←آيه جمعه
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
طبق برخی [[روایات]]، [[مسلمانان]] [[مدینه]]، پیش از [[هجرت پیامبر]]{{صل}} با یکدیگر گفتند [[یهود]] در یک [[روز]] هفته [[اجتماع]] میکنند (روز [[شنبه]]) و [[نصارا]] نیز روزی برای اجتماع دارند (یکشنبه)؛ خوب است ما هم روزی قرار دهیم و در آن روز جمع شویم و [[ذکر خدا]] گوییم. آنان روز پیش از شنبه را که در آن [[زمان]] [[یوم]] العروبه نامیده میشد، برای این [[هدف]] برگزیدند و [[نماز]] را به صورت [[جماعت]] در آن روز به جا آوردند؛ آن [[روز جمعه]] نامیده شد؛ زیرا روز اجتماع مسلمانان بود. این نخستین جمعهای بود که در [[اسلام]] تشکیل شد. | طبق برخی [[روایات]]، [[مسلمانان]] [[مدینه]]، پیش از [[هجرت پیامبر]]{{صل}} با یکدیگر گفتند [[یهود]] در یک [[روز]] هفته [[اجتماع]] میکنند (روز [[شنبه]]) و [[نصارا]] نیز روزی برای اجتماع دارند (یکشنبه)؛ خوب است ما هم روزی قرار دهیم و در آن روز جمع شویم و [[ذکر خدا]] گوییم. آنان روز پیش از شنبه را که در آن [[زمان]] [[یوم]] العروبه نامیده میشد، برای این [[هدف]] برگزیدند و [[نماز]] را به صورت [[جماعت]] در آن روز به جا آوردند؛ آن [[روز جمعه]] نامیده شد؛ زیرا روز اجتماع مسلمانان بود. این نخستین جمعهای بود که در [[اسلام]] تشکیل شد. | ||
اما اولین نماز جمعهای که [[رسول خدا]]{{صل}} با [[اصحاب]] تشکیل دادند زمان [[هجرت به مدینه]] بود. آن [[حضرت]] روز [[دوشنبه]] دوازدهم [[ربیعالاول]] هنگام ظهر به منطقه [[قبا]] در حوالی مدینه وارد شدند. و چهار روز در آنجا ماندند و [[مسجد قبا]] را بنیان نهادند. سپس روز جمعه به محله [[بنیسالم]] آمدند و [[مراسم]] نماز جمعه را در آنجا برپا کردند. این نخستین نماز جمعهای بود که [[رسولخدا]]{{صل}} در اسلام به جا آورد. خطبهای هم در این نماز خواندند که نخستین [[خطبه]] حضرت در مدینه بود | اما اولین نماز جمعهای که [[رسول خدا]]{{صل}} با [[اصحاب]] تشکیل دادند زمان [[هجرت به مدینه]] بود. آن [[حضرت]] روز [[دوشنبه]] دوازدهم [[ربیعالاول]] هنگام ظهر به منطقه [[قبا]] در حوالی مدینه وارد شدند. و چهار روز در آنجا ماندند و [[مسجد قبا]] را بنیان نهادند. سپس روز جمعه به محله [[بنیسالم]] آمدند و [[مراسم]] نماز جمعه را در آنجا برپا کردند. این نخستین نماز جمعهای بود که [[رسولخدا]]{{صل}} در اسلام به جا آورد. خطبهای هم در این نماز خواندند که نخستین [[خطبه]] حضرت در مدینه بود. | ||
مراد از {{متن قرآن|ذِكْرِ اللَّهِ }} در آیه، نماز است. برخی گفتهاند مراد خطبههای نماز، و مقصود از ندا در [[آیه]]، [[اذان]] است، و چون به سعی و شتافتن امر شده {{متن قرآن|فَاسْعَوْا}} لازمه آن ترک همه اشتغالات به ویژه [[داد و ستد]] است<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر | میان [[فقهای امامیه]] درباره [[حکم]] اقامه نماز جمعه در زمان [[غیبت امام زمان]]{{ع}} [[اختلاف]] است؛ برخی آن را [[واجب عینی]]، برخی [[واجب]] تخییری، برخی [[مستحب]] و برخی نیز [[حرام]] دانستهاند. آنچه مسلم است [[وجوب]] عینی [[نماز جمعه]] با [[حضور امام زمان]]{{ع}} است. | ||
مراد از {{متن قرآن|ذِكْرِ اللَّهِ }} در آیه، نماز است. برخی گفتهاند مراد خطبههای نماز، و مقصود از ندا در [[آیه]]، [[اذان]] است، و چون به سعی و شتافتن امر شده {{متن قرآن|فَاسْعَوْا}} لازمه آن ترک همه اشتغالات به ویژه [[داد و ستد]] است<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۴، صفحه (۱۲۵-۱۴۰)؛ فخر رازی، محمد بن عمر، التفسیر الکبیر، جلد۳۰، صفحه (۷-۱۱)؛ سیوطی، عبدالرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، جلد۱، صفحه ۱۳۴؛ منصور، عبدالحمید یوسف، نیل الخیرات فی القراءات العشرة، جلد۱۹، صفحه ۲۷۳.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۳۶۷.</ref> | |||
==منابع== | ==منابع== | ||