فلسفه بعثت در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

#مفهوم جمله: {{متن قرآن|لَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ}}<ref>«و به راستی ما، در میان هر امّتی پیامبری برانگیختیم (تا بگوید) که خداوند را بپرستید و از طاغوت دوری گزینید» سوره نحل، آیه ۳۶.</ref> این است که [[ادیان]] و [[پیام]] [[انبیا]] این است که ما برای [[بندگی]] کردن، آمده‌ایم نه برای خدایی کردن، انحصار [[ربوبیت]] در [[خداوند]] اهمیت به [[کرامات]] [[انسانی]] و [[ارزش]] یافتن نوع [[بشر]] است، زیرا با قبول این اصل [[اعتقادی]]، هیچ مؤمنی دیگری را در [[مقام]] [[ربوبیت]] قرار نداده و [[عبودیت]] [[انسان]] در انحصار [[خالق]] اوست<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۳۱-۲۳۶.</ref>.

{{منابع}}

# [[پرونده:55210091.jpg|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]