الهام در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

الهام در حدیث (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۵۵

۱ بایت حذف‌شده ، ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲

جز

وظیفهٔ شمارهٔ ۲

دیداریویکی‌متن

HeydariBot

۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش

@@ خط ۱۹: / خط ۱۹: @@
 در روایتی دیگر، از آن [[حضرت]] نقل شده است: «همانا بعد از من در مقابل هر بدعتی که در برابر [[ایمان]] قرار می‌گیرد، ولی‌ای از [[اهل بیت]] من خواهد بود که عهده دار آن (ایمان) است و از آن [[دفاع]] می‌کند. با الهام از [[خداوند]] سخن می‌گوید و [[حق]] را آشکار و روشن می‌سازد و [[کید]] مکاران را رد می‌کند.»..<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۳۶-۱۳۷؛ احمد بن محمد برقی، المحاسن، ص۲۰۸. سند این روایت، صحيح است.</ref>. در این [[حدیث شریف]]، به [[صراحت]] بیان شده است اولیایی که پس از [[رسول خدا]]{{صل}} عهده دار [[دفاع از دین]] و [[مبارزه با بدعت]] هایند، با [[الهام الهی]] سخن می‌گویند. به يقين بارزترین مصداق و شاید تنها مقصود از این [[اولیا]]، [[امامان]] [[اهل]] بیت‌اند. بنابر این آنان برخی [[هدایت‌ها]] و [[علوم]] را از طريق الهام الهی دریافت کرده، بر زبان جاری می‌کنند.
-در [[نقلی]] آمده است که [[امیر المؤمنین]]{{ع}} در [[سحرگاه]] نوزدهم [[رمضان]]، به [[امام حسن]]{{ع}} فرمودند: {{متن حدیث|قَلْبِي يَشْهَدُ أَنِّي مَقْتُولٌ‌}}<ref>علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة في معرفة الأئمة، تحقیق هاشم رسولی محلاتی، ج۱، ص۴۳۷.</ref>؛ «قلبم [[گواهی]] می‌دهد که کشته خواهم شد». [[گواهی دادن]] [[دل]] يا [[قلب]]، تعبیر دیگری از همان الهام است. روشن است که مقصود از دل یا قلب در این گونه تعابیر، [[جان]] و [[روح انسان]] است؛ نه قلب [[جسمانی]]<ref>ر.ک: سید محمدحسین طباطبایی، المیزان في تفسير القرآن، ج۲، ص۲۲۳؛ ناصر مکارم شیرازی، تفسير نمونه، ج۱، ص۸۷.</ref>.<ref>[[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]] ص ۲۵۵.</ref>
+در [[نقلی]] آمده است که [[امیر المؤمنین]]{{ع}} در [[سحرگاه]] نوزدهم [[رمضان]]، به [[امام حسن]]{{ع}} فرمودند: {{متن حدیث|قَلْبِي يَشْهَدُ أَنِّي مَقْتُولٌ‌}}<ref>علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة في معرفة الأئمة، تحقیق هاشم رسولی محلاتی، ج۱، ص۴۳۷.</ref>؛ «قلبم [[گواهی]] می‌دهد که کشته خواهم شد». [[گواهی دادن]] [[دل]] يا [[قلب]]، تعبیر دیگری از همان الهام است. روشن است که مقصود از دل یا قلب در این گونه تعابیر، [[جان]] و [[روح انسان]] است؛ نه قلب [[جسمانی]]<ref>ر.ک: سید محمدحسین طباطبایی، المیزان في تفسير القرآن، ج۲، ص۲۲۳؛ ناصر مکارم شیرازی، تفسير نمونه، ج۱، ص۸۷.</ref><ref>[[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]] ص ۲۵۵.</ref>
 ==[[روایات]] [[امام حسن]]، [[امام حسین]] و [[امام سجاد]]{{ع}}==
@@ خط ۳۷: / خط ۳۷: @@
 در مباحث پیشین اشاره شد که در روایاتی از [[امام کاظم]]{{ع}}، [[علم ائمه]]{{عم}} به سه دسته گذشته، [[آینده]] و حادث تقسیم می‌شود؛ که [[علم حادث]]، از طريق الهام در [[قلب]] یا افکندن صدا در گوش به دست می‌آید<ref>ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۵، ص۳۰۲. سند این روایت، صحیح است. همچنین ر.ک: همان، ج۱، ص۶۵۶؛ محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۱۹-۳۱۸.</ref>. در برخی از این [[روایات]]، پس از بیان نکات یادشده، آمده است که پیامیری پس از [[پیامبر]] ما نیست<ref>ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱۵، ص۳۰۲-۳۰۳؛ محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۱۹.</ref>. بیان این مطلب که بعد از پیامبر ما [[پیامبری]] نیست، تذکری است بر اینکه الهام در قلب و شنیدن صدای هاتف [[غیبی]]، نباید این توهم را ایجاد کند که [[ائمه]]{{عم}} همانند پیامبران‌اند و بر آنان [[وحی نبوی]] نازل می‌شود. پیامبری با [[رسول اعظم]]{{صل}} پایان یافته و الهام با وحی نبوی متفاوت است.
-در روایتی از [[امام رضا]]{{ع}} نقل شده است: [[خداوند عزوجل]] هرگاه بنده‌ای را برای ([[سرپرستی]]) امور بندگانش برگزیند، سینه او را فراخ می‌کند و در قلب او چشمه‌های [[حکمت]] را جاری می‌سازد و به او الهام‌های ویژه می‌کند. از همین روی، در پاسخ به هیچ پرسشی [[ناتوان]] نمی‌ماند<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۵۰۱؛ {{متن حدیث|إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا اخْتَارَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِأُمُورِ عِبَادِهِ شَرَحَ صَدْرَهُ لِذَلِكَ وَ أَوْدَعَ قَلْبَهُ يَنَابِيعَ الْحِكْمَةِ وَ أَلْهَمَهُ الْعِلْمَ إِلْهَاماً فَلَمْ يَعْيَ بَعْدَهُ بِجَوَابٍ وَ لَا يُحَيَّرُ فِيهِ عَنِ الصَّوَابِ}}. محمد بن ابراهيم نعمانی، الغيبة، تحقیق علی اکبر غفاری، ص۲۲۳.</ref>. در روایتی دیگر از آن [[حضرت]] نقل شده است که [[آگاهی]] هر [[امام]] به [[امامت]] خود پس از [[شهادت امام]] پیشین، به وسيله [[الهام الهی]] است<ref>ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۲، ص۲۷۶؛ محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۴۶۶. سند این روایت، صحيح است.</ref>.<ref>[[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]] ص ۲۶۰.</ref>
+در روایتی از [[امام رضا]]{{ع}} نقل شده است: [[خداوند عزوجل]] هرگاه بنده‌ای را برای ([[سرپرستی]]) امور بندگانش برگزیند، سینه او را فراخ می‌کند و در قلب او چشمه‌های [[حکمت]] را جاری می‌سازد و به او الهام‌های ویژه می‌کند. از همین روی، در پاسخ به هیچ پرسشی [[ناتوان]] نمی‌ماند<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۵۰۱؛ {{متن حدیث|إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا اخْتَارَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِأُمُورِ عِبَادِهِ شَرَحَ صَدْرَهُ لِذَلِكَ وَ أَوْدَعَ قَلْبَهُ يَنَابِيعَ الْحِكْمَةِ وَ أَلْهَمَهُ الْعِلْمَ إِلْهَاماً فَلَمْ يَعْيَ بَعْدَهُ بِجَوَابٍ وَ لَا يُحَيَّرُ فِيهِ عَنِ الصَّوَابِ}}. محمد بن ابراهيم نعمانی، الغيبة، تحقیق علی اکبر غفاری، ص۲۲۳.</ref>. در روایتی دیگر از آن [[حضرت]] نقل شده است که [[آگاهی]] هر [[امام]] به [[امامت]] خود پس از [[شهادت امام]] پیشین، به وسيله [[الهام الهی]] است<ref>ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۲، ص۲۷۶؛ محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۴۶۶. سند این روایت، صحيح است.</ref><ref>[[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]] ص ۲۶۰.</ref>
 ==روایات [[امام جواد]]، [[امام هادی]]، [[امام عسکری]] و [[امام زمان]]{{ع}}==
@@ خط ۷۰: / خط ۷۰: @@
 == منابع ==
 {{منابع}}
-#[[پرونده:440259451.jpg|22px]] [[عبدالرحیم سلیمانی بهبهانی|سلیمانی بهبهانی، عبدالرحیم]]، [[الهام ۱ (مقاله)|مقاله «الهام»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]
+# [[پرونده:440259451.jpg|22px]] [[عبدالرحیم سلیمانی بهبهانی|سلیمانی بهبهانی، عبدالرحیم]]، [[الهام ۱ (مقاله)|مقاله «الهام»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]
 # [[پرونده:1368251.jpg|22px]] [[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)|'''ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی''']]
 {{پایان منابع}}