حاکم جائر در معارف و سیره علوی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز (جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '==')
خط ۸: خط ۸:


==مقدمه==
==مقدمه==
افزون بر [[قوانین]] که می‌توانند نقش گسترده‌ای در [[تأمین عدالت]] یا [[بی‌عدالتی]] داشته باشند، تحقق [[عدالت]]، بدون مجریان [[عادل]] میسر نخواهد بود و به طور کلی، [[فلسفه وجودی]] [[حکومت]]، [[اقامه عدل]] و جلوگیری از [[ظلم]] است؛ از این رو، [[امام علی]]{{ع}} به [[حاکمان]] و مأموران [[اجرای عدالت]] سفارش می‌فرماید که مبادا خواست‌های [[نفسانی]] شما، شما را به [[رفتاری]] غیرعادلانه وادارد؛ زیرا همه [[مردم]] و به ویژه کسانی که از [[قدرت]] و توان [[مالی]] بیشتری برخوردارند، در معرض خطر بی‌عدالتی و اختصاص [[حقوق]] دیگران به خود قرار دارند.
افزون بر [[قوانین]] که می‌توانند نقش گسترده‌ای در [[تأمین عدالت]] یا [[بی‌عدالتی]] داشته باشند، تحقق [[عدالت]]، بدون مجریان [[عادل]] میسر نخواهد بود و به طور کلی، [[فلسفه وجودی حکومت]]، [[اقامه عدل]] و جلوگیری از [[ظلم]] است؛ از این رو، [[امام علی]]{{ع}} به [[حاکمان]] و مأموران [[اجرای عدالت]] سفارش می‌فرماید که مبادا خواست‌های [[نفسانی]] شما، شما را به [[رفتاری]] غیرعادلانه وادارد؛ زیرا همه [[مردم]] و به ویژه کسانی که از [[قدرت]] و توان [[مالی]] بیشتری برخوردارند، در معرض خطر بی‌عدالتی و اختصاص [[حقوق]] دیگران به خود قرار دارند.


[[والی]] را نزدیکانی است و [[خویشاوندان]] که [[خوی]] [[برتری]] جستن دارند و گردن‌فرازی کردن و در معاملت [[انصاف]] را کم‌تر به کار بستن. ریشه [[ستم]] اینان را با بریدن اسباب آن برآر و به هیچ یک از اطرافیان و خویشاوندانت زمینی را به [[بخشش]] وامگذار، و مبادا در تو [[طمع]] کنند با بستن پیمانی که مجاور آنان را زیان رساند در بهره‌ای که از آب دارند، یا کاری که باید با هم به انجام رسانند [[رنج]] آن را بر عهده دیگران نهند، پس بر آنان تنها گوارا افتد و [[عیب]] آن در [[دنیا]] و [[آخرت]] بر تو ماند<ref>نهج البلاغه، ترجمه سید جعفر شهیدی، نامه ۵۳، ص۳۳۸.</ref>.
[[والی]] را نزدیکانی است و [[خویشاوندان]] که [[خوی]] [[برتری]] جستن دارند و گردن‌فرازی کردن و در معاملت [[انصاف]] را کم‌تر به کار بستن. ریشه [[ستم]] اینان را با بریدن اسباب آن برآر و به هیچ یک از اطرافیان و خویشاوندانت زمینی را به [[بخشش]] وامگذار، و مبادا در تو [[طمع]] کنند با بستن پیمانی که مجاور آنان را زیان رساند در بهره‌ای که از آب دارند، یا کاری که باید با هم به انجام رسانند [[رنج]] آن را بر عهده دیگران نهند، پس بر آنان تنها گوارا افتد و [[عیب]] آن در [[دنیا]] و [[آخرت]] بر تو ماند<ref>نهج البلاغه، ترجمه سید جعفر شهیدی، نامه ۵۳، ص۳۳۸.</ref>.
۲۲۷٬۳۸۰

ویرایش