تسخیر: تفاوت میان نسخه‌ها

برخی از انسان‌ها در تسخیر بعضی دیگرند: {{متن قرآن|أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا وَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ}}<ref>«آیا آنان بخشایش پروردگارت را تقسیم می‌کنند؟ ماییم که توشه زندگی آنان را در زندگانی این جهان میانشان تقسیم کرده‌ایم و برخی از آنان را بر دیگری به پایه‌هایی برتری داده‌ایم تا برخی، برخی دیگر را به کار گیرند  و بخشایش پروردگارت از آنچه آنان فراهم می‌آورند» سوره زخرف، آیه ۳۲.</ref> بی‌شک مراد از این تسخیر، بهره‌کشی ظالمانه ([[استثمار]] [[مذموم]]) نیست، بلکه مراد آن است که [[خداوند]] والا انسان‌ها را با استعدادها و اشتیاق‌های گوناگون [[آفریده]] است تا با تسخیر متقابل آنان<ref>تسنیم، ج‌۲، ص‌۶۲۲ ـ ۶۲۳. </ref>، براساس برتری‌ای که بعضی بر بعضی دارند، [[نظام احسن]] شکل گیرد<ref>الفتوحات المکیه، ج‌۲، ص‌۴۶۵.</ref> و این امر ضرورتی طبیعی برای ایجاد [[تعادل]] و حرکت در [[جامعه بشری]] است. پیداست اگر همه انسان‌ها هوش و [[استعداد]] [[روحی]] و جسمی یکسان داشته باشند، هرگز نظام‌های [[اجتماعی]] سامان نمی‌یابد<ref>تفسیر نمونه، ج۲۱، ص۵۰؛ مقتنیات الدرر، ج‌۱۰، ص‌۵۰؛ وهبة بن مصطفی زحیلی، التفسیر المنیر، ج۲۵، ص۱۴۵-۱۴۶.</ref>، همان‌گونه که اگر سلول‌‌های [[بدن]] از نظر ساختمان، ظرافت و [[مقاومت]] همه شبیه هم می‌بودند، نظام جسم [[انسان]] برهم می‌خورد<ref>نمونه، ج‌۲۱، ص‌۵۲. </ref>. افراد [[جامعه]] همه اجزای یک کل هستند و هیچ [[انسانی]] بر دیگری [[برتری]] ندارد، جز به [[تقوا]] که آن نیز مجوّز تسخیر یک جانبه انسان نیست<ref>تسنیم، ج‌۲، ص‌۶۲۲ ـ ۶۲۳. </ref>. تفاوت انسان‌ها معیار ارزش‌های انسانی نیست، بلکه [[رحمت]] [[پروردگار]] از تمام آنچه گرد می‌آورند [[برتر]] است: {{متن قرآن|أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا وَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ}}<ref>«آیا آنان بخشایش پروردگارت را تقسیم می‌کنند؟ ماییم که توشه زندگی آنان را در زندگانی این جهان میانشان تقسیم کرده‌ایم و برخی از آنان را بر دیگری به پایه‌هایی برتری داده‌ایم تا برخی، برخی دیگر را به کار گیرند  و بخشایش پروردگارت از آنچه آنان فراهم می‌آورند» سوره زخرف، آیه ۳۲.</ref>.<ref>نمونه، ج‌۲۱، ص‌۵۰ ـ ۵۱. </ref>.<ref>[[تسخیر (مقاله)|مقاله «تسخیر»]]، [[ دائرة المعارف قرآن کریم ج۷ (کتاب)| دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۷؛ [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص.۱۸۰.</ref>