←مقدمه
(←مقدمه) |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
دو منشأ برای عصمت بیان شده است: | |||
# [[قوه]] یا ملکهای از سوی [[خداوند]] است که [[مانع]] از صدور [[خطا]] و [[گناه]] میشود. براساس این [[دلیل عصمت]] از [[گناه]] یک عمل قهری و جبری است و نشان دهدۀ [[قوه]] و ملکۀ [[خدادادی]] است که موجب چنین عصمتی شده است و سبب میشود [[انگیزه]] و [[داعی]] برای [[گناه]] کردن [[معصومین]] از بین برود. | |||
# [[معصومین]] برای محافظت از خودشان از [[گناه]]، [[خطا]] و [[اشتباه]]، یک [[نیروی درونی]] و بیرونی دارند. [[نیروی درونی]] یعنی انگیزهای برای انجام دادن [[معصیت]] در وجود آنها نیست و نیروی بیرونی، یعنی مانعی که نزدیک شدن به [[گناه]] را از [[معصومین]] میگیرد، چنانکه در جریان [[حضرت یوسف]] از این نیرو استفاده شد: {{متن قرآن|كَذَلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَالْفَحْشَاءَ}}<ref>«بدین گونه (بر آن بودیم) تا از او زشتی و پلیدکاری را بگردانیم» سوره یوسف، آیه ۲۴.</ref>. | |||
==[[منشأ عصمت در کلام اسلامی]]== | |||
در مورد منشأ یا همان موجبات [[عصمت]] دیدگاههای مختلفی از سوی [[متکلمان]] مطرح شده است: | در مورد منشأ یا همان موجبات [[عصمت]] دیدگاههای مختلفی از سوی [[متکلمان]] مطرح شده است: | ||