خولی بن یزید اصبحی

این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

خولی بن یزید اصبحی در تاریخ اسلامی - خولی بن یزید اصبحی در معارف و سیره حسینی

مقدمه

خولی بن یزید اصبحی از دژخیمان کوفه و دشمنان اهل بیت(ع) بود. پس از آنکه امام حسین(ع) روز عاشورا در قتلگاه بر زمین افتاد، جلو آمد تا سر مطهّر حضرت را جدا کند. وی به اتفاق حمید بن مسلم ازدی، سر امام حسین را نزد ابن زیاد برد؛ امّا چون دیر شده و در قصر بسته بود، خولی سر مطهّر را شب به منزل برد و پنهان کرد. او دو زن داشت. چون زنش فهمید که سر حسین(ع) را به خانه آورده، کینه او را به دل گرفت و از رختخواب بلند شد و دیگر با او همبستر نشد. خولی در ایّام مختار پنهان بود. زن دیگرش (به نام عیوف بنت مالک) جای او را به یاران مختار خبر داد. این زن از آن هنگام که خولی سر ابا عبد الله(ع) را آورده بود با او دشمن شده بود. خولی را گرفته، کشتند. آن شب که خولی سر مطهر را به منزل خویش برده بود، همسرش از آن اتاق یا تنوری که سر در آن نهاده شده بود، نوری را دید که به آسمان کشیده شده است. «تنور خولی» از همین جا در مرثیه‌ها راه یافته است.

منابع

1. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا

پانویس