بدون خلاصۀ ویرایش
(←منابع) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | ||
عاشورا | ==معناشناسی== | ||
[[عاشورا]] روز دهم [[محرم]] و روز [[شهادت]] [[سالار شهیدان]] و [[فرزندان]] و [[اصحاب]] او در [[کربلا]] است. [[عاشورا]] در [[تاریخ]] [[جاهلیّت]] [[عرب]]، از روزهای [[عید]] رسمی و ملّی بوده و در آن روزگار، در چنین روزی [[روزه]] میگرفتند، روز [[جشن]] ملّی و مفاخره و [[شادمانی]] بوده است و در چنین روزی لباسهای فاخر میپوشیدند و چراغانی و [[خضاب]] میکردند. در [[جاهلیّت]]، این روز را [[روزه]] میگرفتند. در [[اسلام]]، با [[تشریع]] روزۀ [[رمضان]]، آن [[روزه]] [[نسخ]] شد. گفتهاند: علت نامگذاری روز دهم [[محرّم]] به [[عاشورا]] آن است که ده نفر از [[پیامبران]] با ده [[کرامت]] در این روز، مورد [[تکریم]] [[الهی]] قرار گرفتهاند<ref>حیاة الإمام الحسین، ج۳، ص۱۷۹؛ به نقل از: الأنوار الحسینیه.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۹۸.</ref> | |||
==حادثه عاشورا== | |||
در روز عاشورای سال ۶۱ هجری، [[امام حسین]]{{ع}} در سرزمین [[کربلا]] به دستِ نیروهای "[[ابن زیاد]]" به [[شهادت]] رسید. [[امام حسین]]{{ع}} که حاضر نبود [[تسلیم]] حکومتِ "[[یزید]]" شود، از [[شهر]] خود ([[مدینه]]) به [[مکه]] [[هجرت]] کرد و پس از چند [[ماه]] اقامت، به [[دعوت]] [[مردم کوفه]] عازم سرزمین [[عراق]] شد، ولی پیش از رسیدن به [[کوفه]]، در محاصره سربازان [[دشمن]] قرار گرفت. [[روز عاشورا]] میان [[امام]] و [[سپاه]] [[کوفه]] [[جنگ]] در گرفت و [[حسین بن علی]]{{ع}} و [[فرزندان]] و یارانش مظلومانه [[شهید]] شدند. از آن روز، عاشورا [[مظهر]] [[مظلومیت]] و [[مکتب]] درسهای [[مقاومت]] و [[شجاعت]] و [[فداکاری]] در راه [[حق]] و [[آزادی]] گردید. [[مسلمانان]] به ویژه [[شیعیان]]، این روز بزرگ را به [[سوگواری]] [[امام حسین]]{{ع}} میپردازند و با [[اشک]] ریختن در عزای آن [[امام]] [[شهید]]، خاطره آن [[حماسه]] را زنده نگه میدارند. در عاشورا عظیمترین همایش مذهبی و ریشهدارترین سنتهای [[دینی]] و مردمی در سراسر [[جهان]] برپا میشود. [[امامان]] [[شیعه]]، پیوسته این روز را زنده نگه داشته و [[پیروان]] خود را به آن بزرگداشت توصیه میکردند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۹۷.</ref>. | |||
==عاشورا در مذهب تشیع== | |||
در [[فرهنگ شیعی]]، به خاطر واقعۀ [[شهادت امام حسین]]{{ع}} در این روز، عظیمترین روز [[سوگواری]] و ماتم به حساب میآید که بزرگترین فاجعه و [[ستم]] در مورد [[خاندان پیامبر]] انجام گرفته و [[دشمنان اسلام]] و [[اهل بیت]] این روز را [[خجسته]] شمرده به [[شادی]] میپرداختند، امّا [[پیروان]] [[خاندان رسالت]]، به سوگ و عزا مینشینند و بر کشتگان این روز میگریند. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث|وَ أَمَّا يَوْمُ عَاشُورَاءَ فَيَوْمٌ أُصِيبَ فِيهِ الْحُسَيْنُ{{ع}} صَرِيعاً بَيْنَ أَصْحَابِهِ وَ أَصْحَابُهُ حَوْلَهُ صَرْعَى عُرَاةً}}<ref>بحارالأنوار، ج۴۵، ص۹۵.</ref>؛ [[عاشورا]] روزی است که [[حسین]]{{ع}} میان یارانش کشته بر [[زمین]] افتاد، [[یاران]] او نیز پیرامون او به [[خاک]] افتاده و عریان بودند. [[امام رضا]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث|مَنْ كَانَ يَوْمُ عَاشُورَاءَ يَوْمَ مُصِيبَتِهِ وَ حُزْنِهِ وَ بُكَائِهِ جَعَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَوْمَ فَرَحِهِ وَ سُرُورِهِ}}<ref>بحارالأنوار، ج۴۴، ص۲۸۴؛ وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۹۴.</ref>. هر کس را که [[عاشورا]] روز [[مصیبت]] و [[اندوه]] و [[گریه]] باشد، [[خداوند]] [[قیامت]] را روز [[شادی]] او قرار میدهد. در "[[زیارت عاشورا]]" دربارۀ این روز [[غم]] انگیز که [[امویان]] آن را [[مبارک]] میدانستند، آمده است: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا يَوْمٌ تَبَرَّكَتْ بِهِ بَنُو أُمَيَّةَ وَ ابْنُ آكِلَةِ الْأَكْبَادِ...}}. در برخی [[احادیث]] [[روز قیام حضرت مهدی]]{{ع}} را نیز مصادف با [[روز عاشورا]] دانستهاند<ref>ر.ک: روز قیام حضرت مهدی{{ع}}.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۹۸.</ref>. | |||
[[امامان]] [[شیعه]]، یاد این روز را زنده میداشتند و در آن، مجلس عزا برپا میکردند و بر [[امام حسین|حسین بن علی]]{{ع}} میگریستند؛ آن حضرت را [[زیارت]] میکردند و به زیارت او [[تشویق]] و امر مینمودند و این روز، روز اندوهشان بود<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص۳۰۳ – ۳۰۴؛ [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۴۱۱.</ref>. | |||
==منابع== | ==منابع== | ||