صفات شیطان: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'پنهانی' به 'پنهانی'
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +))
جز (جایگزینی متن - 'پنهانی' به 'پنهانی')
خط ۶۷: خط ۶۷:
===همراه بد===
===همراه بد===
*{{متن قرآن|وَمَنْ يَكُنِ الشَّيْطَانُ لَهُ قَرِينًا فَسَاءَ قَرِينًا}}<ref>«و هر که شیطان همدم اوست بد همدمی او راست» سوره نساء، آیه ۳۸.</ref>.
*{{متن قرآن|وَمَنْ يَكُنِ الشَّيْطَانُ لَهُ قَرِينًا فَسَاءَ قَرِينًا}}<ref>«و هر که شیطان همدم اوست بد همدمی او راست» سوره نساء، آیه ۳۸.</ref>.
*کلمه {{متن قرآن|قَرِينً}}، چیزی است که در جَنب دیگری واقع شده، و هر کدام [[استقلال]] داشته باشند، و تأثیر و تاثّر در موضوع مقارنه امری طبیعی است و بدون نظر به علّیت و سببیت در یکدیگر صورت می‌گیرد، و اثرآن بستگی به [[خُلق و خوی]] است که قرین به آن متصف است. و در [[آیه شریفه]]، [[شیطان]] با [[صفات ناپسند]] و [[خُلق و خوی]] بدش، به عنوان قرین و همراه بد معرفی شده است که فقط‍ در پی [[اغوا]] و گمراه‌کردن است، همانندِ [[دوستان بد]] که در بیش‌تر مواقع، [[سعی]] در سوق دادن دوستانش به [[خلق و خوی]] بدشان هستند، در حالی که [[شیطان]] ذره‌ای [[رحم]] ندارد. در این صورت فقط‍ در پی به [[اجرا]] درآوردن [[کینه]] درونی خود با وسوسه‌ها و حیله‌های [[پنهانی]] است، به طوری مخفیانه است که افراد همراه او، کم‌تر متوجه می‌شوند و حتی با وسوسه‌های او، [[تصور]] می‌کنند کارشان صحیح است و در [[راه]] راست قدم گذاشته‌اند، اما هنگامی به خود می‌آیند که وقت جبران گذشته و زمان مردن و رفتن از عالم [[دنیا]] به [[آخرت]] است. در آن حالت با [[حسرت]] جانسوز می‌گویند: ای کاش بین من و تو ([[شیطان]]) فاصله‌ای طولانی، همچون فاصله بین [[مشرق]] و [[مغرب]] بود! {{متن قرآن|حَتَّى إِذَا جَاءَنَا قَالَ يَا لَيْتَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِينُ}}<ref>«تا چون نزد ما آیند، (به آن شیطان‌ها) گویند: کاش میان ما و شما دوری خاور تا باختر می‌بود که بد همنشینانی هستید!» سوره زخرف، آیه ۳۸.</ref>.
*کلمه {{متن قرآن|قَرِينً}}، چیزی است که در جَنب دیگری واقع شده، و هر کدام [[استقلال]] داشته باشند، و تأثیر و تاثّر در موضوع مقارنه امری طبیعی است و بدون نظر به علّیت و سببیت در یکدیگر صورت می‌گیرد، و اثرآن بستگی به [[خُلق و خوی]] است که قرین به آن متصف است. و در [[آیه شریفه]]، [[شیطان]] با [[صفات ناپسند]] و [[خُلق و خوی]] بدش، به عنوان قرین و همراه بد معرفی شده است که فقط‍ در پی [[اغوا]] و گمراه‌کردن است، همانندِ [[دوستان بد]] که در بیش‌تر مواقع، [[سعی]] در سوق دادن دوستانش به [[خلق و خوی]] بدشان هستند، در حالی که [[شیطان]] ذره‌ای [[رحم]] ندارد. در این صورت فقط‍ در پی به [[اجرا]] درآوردن [[کینه]] درونی خود با وسوسه‌ها و حیله‌های پنهانی است، به طوری مخفیانه است که افراد همراه او، کم‌تر متوجه می‌شوند و حتی با وسوسه‌های او، [[تصور]] می‌کنند کارشان صحیح است و در [[راه]] راست قدم گذاشته‌اند، اما هنگامی به خود می‌آیند که وقت جبران گذشته و زمان مردن و رفتن از عالم [[دنیا]] به [[آخرت]] است. در آن حالت با [[حسرت]] جانسوز می‌گویند: ای کاش بین من و تو ([[شیطان]]) فاصله‌ای طولانی، همچون فاصله بین [[مشرق]] و [[مغرب]] بود! {{متن قرآن|حَتَّى إِذَا جَاءَنَا قَالَ يَا لَيْتَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِينُ}}<ref>«تا چون نزد ما آیند، (به آن شیطان‌ها) گویند: کاش میان ما و شما دوری خاور تا باختر می‌بود که بد همنشینانی هستید!» سوره زخرف، آیه ۳۸.</ref>.
*در قرین بودن [[شیطان]] دو نظریه وجود دارد:
*در قرین بودن [[شیطان]] دو نظریه وجود دارد:
#در همین [[دنیا]]، قرین خواهد بود که با [[فراموشی]] از یاد [[خدای رحمان]]، [[خدای سبحان]]، ([[فضل]] و عنایتش را از آن شخص برمی‌دارد و حائل و مانعی میان او و [[شیطان]] ایجاد نمی‌کند و) او را به حال خود رها می‌سازد، تا [[شیطان]] او را به انحطاط‍ و [[گمراهی]] سوق دهد.
#در همین [[دنیا]]، قرین خواهد بود که با [[فراموشی]] از یاد [[خدای رحمان]]، [[خدای سبحان]]، ([[فضل]] و عنایتش را از آن شخص برمی‌دارد و حائل و مانعی میان او و [[شیطان]] ایجاد نمی‌کند و) او را به حال خود رها می‌سازد، تا [[شیطان]] او را به انحطاط‍ و [[گمراهی]] سوق دهد.
۲۲۴٬۹۸۹

ویرایش