}}رعایت [[عدالت]] و [[مساوات]]، حتی در مقابل [[ستمگران]] و هنگام [[مقابله به مثل]] لازم است و نباید بیش از اندازه‌ای که آنان [[ستم]] کردند به آنان پاسخ داده شود. اگر [[حمایت]] و [[همراهی]] [[خدا]] را می‌طلبید، -[[تقوا]] - [[پارسایی]] و [[خودنگه‌داری]] پیشه سازید [۲] {{متن قرآن|وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ}}؛