ثنی در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = ثنی
| موضوع مرتبط = ثنی
خط ۸: خط ۷:


==مقدمه==
==مقدمه==
*[[ثنی|ثَنْی]]: اصل آن از ریشه اثنی و اثنان اسم برای عدد<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۱۷۸.</ref> دو است، به معنای دل‌ گرداندن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۴۱.</ref> مخفی ‌کردن، عطف توجه از چیزی<ref>فخرالدین طریحی، مجمع البحرین، ج۱، ص۷۳.</ref>.
* [[ثنی|ثَنْی]]: اصل آن از ریشه اثنی و اثنان اسم برای عدد<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۱۷۸.</ref> دو است، به معنای دل‌ گرداندن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۴۱.</ref> مخفی ‌کردن، عطف توجه از چیزی<ref>فخرالدین طریحی، مجمع البحرین، ج۱، ص۷۳.</ref>.
*{{متن قرآن|أَلَا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ}}<ref>«آگاه باشید که آنان دل می‌گردانند تا (خویش را) از (شنیدن) آن (قرآن) نهفته دارند» سوره هود، آیه ۵.</ref>.
*{{متن قرآن|أَلَا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ}}<ref>«آگاه باشید که آنان دل می‌گردانند تا (خویش را) از (شنیدن) آن (قرآن) نهفته دارند» سوره هود، آیه ۵.</ref>.
*این اصطلاح حالت اولیه [[مشرکان]] [[قریش]] در برخورد با [[دعوت پیامبر]]{{صل}} و [[کلام]] [[وحی]] را [[تبیین]] می‌کند که آنان از روی [[بی‌اعتنایی]] از شنیدن آن رویگردان بودند. به اصطلاح "بایکوت" و بی‌توجهی به [[سخنان پیامبر]]{{صل}} و کناره گیری، [[سیاست]] مبارزاتی اولیه [[دشمنان اسلام]] بوده است<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۲۰۰.</ref>.
*این اصطلاح حالت اولیه [[مشرکان]] [[قریش]] در برخورد با [[دعوت پیامبر]]{{صل}} و [[کلام]] [[وحی]] را [[تبیین]] می‌کند که آنان از روی [[بی‌اعتنایی]] از شنیدن آن رویگردان بودند. به اصطلاح "بایکوت" و بی‌توجهی به [[سخنان پیامبر]]{{صل}} و کناره گیری، [[سیاست]] مبارزاتی اولیه [[دشمنان اسلام]] بوده است<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۲۰۰.</ref>.
۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش