جز
جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (- {{ولایت}} <div style= +{{ولایت}} <div style=)) |
جز (جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع ==') |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
*براساس این [[روایت]]، برخورداری از [[علم الهی]] است که موجب [[توانمندی]] بر [[تصرف تکوینی]] میشود؛ [[علمی]] که در روایاتی پرشمار برای [[امامان]]{{عم}} ثابت شمرده شده است. در [[روایات]] فراوانی نیز از تعبير "علمالكتاب" برای [[امامان]]{{عم}} استفاده شده که یادآور این [[آیه]] [[نورانی]] است: {{متن قرآن|قَالَ الَّذِي عِندَهُ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتَابِ...}}.<ref>نمل (۲۷)، ۴۰.</ref> برای نمونه، بریدبنمعاویه در [[نقلی]] صحیح، از [[امام باقر]]{{ع}} درباره [[آیه]] {{متن قرآن|[[آیا آیه ۴۳ سوره رعد علم غیب غیر خدا را اثبات میکند؟ (پرسش)|قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ]]}}<ref>رعد (۱۳)، ۴۳.</ref> پرسید و ایشان تأکید کردند که مقصود ما هستیم.<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۲۹ و نیز ر.ک: محمد بن حسن صفار قمی، بصائر الدرجات، ص۲۱۲-۲۱۶.</ref> بنابراین آنچه موجب [[توانمندی]] بر [[تصرف]] در هستی میشود، بهرهمندی از علمالكتاب است که [[امامان]]{{عم}} از آن برخوردارند. براساس چنین شأنی است که [[توسل]] به ایشان صحیح بوده، [[ادله]] پرشماری بر آن دلالت دارد.<ref>برای آگاهی از دعاهایی که در آنها مسئله توسل بهحق امامان{{عم}} مطرح شده است، ر.ک: جعفر بن محمد بن قولویه، کامل الزیارات، ص۲۱۶، ۲۳۸؛ محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، الامالی، ص۴۶۷؛ محمد بن حسن طوسی، مصباح المتهجد، ج۱، ص۳۰۲. همچنین برای آشنایی با مبانی بحث توسل و ادله عقلی و نقلی دال بر آن، ر.ک: سید محسن خرازی، کلمة حول التوسل.</ref> [[امام]]{{ع}} براساس داشتن چنین شأنی است که واسطه میشود تا فیضی به برخی [[بندگان]] برسد. چنین وساطتی گاه ممکن است بدون [[علم]] کسی باشد که این [[فیض]] به او میرسد و گاه نیز ممکن است او از آن خبردار شود. گاهی نیز ممکن است به [[امام]] مراجعه شود و گاهی نیز ممکن است بدون مراجعه، [[امام]] آن را در [[حق]] کسی روا داند. [[سیره عملی]] [[امامان]]{{عم}} آکنده از ابراز و [[اثبات]] این [[شأن]] است؛ بهگونهای که [[انکار]] آنها ممکن نیست.<ref>دراینباره، ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ابواب التاريخ؛ محمد بن محمد بن نعمان عکبری بغدادی (شیخ مفید)، الارشاد.</ref><ref>ر. ک. [[محمد حسین فاریاب|فاریاب، محمد حسین]]، [[بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت (کتاب)|بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت]].</ref> | *براساس این [[روایت]]، برخورداری از [[علم الهی]] است که موجب [[توانمندی]] بر [[تصرف تکوینی]] میشود؛ [[علمی]] که در روایاتی پرشمار برای [[امامان]]{{عم}} ثابت شمرده شده است. در [[روایات]] فراوانی نیز از تعبير "علمالكتاب" برای [[امامان]]{{عم}} استفاده شده که یادآور این [[آیه]] [[نورانی]] است: {{متن قرآن|قَالَ الَّذِي عِندَهُ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتَابِ...}}.<ref>نمل (۲۷)، ۴۰.</ref> برای نمونه، بریدبنمعاویه در [[نقلی]] صحیح، از [[امام باقر]]{{ع}} درباره [[آیه]] {{متن قرآن|[[آیا آیه ۴۳ سوره رعد علم غیب غیر خدا را اثبات میکند؟ (پرسش)|قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ]]}}<ref>رعد (۱۳)، ۴۳.</ref> پرسید و ایشان تأکید کردند که مقصود ما هستیم.<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۲۹ و نیز ر.ک: محمد بن حسن صفار قمی، بصائر الدرجات، ص۲۱۲-۲۱۶.</ref> بنابراین آنچه موجب [[توانمندی]] بر [[تصرف]] در هستی میشود، بهرهمندی از علمالكتاب است که [[امامان]]{{عم}} از آن برخوردارند. براساس چنین شأنی است که [[توسل]] به ایشان صحیح بوده، [[ادله]] پرشماری بر آن دلالت دارد.<ref>برای آگاهی از دعاهایی که در آنها مسئله توسل بهحق امامان{{عم}} مطرح شده است، ر.ک: جعفر بن محمد بن قولویه، کامل الزیارات، ص۲۱۶، ۲۳۸؛ محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، الامالی، ص۴۶۷؛ محمد بن حسن طوسی، مصباح المتهجد، ج۱، ص۳۰۲. همچنین برای آشنایی با مبانی بحث توسل و ادله عقلی و نقلی دال بر آن، ر.ک: سید محسن خرازی، کلمة حول التوسل.</ref> [[امام]]{{ع}} براساس داشتن چنین شأنی است که واسطه میشود تا فیضی به برخی [[بندگان]] برسد. چنین وساطتی گاه ممکن است بدون [[علم]] کسی باشد که این [[فیض]] به او میرسد و گاه نیز ممکن است او از آن خبردار شود. گاهی نیز ممکن است به [[امام]] مراجعه شود و گاهی نیز ممکن است بدون مراجعه، [[امام]] آن را در [[حق]] کسی روا داند. [[سیره عملی]] [[امامان]]{{عم}} آکنده از ابراز و [[اثبات]] این [[شأن]] است؛ بهگونهای که [[انکار]] آنها ممکن نیست.<ref>دراینباره، ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ابواب التاريخ؛ محمد بن محمد بن نعمان عکبری بغدادی (شیخ مفید)، الارشاد.</ref><ref>ر. ک. [[محمد حسین فاریاب|فاریاب، محمد حسین]]، [[بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت (کتاب)|بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت]].</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||