تسلیم در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

*همین‌طور فی قوله تعالی: {{متن قرآن|لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَأْكُلُوا جَمِيعًا أَوْ أَشْتَاتًا فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}، می‌فرماید: بر شما گناهی نیست که به طور دسته جمعی یا جداگانه [[غذا]] بخورید: {{متن قرآن|لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَأْكُلُوا جَمِيعًا أَوْ أَشْتَاتًا}}. گویا جمعی از [[مسلمانان]] در آغاز [[اسلام]]، از [[غذا خوردن]] [[تنهایی]] ابا داشتند، و اگر کسی را برای هم‌غذا شدن نمی‌یافتند، مدّتی گرسنه می‌ماندند.

*[[قرآن]] به آنها [[تعلیم]] می‌دهد که [[غذا خوردن]] به صورت جمعی و فردی هر دو مجاز است. بعضی نیز گفته‌اند که گروهی از [[عرب]] [[مقید]] بودند که غذای مهمان را به عنوان [[احترام]]، جداگانه ببرند و خود با او هم [[غذا]] نشوند (مبادا شرمنده یا مقیّد گردد). [[آیه]] این قیدها را از آنها برداشت و [[تعلیم]] داد که این، یک [[سنّت]] ستوده نیست. بعضی دیگر گفته‌اند که جمعی مقیّد بودند که [[اغنیا]] با [[فقیران]] [[غذا]] نخورند، و فاصله طبقاتی را حتی بر سر سفره [[حفظ]] کنند، [[قرآن]] این [[سنت]] ظالمانه را با عبارت فوق [[نفی]] کرد. مانعی ندارد که [[آیه]]، ناظر به همه این امور باشد. سپس به یک [[دستور]] [[اخلاقی]] دیگر اشاره کرده، می‌گوید: هنگامی که وارد خانه‌ای شدید، بر خویشتن [[سلام]] کنید، [[سلام]] و تحیّتی از نزد [[خداوند]]، [[سلام]] و تحیتی پر [[برکت]] و [[پاکیزه]]: {{متن قرآن|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}<ref>تفسیر نمونه، ج۱۳، ص۵۵۱-۵۵۲.</ref>.

*فی قوله تعالی: {{متن قرآن|وَلَكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ}}، فرموده: {{متن قرآن|وَلَكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ}} یعنی محافظت نمود و انعام کرد به واسطه سالم ماندن از [[سستی]]، [[نزاع]] و [[اختلاف]]<ref>کشاف، ج۲، ص۲۶۱.</ref>.

*همین‌طور درباره: {{متن قرآن|وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِيمَانًا وَتَسْلِيمًا}}، فرموده: {{متن قرآن|إِيمَانًا}}، به [[خدا]] و به وعده‌های او، {{متن قرآن|وَتَسْلِيمًا}}، به قضاها و به قدرهای او<ref>کشاف، ج۳، ص۲۵۶.</ref>.