اسرافیل در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

مفسران برابر روایات، اسرافیل و سه [[فرشته]] [[برگزیده]] دیگر (جبرئیل [[میکائیل]] و [[عزرائیل]]) را مصداق مستثنا در آیه {{متن قرآن|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنْظُرُونَ}}<ref>«و در صور دمیده می‌شود آنگاه هر کس در آسمان‌ها و در زمین است بیهوش می‌گردد- جز آن کس که خدا بخواهد- سپس بار دیگر در آن می‌دمند که ناگاه آنان برمی‌خیزند ، به انتظار می‌مانند» سوره زمر، آیه ۶۸.</ref>، {{متن قرآن|وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شَاءَ اللَّهُ وَكُلٌّ أَتَوْهُ دَاخِرِينَ}}<ref>«و روزی که در صور دمند، هر کس در آسمان‌ها و هر کس در زمین است می‌هراسد، جز کسی که خداوند بخواهد و همگان نزد او با فروتنی می‌آیند» سوره نمل، آیه ۸۷.</ref> به هنگام نفخ [[صور]] و از [[مرگ]] بر کنار دانسته‌اند؛<ref>تفسیر قرطبی، ج ۱۳، ص ۱۶۰؛ روض‌الجنان، ج ۱۵، ص ۸۱.</ref> اما در نهایت [[اسرافیل]] نیز همچون [[فرشتگان]] [[برگزیده]] دیگر طعم مرگ را خواهد چشید؛ طبق برخی [[روایات]]، پس از دمیدن نخست و مرگ همگان، [[خداوند]] یا [[عزرائیل]]، ابتدا [[جان]] [[جبرئیل]]، سپس [[میکائیل]] و در پایان اسرافیل و<ref>البرهان، ج۴، ص۷۳۰ ـ ۷۳۱؛ روض‌الجنان، ج ۱۵، ص ۸۱.</ref> برابر روایتی ابتدا جان اسرافیل، سپس دو [[فرشته]] دیگر را می‌گیرد و خود عزرائیل نیز [[قبض روح]] می‌شود.<ref>کشف‌الاسرار، ج ۸، ص ۴۳۶؛ تفسیر قرطبی، ج ۱۵، ص ۱۸۲.</ref> برابر [[روایت]] دیگر به نقل از [[امام علی بن الحسین]]{{ع}} همه [[اهل آسمان]] بر اثر نفخه نخست می‌میرند و اسرافیل آخرین کسی است که قبض روح می‌شود.<ref> البرهان، ج ۴، ص ۷۲۹.</ref> نکته اخیر در روایت و نیز برخی منابع ذکر شده است.<ref> تفسیر قمی، ج ۲، ص ۲۵۵.</ref> به نظر برخی مرگ مجردات مانند [[ملائکه]] به معنای محو نسبتِ وجود آنها به ماهیاتشان است.<ref>اسفار، ج ۹، ص ۲۷۸.</ref> در روایتی، اسرافیل به عنوان اولین کسی که زنده می‌شود<ref>البرهان، ج ۴، ص ۷۳۱؛ روح البیان، ج ۸، ص ۱۳۸ ـ ۱۳۹؛ البدایه‌والنهایه، ج ۱، ص ۵۹.</ref> معرفی شده و در [[روز قیامت]] نیز پس از [[لوح]] و قلم اولین فرشته‌ای است که در مورد [[ابلاغ]] [[فرمان خدا]] از او [[پرسش]] می‌شود.<ref>بحارالانوار، ج ۷، ص ۲۸۱.</ref> با توجه به [[مسئولیت]] مهم اسرافیل در [[احیا]] شاید سرّ اینکه او آخرین فردی است که قبض روح می‌شود و اولین کسی است که زنده می‌شود، این باشد که وی مجرای [[افاضه]] [[حیات]] از ناحیه خداوند به سایر موجودات است.<ref>[[علی محمدی آشنانی|محمدی آشنانی، علی]]، [[ اسرافیل - محمدی آشنانی (مقاله)|مقاله «اسرافیل»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>

{{منابع}}

#[[پرونده:000054.jpg|22px]] [[علی محمدی آشنانی|محمدی آشنانی، علی]]، [[ اسرافیل - محمدی آشنانی (مقاله)|مقاله «اسرافیل»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۳''']]