طیبات: تفاوت میان نسخه‌ها

{{نبوت}}

==مقدمه==

منظور آن دسته از آیاتی است که [[فلسفه نبوت]] را در [[حیات]] [[معنوی]] بیان می‌کند و مرزبندی برای بهره‌گیری از نعمات و [[لذت‌ها]] مانند خوردن، [[آشامیدن]] و منزل گزیدن و مانند آن معین می‌کند و افزون بر اینکه جهت [[معنوی]] به [[زندگی]] می‌دهد، معیار هم [[تعیین]] می‌کند و آن استفاده از طیبات است. طرح طیب در [[رسالت]] [[نبی]]، نوعی [[جهان‌بینی دینی]] و [[معنوی]]، حتی شیوه بیان است. “طیب” در لغت به معنای [[پاک]]، نظیف و [[طاهر]] معقول است که به تعبیری از آن متناسب به آنچه در [[دنیا]] و [[طبیعت]] وجود دارد، استفاده شود، مانند [[شهر]] [[پاک]]، هوای [[پاک]]، محیط [[پاک]]، [[جامعه]] [[پاک]] و [[رزق]] [[پاک]] و غذای [[پاک]]، [[سخن]] [[پاک]]، [[سلام]] [[پاک]]، [[همسران]] [[پاک]]، و [[فرزندان]] [[پاک]] و طیب. به همین [[دلیل]] در معیار کلی می‌فرماید: {{متن قرآن|وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ}}<ref>«و چیزهای پاکیزه را بر آنان حلال» سوره اعراف، آیه ۱۵۷.</ref>. اما در برخی [[آیات]] مصادیق و موارد آن را [[تعیین]] می‌کند. اما مهم این است کسی که به [[تعالیم دین]] [[حنیف]] عمل می‌کند، برخوردار از [[حیات]] طیب می‌شود.