←مقدمه
(صفحهای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85...» ایجاد کرد) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
این سوره احوال و [[سرنوشت]] دو گروه را بیان میکند. نخست، گروه [[پرهیزکار]] و تقواپیشه، یعنی کسانی که در [[راه خدا]] [[انفاق]] میکنند و با [[بخشش مال]] در جهت [[خشنودی خدا]] پاکدلی مییابند، به آنان [[وعده]] خشنودی خدا و [[رستگاری]] میدهد و گروه دیگر، کسانی که [[شقاوت]] پیشه هستند؛ یعنی کسانی را که بخل میورزند و وعده [[بهشت]] را [[دروغ]] میپندارند به [[هلاکت]] [[تهدید]] میکند و با اشاره به این که مالشان را به خاطر [[دوستی]] آن و بخل از [[بخشش]] به دیگران دریغ میدارند در حالی که این [[مال]] [[فریادرس]] آنان در [[روز جزا]] نخواهد بود<ref>دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ص۱۲۶۴؛ تفسیر الجلالین، ص۸۱۰.</ref>. | این سوره احوال و [[سرنوشت]] دو گروه را بیان میکند. نخست، گروه [[پرهیزکار]] و تقواپیشه، یعنی کسانی که در [[راه خدا]] [[انفاق]] میکنند و با [[بخشش مال]] در جهت [[خشنودی خدا]] پاکدلی مییابند، به آنان [[وعده]] خشنودی خدا و [[رستگاری]] میدهد و گروه دیگر، کسانی که [[شقاوت]] پیشه هستند؛ یعنی کسانی را که بخل میورزند و وعده [[بهشت]] را [[دروغ]] میپندارند به [[هلاکت]] [[تهدید]] میکند و با اشاره به این که مالشان را به خاطر [[دوستی]] آن و بخل از [[بخشش]] به دیگران دریغ میدارند در حالی که این [[مال]] [[فریادرس]] آنان در [[روز جزا]] نخواهد بود<ref>دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ص۱۲۶۴؛ تفسیر الجلالین، ص۸۱۰.</ref>. | ||
[[میبدی]] در [[تأویل]] این سوره نوشته است: {{متن قرآن|وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى}}. [[الله]] تعالی شب را شرفی و مرتبتی داد که در [[قرآن مجید]] آن را محل قسم خود گردانید. گفت: {{متن قرآن|وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى}} و این [[شرف]] از آن یافت که چون شب در آید [[دوستان]] خدای و خاصگیان درگاه [[پادشاه]] در [[مناجات]] شوند: تنهاشان در [[نماز]]، دلهاشان در نیاز، جانهاشان در [[راز]]، همه شب شراب [[صفا]] مینوشند و خلعت رضا میپوشند و [[عتاب]] [[محبوب]] مینوشند. چون وقت [[سحر]] باشد [[فرمان]] رسد تا این درهای [[قبه]] پیروزه باز گشایند و دامنهای سرادقات [[عرش]] [[مجید]] براندازند و [[مقربان]] [[حضرت]] به امر [[حق]] جل جلاله خاموش شوند. آنگه [[جبار]] [[کائنات]] در [[علو]] و کبریاء خود خطاب کند: | [[میبدی]] در [[تأویل]] این سوره نوشته است: {{متن قرآن|وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى}}. [[الله]] تعالی شب را شرفی و مرتبتی داد که در [[قرآن مجید]] آن را محل قسم خود گردانید. گفت: {{متن قرآن|وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى}} و این [[شرف]] از آن یافت که چون شب در آید [[دوستان]] خدای و خاصگیان درگاه [[پادشاه]] در [[مناجات]] شوند: تنهاشان در [[نماز]]، دلهاشان در نیاز، جانهاشان در [[راز]]، همه شب شراب [[صفا]] مینوشند و خلعت رضا میپوشند و [[عتاب]] [[محبوب]] مینوشند. چون وقت [[سحر]] باشد [[فرمان]] رسد تا این درهای [[قبه]] پیروزه باز گشایند و دامنهای سرادقات [[عرش]] [[مجید]] براندازند و [[مقربان]] [[حضرت]] به امر [[حق]] جل جلاله خاموش شوند. آنگه [[جبار]] [[کائنات]] در [[علو]] و کبریاء خود خطاب کند: "هر [[دوستی]] با [[دوست]] خود در [[خلوت]] و [[شادی]] آمدند، [[دوستان]] من کجااند؟"<ref>{{عربی|"الا تدخلا كل حبيب بحبيبه فاين احبای؟"}}؛ کشف الاسرار.</ref>. | ||
غرض این [[سوره]] [[تهدید]] و [[انذار]] است و این [[هدف]] را از این راه دنبال میکند که به [[انسانها]] بفهماند مساعی و تلاشهایشان یک [[جور]] نیست، بعضی از مردمند که [[انفاق]] میکنند و از [[خدا]] [[پروا]] دارند و [[وعده]] حسنای خدا را [[تصدیق]] میکنند و [[خدای تعالی]] هم در مقابل، حیاتی [[جاودانه]] و سراسر [[سعادت]] در اختیارشان میگذارد و بعضی دیگرند که [[بخل]] میورزند و به [[خیال]] خود میخواهند [[بینیاز]] شوند و وعده حسنای خدایی را [[تکذیب]] میکنند و خدای تعالی هم آنان را به سوی [[عاقبت]] [[شر]] راه میبرد و در این سوره اهتمام و [[عنایت]] خاصی به مسئله انفاق [[مالی]] شده است و این سوره از نظر زمینه آیاتش هم میتواند مکی باشد و هم [[مدنی]]<ref>المیزان.</ref>. | غرض این [[سوره]] [[تهدید]] و [[انذار]] است و این [[هدف]] را از این راه دنبال میکند که به [[انسانها]] بفهماند مساعی و تلاشهایشان یک [[جور]] نیست، بعضی از مردمند که [[انفاق]] میکنند و از [[خدا]] [[پروا]] دارند و [[وعده]] حسنای خدا را [[تصدیق]] میکنند و [[خدای تعالی]] هم در مقابل، حیاتی [[جاودانه]] و سراسر [[سعادت]] در اختیارشان میگذارد و بعضی دیگرند که [[بخل]] میورزند و به [[خیال]] خود میخواهند [[بینیاز]] شوند و وعده حسنای خدایی را [[تکذیب]] میکنند و خدای تعالی هم آنان را به سوی [[عاقبت]] [[شر]] راه میبرد و در این سوره اهتمام و [[عنایت]] خاصی به مسئله انفاق [[مالی]] شده است و این سوره از نظر زمینه آیاتش هم میتواند مکی باشد و هم [[مدنی]]<ref>المیزان.</ref>. | ||