←مقدمه
جز (جایگزینی متن - ']] |' به ' - [[') |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
طالوت، [[امام]] و [[فرماندهی]] که از سوی [[خدا]] [[تعیین]] شد، تا گروهی از [[بنیاسرائیل]] را [[امامت]] و در [[نبرد]] با دشمنشان [[جالوت]]، [[رهبری]] کند. افراد تحت فرماندهی او به [[جبهه]] رفتند و پس از امتحانهایی که به [[تصفیه]] نیروها انجامید و عده اندکی با [[ایمان]] و [[ثابتقدم]] ماندند جالوتیان را [[شکست]] دادند. داستان آنان در [[قرآن]]<ref>سوره بقره، آیه ۲۴۶-۲۵۱.</ref> آمده است. | طالوت، [[امام]] و [[فرماندهی]] که از سوی [[خدا]] [[تعیین]] شد، تا گروهی از [[بنیاسرائیل]] را [[امامت]] و در [[نبرد]] با دشمنشان [[جالوت]]، [[رهبری]] کند. افراد تحت فرماندهی او به [[جبهه]] رفتند و پس از امتحانهایی که به [[تصفیه]] نیروها انجامید و عده اندکی با [[ایمان]] و [[ثابتقدم]] ماندند جالوتیان را [[شکست]] دادند. داستان آنان در [[قرآن]]<ref>سوره بقره، آیه ۲۴۶-۲۵۱.</ref> آمده است. | ||
طالوت همزمان با [[حضرت داوود]] بود، در [[علوم]] مختلف [[آگاهی]] داشت، [[تنومند]] و [[رشید]] و [[شجاع]] و [[خوشسیما]] بود و [[خداوند]] در قرآن [[قدرت جسمی]] و [[علمی]] او را بیان کرده است: {{متن قرآن|وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}}<ref>و پیامبرشان به آنان گفت: خداوند طالوت را به پادشاهی شما گمارده است، گفتند: چگونه او را بر ما پادشاهی تواند بود با آنکه ما از او به پادشاهی سزاوارتریم و در دارایی (هم) به او گشایشی ندادهاند. گفت: خداوند او را بر شما برگزیده و بر گستره دانش و (نیروی) تن او افزوده است و خداوند پادشاهی خود را به هر که خواهد میدهد و خداوند نعمتگستری داناست» سوره بقره، آیه ۲۴۷.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۹۷.</ref>. | طالوت همزمان با [[حضرت داوود]] بود، در [[علوم]] مختلف [[آگاهی]] داشت، [[تنومند]] و [[رشید]] و [[شجاع]] و [[خوشسیما]] بود و [[خداوند]] در قرآن [[قدرت جسمی]] و [[قدرت علمی|علمی]] او را بیان کرده است: {{متن قرآن|وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}}<ref>و پیامبرشان به آنان گفت: خداوند طالوت را به پادشاهی شما گمارده است، گفتند: چگونه او را بر ما پادشاهی تواند بود با آنکه ما از او به پادشاهی سزاوارتریم و در دارایی (هم) به او گشایشی ندادهاند. گفت: خداوند او را بر شما برگزیده و بر گستره دانش و (نیروی) تن او افزوده است و خداوند پادشاهی خود را به هر که خواهد میدهد و خداوند نعمتگستری داناست» سوره بقره، آیه ۲۴۷.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۹۷.</ref>. | ||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||