خشع در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n\n\n +\n\n)) |
||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: مدخل]] | [[رده: مدخل]] | ||
[[رده: خشع]] | [[رده: خشع]] | ||
نسخهٔ ۲۸ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۳۰
در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل خشع (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- فروتنی[۱]، خاکساری[۲]، دیده بر زمین افکندن[۳].
- ﴿يَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا وَكَانُوا لَنَا خَاشِعِينَ﴾[۴].
- خشوع حالتی است که بیشتر در قلب، سپس در چشم و سرانجام در سخن ظهور مییابد[۵] و مترادف خضوع است.[۶].
منابع
پانویس
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۱۸۲.
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۴۹.
- ↑ خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۱، ص۱۱۲.
- ↑ «ما را به امید و بیم میخواندند و در برابر ما فروتن بودند» سوره انبیاء، آیه ۹۰.
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۶۲.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۲۵۵.