سوره نجم: تفاوت میان نسخه‌ها

هیچ [[انسانی]] هیچ چیزی را به ملکیت [[واقعی]] [[مالک]] نیست، تا اثر آن ملکیت (که یا خیر است یا [[شر]] یا نفع است یا ضرر) عایدش شود، مگر آن عملی را که انجام داده و جد و جهدی که نموده، تنها آن را دارا است و اما آنچه دیگران کرده‌اند اثر خیر یا شرّش عاید [[انسان]] نمی‌شود. [[آیه شریفه]] {{متن قرآن|وَأَنَّ إِلَى رَبِّكَ الْمُنْتَهَى}}<ref>«و اینکه پایان (هر چیز) به سوی پروردگار توست» سوره نجم، آیه ۴۲.</ref> شامل دو انتها در هر چیز می‌شود. یکی انتها از حیث آغاز [[خلقت]] که وقتی درباره خلقت هر چیز به عقب برگردیم به [[خدای تعالی]] منتهی می‌شود و دیگری از حیث [[معاد]] که وقتی از طرف آینده‌اش پیش برویم خواهیم دید تمامی موجودات دوباره به سوی او [[محشور]] میشوند. در [[الدّر المنثور]] است که [[ابن مردویه]] از [[ابن عباس]] [[روایت]] کرده که گفت: وقتی آیه شریفه {{متن قرآن|أَفَمِنْ هَذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ وَتَضْحَكُونَ وَلَا تَبْكُونَ}}<ref>«و آیا از این گفته به شگفتی می‌افتید؟ و می‌خندید و گریان نمی‌شوید؟» سوره نجم، آیه ۵۹-۶۰.</ref> نازل شد، دیگر کسی آن جناب را خندان ندید تا از [[دنیا]] رفت. از [[نبی اکرم]]{{صل}} روایت شده که به [[علی]]{{ع}} فرمود: [[خداوند]] تو را با من در هفت جا [[شاهد]] و حاضر قرار داد که [[شب معراج]] یکی از آنها است.<ref>[[سید سلمان صفوی|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره نجم (مقاله)|مقاله «سوره نجم»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>

{{سوره نجم}}

==منابع==

# [[پرونده: 10524027.jpg|22px]] [[سید سلمان صفوی|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره نجم (مقاله)|مقاله «سوره نجم»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]