اصر در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

اصر در فقه سیاسی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۸

۱ بایت اضافه‌شده ، ‏۳ ژوئن ۲۰۲۲

جز

ربات: جایگزینی خودکار متن (-*[ +* [)

دیداریویکی‌متن

HeydariBot

۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش

@@ خط ۸: / خط ۸: @@
 ==مقدمه==
-*[[إصر]]: ثقل و سنگینی<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۱۴۷.</ref>، بارِ گران، [[عهد]] و [[پیمان]]<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۱۰.</ref>، اموری که [[انسان]] را از خیر و اعمالی که او را به [[ثواب]] می‌رساند، باز می‌دارد<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۸، ص۲۸۰-۲۸۱.</ref>، پیمانی که پیمان‌شکن را از عمل خیر و [[ثواب]] باز می‌دارد<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۱۰۴.</ref>، [[تکلیف]] سنگینی که مکلّف را از حرکت باز می‌دارد<ref>محمد رشیدرضا، تفسیر المنار، ج۹، ص۲۲۸-۲۲۹.</ref>.
+* [[إصر]]: ثقل و سنگینی<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۱۴۷.</ref>، بارِ گران، [[عهد]] و [[پیمان]]<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۱۰.</ref>، اموری که [[انسان]] را از خیر و اعمالی که او را به [[ثواب]] می‌رساند، باز می‌دارد<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۸، ص۲۸۰-۲۸۱.</ref>، پیمانی که پیمان‌شکن را از عمل خیر و [[ثواب]] باز می‌دارد<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۱۰۴.</ref>، [[تکلیف]] سنگینی که مکلّف را از حرکت باز می‌دارد<ref>محمد رشیدرضا، تفسیر المنار، ج۹، ص۲۲۸-۲۲۹.</ref>.
 *{{متن قرآن|وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ}}<ref>«و بار (تکلیف)‌های گران و بندهایی را که بر آنها (بسته) بود از آنان برمی‌دارد» سوره اعراف، آیه ۱۵۷.</ref>.
 *مراد [[قرآن]] از این کلمه [[تکالیف]] سنگین [[الهی]] است که به واسطه نقض [[عهد]] و [[پیمان]]، برگردن [[امت‌های پیشین]] نهاده شد؛ مانند کشتن یکدیگر برای [[قبول توبه]] [[بنی‌اسرائیل]] از [[عبادت]] گوساله [[سامری]]: {{متن قرآن|إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَى بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ}}<ref>«بی‌گمان شما با (به پرستش) گرفتن گوساله بر خویش ستم روا داشتید پس به درگاه آفریدگار خود توبه کنید و یکدیگر را بکشید» سوره بقره، آیه ۵۴.</ref>، ممنوعیت ماهیگیری روز [[شنبه]]: {{متن قرآن|وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِي السَّبْتِ}}<ref>«و میان خود، آنان را که در روز شنبه از اندازه در گذشتند شناخته‌اید» سوره بقره، آیه ۶۵.</ref>.