جز
جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)) |
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{نبوت}} | {{نبوت}} | ||
{{مدخل مرتبط | |||
| موضوع مرتبط = قاب قوسین | |||
| عنوان مدخل = [[قاب قوسین]] | |||
| مداخل مرتبط = [[قاب قوسین در قرآن]] - [[قاب قوسین در حدیث]] - [[قاب قوسین در کلام اسلامی]] | |||
| پرسش مرتبط = قاب قوسین (پرسش) | |||
}} | |||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
منظور تشبیهی کنایی و با لفظی بشری از [[عروج]] و نزدیک شدن [[پیغمبر]]{{صل}} به [[پروردگار]] خویش است، “تا به [[قدر]] دو کمان یا نزدیکتر”. ولی آن را با زبان [[قوم]] بیان میکند. در این جمله فاصله را به صورت قطعی معین نکرده است، و شاید شکل بیان برای نشان دادن حالت بالا رفتن و پایین آمدنی مناسب با عالم [[وحی]] باشد که [[انسان]] در قُرب و بُعد نسبت به پروردگارش پیدا میکند، لذا در [[مقام]] بیان اوصاف اتصال [[پیامبر]] به مقامی عالی رسیده که به اندازه [[قاب قوسین ]](کمان) یا کمتر از آن به پروردگارش نزدیک شود. البته نزدیک شدنی [[معنوی]] نه [[مادّی]]، چنانکه در جمله قبلی میگوید: {{متن قرآن|ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى}}<ref>«سپس نزدیک شد و فروتر آمد» سوره نجم، آیه ۸.</ref> در بالا رفتن خود تدلّی پیدا کرد و همچون دلوی که در وسط [[چاه]] تکان میخورد بود، یعنی نه به ته [[چاه]] و آب رسید و نه در محاذات سطح [[زمین]] واقع بود، بلکه میان این دو جای داشت، تا به آنجا صعود کرد که در آن [[نور]] پروردگارش برای او در آنجا متجلّی شد و [[خدا]] با این بیان استعاری و مجازی نشان دهد که [[رسول اکرم]] بدینگونه بالا رفت و از دیگر آفریدگان در [[قرب به خدا]] بالاتر رفت، ولی به [[مقام]] [[ربوبیت]] نرسید، پس او بالاتر از مخلوق و پایینتر از [[خالق]] است. | منظور تشبیهی کنایی و با لفظی بشری از [[عروج]] و نزدیک شدن [[پیغمبر]]{{صل}} به [[پروردگار]] خویش است، “تا به [[قدر]] دو کمان یا نزدیکتر”. ولی آن را با زبان [[قوم]] بیان میکند. در این جمله فاصله را به صورت قطعی معین نکرده است، و شاید شکل بیان برای نشان دادن حالت بالا رفتن و پایین آمدنی مناسب با عالم [[وحی]] باشد که [[انسان]] در قُرب و بُعد نسبت به پروردگارش پیدا میکند، لذا در [[مقام]] بیان اوصاف اتصال [[پیامبر]] به مقامی عالی رسیده که به اندازه [[قاب قوسین ]](کمان) یا کمتر از آن به پروردگارش نزدیک شود. البته نزدیک شدنی [[معنوی]] نه [[مادّی]]، چنانکه در جمله قبلی میگوید: {{متن قرآن|ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى}}<ref>«سپس نزدیک شد و فروتر آمد» سوره نجم، آیه ۸.</ref> در بالا رفتن خود تدلّی پیدا کرد و همچون دلوی که در وسط [[چاه]] تکان میخورد بود، یعنی نه به ته [[چاه]] و آب رسید و نه در محاذات سطح [[زمین]] واقع بود، بلکه میان این دو جای داشت، تا به آنجا صعود کرد که در آن [[نور]] پروردگارش برای او در آنجا متجلّی شد و [[خدا]] با این بیان استعاری و مجازی نشان دهد که [[رسول اکرم]] بدینگونه بالا رفت و از دیگر آفریدگان در [[قرب به خدا]] بالاتر رفت، ولی به [[مقام]] [[ربوبیت]] نرسید، پس او بالاتر از مخلوق و پایینتر از [[خالق]] است. | ||