←روایات عمود نور
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
==[[روایات]] عمود نور== | ==[[روایات]] عمود نور== | ||
برخی [[روایات]] دربارۀ عمود نور عبارتاند از: | برخی [[روایات]] دربارۀ عمود نور عبارتاند از: | ||
# [[حسن بن راشد]] میگوید از [[امام صادق]]{{ع}} شنیدم [[حضرت]] فرمودند: "[[امام]] در همان زمانی که در شکم [[مادر]] است، گفتوگوها را میشنود و وقتی به [[دنیا]] میآید، بین دو کتفش نوشته شده است: {{متن قرآن|وَتَمَّتْ | # [[حسن بن راشد]] میگوید از [[امام صادق]]{{ع}} شنیدم [[حضرت]] فرمودند: "[[امام]] در همان زمانی که در شکم [[مادر]] است، گفتوگوها را میشنود و وقتی به [[دنیا]] میآید، بین دو کتفش نوشته شده است: {{متن قرآن|وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلًا لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ}}، سپس وقتی زمام امر به دست او بیفتد، [[خداوند]] عمودی از [[نور]] برایش قرار میدهد و با آن نور آنچه را [[اهل]] هر شهری عمل میکنند، میبیند"<ref>{{متن حدیث|إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی إِذَا أَحَبَّ أَنْ یَخْلُقَ الْإِمَامَ أَمَرَ مَلَکاً فَأَخَذَ شَرْبَةً مِنْ مَاءٍ تَحْتَ الْعَرْشِ فَیَسْقِیهَا أَبَاهُ فَمِنْ ذَلِکَ یَخْلُقُ الْإِمَامَ فَیَمْکُثُ أَرْبَعِینَ یَوْماً وَ لَیْلَةً فِی بَطْنِ أُمِّهِ لَا یَسْمَعُ الصَّوْتَ ثُمَّ یَسْمَعُ بَعْدَ ذَلِکَ الْکَلَامَ فَإِذَا وُلِدَ بَعَثَ ذَلِکَ الْمَلَکَ فَیَکْتُبُ بَیْنَ عَیْنَیْهِ- وَ تَمَّتْ کَلِمَةُ رَبِّکَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِکَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ فَإِذَا مَضَی الْإِمَامُ الَّذِی کَانَ قَبْلَهُ رُفِعَ لِهَذَا مَنَارٌ مِنْ نُورٍ یَنْظُرُ بِهِ إِلَی أَعْمَالِ الْخَلَائِقِ فَبِهَذَا یَحْتَجُّ اللَّهُ عَلَی خَلْقِهِ}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ١، ص٣٨٧.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید محمد جعفر سبحانی|سبحانی، سید محمد جعفر]]، [[منابع علم امامان شیعه (کتاب)|منابع علم امامان شیعه]]، ص۱۴۴ ـ ۱۴۶؛ [[عسکری امامخان|امامخان، عسکری]]، [[منشأ و قلمرو علم امام (پایاننامه)|منشأ و قلمرو علم امام]].</ref>. | ||
#در [[روایت]] دیگری امام صادق{{ع}} فرمودند: "زمانی که امام پای به دنیا بگذارد به وسیله [[حکمت]] مزین میگردد و برای او چراغی قرار داده میشود تا با آن کارهای [[بندگان]] را میبیند"<ref>{{متن حدیث|فَإِذَا وَضَعَتْهُ أُمُّهُ عَلَی الْأَرْضِ زُیِّنَ بِالْحِکْمَةِ وَ جُعِلَ لَهُ مِصْبَاحٌ مِنْ نُورٍ یَرَی بِهِ أَعْمَالَهُمْ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائر الدرجات، ص۴۳۳.</ref>. | #در [[روایت]] دیگری امام صادق{{ع}} فرمودند: "زمانی که امام پای به دنیا بگذارد به وسیله [[حکمت]] مزین میگردد و برای او چراغی قرار داده میشود تا با آن کارهای [[بندگان]] را میبیند"<ref>{{متن حدیث|فَإِذَا وَضَعَتْهُ أُمُّهُ عَلَی الْأَرْضِ زُیِّنَ بِالْحِکْمَةِ وَ جُعِلَ لَهُ مِصْبَاحٌ مِنْ نُورٍ یَرَی بِهِ أَعْمَالَهُمْ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائر الدرجات، ص۴۳۳.</ref>. | ||
# [[صالح بن سهل]] [[نقل]] میکند: "نزد امام صادق{{ع}} نشسته بودیم حضرت فرمودند: "ای [[صالح]] بن [[سهل]] خداوند در میان خودش و امام [[ستونی از نور]] قرار داده است، خداوند از این طریق به امام مینگرد و امام نیز از این طریق به پروردگارش مینگرد و هنگامی که بخواهد چیزی را بداند در آن [[ستون نور]] نظر میافکند و از آن [[آگاه]] میشود"<ref>{{متن حدیث|کُنْتُ جَالِساً عِنْدَهُ فَقَالَ ابْتِدَاءً مِنْهُ یَا صَالِحَ بْنَ سَهْلٍ إِنَّ اللَّهَ جَعَلَ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ الرَّسُولِ رَسُولًا وَ لَمْ یَجْعَلْ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ الْإِمَامِ رَسُولًا قَالَ قُلْتُ وَ کَیْفَ ذَاکَ قَالَ جَعَلَ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ الْإِمَامِ عَمُوداً مِنْ نُورٍ یَنْظُرُ اللَّهُ بِهِ إِلَی الْإِمَامِ وَ یَنْظُرُ الْإِمَامُ إِذَا أَرَادَ عِلْمَ شَیْءٍ نَظَرَ فِی ذَلِکَ النُّورِ فَعَرَفَهُ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائر الدرجات، ص۴۴۰.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید محمد جعفر سبحانی|سبحانی، سید محمد جعفر]]، [[منابع علم امامان شیعه (کتاب)|منابع علم امامان شیعه]]، ص۱۴۴ ـ ۱۴۶.</ref> | # [[صالح بن سهل]] [[نقل]] میکند: "نزد امام صادق{{ع}} نشسته بودیم حضرت فرمودند: "ای [[صالح]] بن [[سهل]] خداوند در میان خودش و امام [[ستونی از نور]] قرار داده است، خداوند از این طریق به امام مینگرد و امام نیز از این طریق به پروردگارش مینگرد و هنگامی که بخواهد چیزی را بداند در آن [[ستون نور]] نظر میافکند و از آن [[آگاه]] میشود"<ref>{{متن حدیث|کُنْتُ جَالِساً عِنْدَهُ فَقَالَ ابْتِدَاءً مِنْهُ یَا صَالِحَ بْنَ سَهْلٍ إِنَّ اللَّهَ جَعَلَ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ الرَّسُولِ رَسُولًا وَ لَمْ یَجْعَلْ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ الْإِمَامِ رَسُولًا قَالَ قُلْتُ وَ کَیْفَ ذَاکَ قَالَ جَعَلَ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ الْإِمَامِ عَمُوداً مِنْ نُورٍ یَنْظُرُ اللَّهُ بِهِ إِلَی الْإِمَامِ وَ یَنْظُرُ الْإِمَامُ إِذَا أَرَادَ عِلْمَ شَیْءٍ نَظَرَ فِی ذَلِکَ النُّورِ فَعَرَفَهُ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائر الدرجات، ص۴۴۰.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید محمد جعفر سبحانی|سبحانی، سید محمد جعفر]]، [[منابع علم امامان شیعه (کتاب)|منابع علم امامان شیعه]]، ص۱۴۴ ـ ۱۴۶.</ref> | ||