جز
جایگزینی متن - 'آیه شریف' به 'آیه شریف'
(صفحهای تازه حاوی «متن آیه: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللَّهَ وَكُ...» ایجاد کرد) |
|||
| خط ۷۳: | خط ۷۳: | ||
==[[خدای متعال]] به [[مردم]] چه دستوری درباره [[صادقین]] داده است؟== | ==[[خدای متعال]] به [[مردم]] چه دستوری درباره [[صادقین]] داده است؟== | ||
*برابر [[آیه کریمه]] با توجه به عبارت {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ}} به [[مؤمنان]] [[دستور]] داده شده هم [[تقوای الهی]] را رعایت کنند و هم با [[صادقان]] [[معیت]] و [[همراهی]] داشته باشند. [[بدیهی]] است [[همراهی]] هنگامی محقق میشود که [[مردم]] از [[صادقان]] [[پیروی]] و از آنان [[اطاعت]] کنند. | *برابر [[آیه کریمه]] با توجه به عبارت {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ}} به [[مؤمنان]] [[دستور]] داده شده هم [[تقوای الهی]] را رعایت کنند و هم با [[صادقان]] [[معیت]] و [[همراهی]] داشته باشند. [[بدیهی]] است [[همراهی]] هنگامی محقق میشود که [[مردم]] از [[صادقان]] [[پیروی]] و از آنان [[اطاعت]] کنند. | ||
* [[فخر رازی]] در [[تفسیر]] خود زیر این [[آیه]] آورده است: "[[آیه]] دلالت میکند بر [[وجوب]] [[اقتداء]] [[انسان]] جایز الخطا به [[انسان]] [[معصوم]]، تا اینکه [[انسان]] [[معصوم]]، مانع خطاء [[انسان]] جائز الخطا شود و این انسانهای [[معصوم]] کسانیاند که در [[آیه | * [[فخر رازی]] در [[تفسیر]] خود زیر این [[آیه]] آورده است: "[[آیه]] دلالت میکند بر [[وجوب]] [[اقتداء]] [[انسان]] جایز الخطا به [[انسان]] [[معصوم]]، تا اینکه [[انسان]] [[معصوم]]، مانع خطاء [[انسان]] جائز الخطا شود و این انسانهای [[معصوم]] کسانیاند که در [[آیه شریف]] از آنها با عنوان [[صادقین]] یاد شده است و این مطلب در همه زمانها جریان دارد و ما اعتراف میکنیم که در هر زمانی باید یک [[معصوم]] باشد"<ref>{{عربی|فكانت الآية دالة على أن من كان جائز الخطاء وجب كونه مقتديا بمن كان واجب العصمة و هم الذين حكم الله تعالی بكونهم صادقين، فهذا يدل على أنه واجب على جائز الخطاء كونه مع المعصوم عن الخطاء حتی یکون المعصوم عن الخطاء مانعا لجائز الخطاء، و هذا المعنى قائم في جميع الأزمان فوجب حصوله في كل الأزمان}}؛ فخر رازی، مفاتیح الغیب، ج۱۶، ص۱۶۷.</ref><ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)|ولایت و امامت در قرآن]]، ص:۱۱۸.</ref>. | ||
==چه اموری بر [[دستور الهی]] مترتب است؟== | ==چه اموری بر [[دستور الهی]] مترتب است؟== | ||
*برابر این [[آیه]]، [[خدای متعال]] [[مؤمنان]] را [[دستور]] داده، ضمن رعایت [[تقوا]]، با [[صادقان]] [[همراهی]] داشته باشند. این [[دستور خداوند]]، مطلق بوده و به هیچ قیدی محدود و [[مقید]] نشده است. این [[دستور الهی]]، مستلزم [[عصمت]] [[صادقان]] است؛ چرا که [[دستور]] به [[همراهی]] مطلق با [[انسان]] غیر [[معصوم]]، مستلزم وقوع در [[خطا]] و [[گناه]] است، حال آنکه [[خدای متعال]] از چنین نسبتی منزه است<ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)|ولایت و امامت در قرآن]]، ص:۱۱۹.</ref>. | *برابر این [[آیه]]، [[خدای متعال]] [[مؤمنان]] را [[دستور]] داده، ضمن رعایت [[تقوا]]، با [[صادقان]] [[همراهی]] داشته باشند. این [[دستور خداوند]]، مطلق بوده و به هیچ قیدی محدود و [[مقید]] نشده است. این [[دستور الهی]]، مستلزم [[عصمت]] [[صادقان]] است؛ چرا که [[دستور]] به [[همراهی]] مطلق با [[انسان]] غیر [[معصوم]]، مستلزم وقوع در [[خطا]] و [[گناه]] است، حال آنکه [[خدای متعال]] از چنین نسبتی منزه است<ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[ولایت و امامت در قرآن (کتاب)|ولایت و امامت در قرآن]]، ص:۱۱۹.</ref>. | ||