←ذلتناپذیری در فرهنگ عاشورایی
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
[[واقعه کربلا]] را میتوان به عنوان یکی از بارزترین جلوههای عزتمندی و ذلتناپذیری معرفی کرد: آن [[حضرت]] پس از ردّ بیعت با [[یزید]] درباره عزتمندی و ذلتناپذیری بسیار سخن گفت. در جایی فرمود: [[مرگ]] با عزت بهتر از [[زندگی]] با ذلت است<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۴۴، ص۱۹۲.</ref>. و یا در [[روز عاشورا]] فرمود: [[آگاه]] باشید این شخص [[فرومایه]] (یزید) مرا بین دو راهی مرگ و ذلت قرار داده است. هیهات که ما به ذلت تن دهیم<ref>ابوجعفر محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک (تاریخ طبری)، ج۶، ص۲۳۵.</ref>. | [[واقعه کربلا]] را میتوان به عنوان یکی از بارزترین جلوههای عزتمندی و ذلتناپذیری معرفی کرد: آن [[حضرت]] پس از ردّ بیعت با [[یزید]] درباره عزتمندی و ذلتناپذیری بسیار سخن گفت. در جایی فرمود: [[مرگ]] با عزت بهتر از [[زندگی]] با ذلت است<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۴۴، ص۱۹۲.</ref>. و یا در [[روز عاشورا]] فرمود: [[آگاه]] باشید این شخص [[فرومایه]] (یزید) مرا بین دو راهی مرگ و ذلت قرار داده است. هیهات که ما به ذلت تن دهیم<ref>ابوجعفر محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک (تاریخ طبری)، ج۶، ص۲۳۵.</ref>. | ||
==ذلتناپذیری امام کاظم (ع)== | |||
[[پیشوایان معصوم]]{{عم}} در حال [[صلح]] یا [[جنگ]] - بر همین روش عمل میکردند و هیچگاه حتی در بدترین و سختترین شرایط به [[ذلت]] تن نمیدادند. | [[پیشوایان معصوم]]{{عم}} در حال [[صلح]] یا [[جنگ]] - بر همین روش عمل میکردند و هیچگاه حتی در بدترین و سختترین شرایط به [[ذلت]] تن نمیدادند. | ||
در زمانی که [[امام کاظم]]{{ع}} در سختترین شرایط [[زندان]] به سر میبرد روزی [[هارون]]، وزیرش [[یحیی | در زمانی که [[امام کاظم]]{{ع}} در سختترین شرایط [[زندان]] به سر میبرد روزی [[هارون]]، وزیرش [[یحیی بن خالد برمکی]] را به حضورطلبید و گفت: به زندان برو و [[موسی بن جعفر]]{{ع}} را از [[غل و زنجیر]] [[آزاد]] کن. [[سلام]] مرا به او برسان و بگو اگر از من درخواست [[عفو]] نمایی، تو را آزاد میکنم. | ||
امام کاظم{{ع}} در پاسخ یحیی فرمود: من بیش از یک هفته در این [[دنیا]] نخواهم ماند... از جانب من به هارون بگو تو به زودی در فردای [[قیامت]] در پیشگاه [[عدل الهی]] زانو میزنی و در آنجا معلوم میشود که [[ظالم]] و [[ستمگر]] کیست؟<ref>ابوجعفر محمد بن علی ابنشهر آشوب مازندرانی، مناقب آلابیطالب{{عم}}، ج۴، ص۲۹۰.</ref> | امام کاظم{{ع}} در پاسخ یحیی فرمود: من بیش از یک هفته در این [[دنیا]] نخواهم ماند... از جانب من به هارون بگو تو به زودی در فردای [[قیامت]] در پیشگاه [[عدل الهی]] زانو میزنی و در آنجا معلوم میشود که [[ظالم]] و [[ستمگر]] کیست؟<ref>ابوجعفر محمد بن علی ابنشهر آشوب مازندرانی، مناقب آلابیطالب{{عم}}، ج۴، ص۲۹۰.</ref> به آن بزرگمرد [[الهی]] که سالیان طولانی در [[زندان هارون]] به سر میبرد، هر از گاهی از این درخواستها میرسید، اما همواره و با کمال [[صلابت]] در برابر [[حاکم ستمگر]] ([[هارون رشید|هارون]]) [[ایستادگی]] میکرد و [[مرگ]] باعزت را در برابر [[زندگی]] با ذلت ترجیح میداد.<ref>[[محمد ملکزاده|ملکزاده، محمد]]، [[سیره سیاسی معصومان در عصر حاکمیت جور (کتاب)|سیره سیاسی معصومان در عصر حاکمیت جور]]، ص ۲۴۴.</ref> | ||
به آن بزرگمرد [[الهی]] که سالیان طولانی در زندان هارون به سر میبرد، هر از گاهی از این درخواستها میرسید، اما همواره و با کمال [[صلابت]] در برابر [[حاکم ستمگر]] | |||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||